Erbfeind

Mijn column die voor deze week klaar stond, ging over Frankrijk. Ik vond het niet kies om hem te plaatsen. Ik zou nog autistischer lijken dan ik al ben, wereldvreemd zou ik mijn eigen riedeltje afdraaien. Het verhaalde van een Frankrijk uit een ander tijdperk, dat lichtjaren ver verwijderd lijkt. Het Frankrijk van de Franse […]

Continue reading →

Managers

Een vrouw zat op een schommel. Naast haar zat een man met een cello tussen zijn benen. Hij speelde een stukkie atonaal improviserend muziekgebeuren. Ze deden net alsof ze een symbiose vormden. De vrouw reageerde op de cellotonen, de cellist op de bewegingen van de vrouw. Soms moesten ze tegelijk lachen. Het miezerde zachtjes. De […]

Continue reading →