Bij de kaasboer

‘Heeft u ook oude cheddar’, vraag ik aan de vrouw van de kaasboer. De vrouw van de kaasboer loopt zwijgend naar achteren. HEBBEN WE OOK OUDE CHEDDAR’, schreeuwt de vrouw van de kaasboer naar de kaasboer die buiten mijn blikveld ergens mee bezig is. Waarschijnlijk met kaas. Ze komt weer terug en blijft zwijgend voor me […]

Continue reading →

Rust

k zit in bed en luister naar Bill Callahan die zingt dat er te veel vogels in een boom zitten. En dat de lucht vol zit met zwart schreeuwend gespuis. En dat er nog een vogel bij komt. En nog een. En nog een vogel die geen plek kan vinden om te landen. Een vogel […]

Continue reading →

Niemand anders

Samen met mijn vrouw keek ik naar Niemand Anders bij Micha Wertheim. Je moest je webcam aanzetten. De mensen keken bij ons naar binnen. Wij keken bij de mensen naar binnen. Niemand leek zich echt op z’n gemak te voelen. Micha Wertheim zat voor een lege zaal in Zwolle. Ik had er natuurlijk ook voor […]

Continue reading →

Elke zomer

Omdat het gesneeuwd had kocht ik vogelvoer. Het was niet de bedoeling, ik kwam eigenlijk voor een verjaardagskaart voor mijn vader. Ze hadden geen verjaardagskaarten bij de drogist, alleen kaarten voor oprechte deelneming en zomerse kaarten waarop teksten stonden als ‘Go with te flow’ en ‘Every summer has a story’. De zomerkaarten waren erg goedkoop, […]

Continue reading →

Weekend

De trein stopt bij Diemen Zuid. Ik stap over op lijn 53 en verlaat de metro één halte verder, bij de Van der Madeweg. Het is vrijdagochtend, de zon schijnt en het vriest dat het kraakt. Ik loop langs het soort flats waar original gangsters als Lange Frans en Baas B. hun roots hebben liggen. Op […]

Continue reading →

De winter van ’21

Een sneeuwstorm raast Door onze tuin Het virus door het land Twee langlaufers Vechten zich een weg Naar het hoge Sneeuwvrije Noorden Op zoek Naar voedsel Ik begin mijn barre tocht Naar de Jumbo Voor boterkoekmix Van Koopmans Een vader en zoon Bouwen een iglo Om de nacht Warm en droog Door te komen God […]

Continue reading →

Uitzicht

In Midtown Manhatten aan de Park Avenue, tussen East 56th Street en East 57th street, ligt 432 Park Avenue. Met een hoogte van 426 meter, is dit na het nieuwe World Trade Center het op één na hoogste gebouw van New York. Het is het allerhoogste gebouw ter wereld dat voornamelijk wordt gebruikt om in […]

Continue reading →

Kat in de boom

In de avond van 5 januari jongstleden, rond een uurtje of zes, was ik groente aan het grillen in het tosti-ijzer. In de oven stonden cherrytomaatjes onder de gril. Het begon wat vreemd te ruiken. Aanvankelijk dacht ik dat het afkomstig was van het tosti-ijzer. Maar dat was het niet. Het kwam van de oven. Ik […]

Continue reading →

Troost

Mijn zoon komt thuis. Jubelend. De scholen sluiten drie dagen eerder dan gepland de deuren. En blijven tot minstens 19 januari dicht. Mijn dochter komt thuis. Wenend. We mogen geen kerst bij opa en oma vieren. Ik wist niet dat ze daar zo veel om gaf. Ik zeg haar dat we waarschijnlijk wel naar opa […]

Continue reading →

Original gangster

Onze hond is een vrij enthousiast type. Dat bleek al toen mijn zoon en ik hem gingen ophalen op het vliegveld van Eindhoven. Waar andere hondjes trillend van angst met de staart tussen de benen hun verse trauma aan het verwerken waren, kwamen Poo en zijn zusje keihard kwispelend hun reisbench uit gestuiterd. Poo komt […]

Continue reading →

Wat boeit het?

Ik wandel samen met mijn dochter en onze hond door de buurt. Die hond is er pas sinds een week, mocht u zich vertwijfeld afvragen sinds wanneer wij een hond hebben. De hond heet Poo, naar de poepzakjes. Je spreekt het uit zoals je Poe uitspreekt in Edgar Allen Poe. Mijn zoon noemt hem Poo […]

Continue reading →

Dagboek van een mondkapje

Woensdag 30 september Voor het eerst naar de Jumbo sinds onze kabinet ons dringend heeft verzocht een mondkapje te dragen in openbare gebouwen. Ik voel in mijn jaszak. Helaas. Geen mondkapje. Ik ben lang niet de enige die het is vergeten. Het zit nog niet bepaald in het systeem. Ik voel een lichte afgunst en […]

Continue reading →

Orlando

Met bovenstaande in het achterhoofd, kun je Orlando niet meer kijken zonder je af te vragen of de set het 4 jaar later wel wist, of Orlando het wel wist, in casu Tilda Swinton, toen ze hartstochtelijk de onweerstaanbare lippen kuste.

Continue reading →