Believing the lie

Kenmerkend voor gokverslaafden is dat ze altijd denken de volgende keer echt de jackpot te winnen. Het moet toch een keer beter gaan, na zo veel verlies. Nog een keer inzetten en dan cashen. Zo denken ook de fans van Elizabeth George. We proberen het nog één keer. We kopen toch weer dat laatste boek. Ooit was de Lynley serie zo leuk, zo’n 15 jaar geleden. Het moet toch weer net zo leuk kunnen worden.

Continue reading →

Vanuit Vrouwke’s seancekamer

Slechts een enkeling weet dat ik regelmatig koffiedik, tarotkaarten, sterren én engelen raadpleeg om mezelf en anderen richting te geven. Mijn speciale gave is dat ik als medium door verschillende entiteiten gebruikt word om terug te kijken. In tegenstelling tot andere zieners, die slechts de toekomst kunnen voorspellen, kan ik dus in het verleden kijken. […]

Continue reading →

BløfKaneBlunt

Ik zeg: Bløf, Kane, James Blunt en dan zeg jij: ‘Jeuj’ of ‘Burp’ op alledrie. Wat is het dat zoveel mensen precies dezelfde bands geweldig, dan wel vreselijk vinden? Wat is de gelijkenis tussen mensen met dezelfde voorkeuren? Puur uit eigen interesse heb ik een klein, indicatief onderzoekje gehouden.

Continue reading →

Bløfpiet

Duinen van emotie verwaaien langzaam richting kust Golvend op verlangen in een hart dat vloeit als water Hoe diep is de pijn die mij dichter brengt bij ‘t bewust de oorsprong voelend ooit, vandaag en later Dichter bij mezelf dan ooit vermoed Starend in de spiegel kijk ik verder dan gedacht Want het heldere licht, […]

Continue reading →

Ter voorbereiding op een ander Nederland

Ik ben druk bezig met het re-integratieprogramma voor mijn kinderen. Als we over zo’n kleine 3 jaar terug komen in Nederland is natuurlijk niets meer zoals het ooit was. Het is onverstandig om ze zonder voorbereiding los te laten in een maatschappij die hen volkomen vreemd is. Daarom schreef ik, als eerste onderdeel van het re-integratie programma, een schets van de meest waarschijnlijke ontwikkelingsrichting van Nederland.

Continue reading →

Motie voor het PvdA Congres

Hans Spekman, één van de twee enige over gebleven sociaal democraten binnen de PvdA moet de partij van de ondergang redden. Ik heb met hem te doen. Wil de partij overleven moet hij op zoek naar échte sociaal democraten en is het zaak baantjesjagers en bestuurlijke zwaargewichten zo snel mogelijk door hen te vervangen. Maar omdat Spekman nagenoeg de enige over gebleven authentieke sociaal democraat is, lijkt mij dat een onmogelijke opgave. Zeker op korte termijn. Omdat ik een brede, stabiele sociaal democratische partij in deze onzekere tijden wenselijk acht, overweeg ik een nieuw lidmaatschap. In dat geval kan ik namelijk een motie indienen tijdens het eerstvolgende partijcongres. Hij ligt al op de plank.

Continue reading →

Wordt eens volwassen, vrouwen!

Waarom doen vrouwen dit? Waarom laten ze zich snijden, spuiten, schuren terwijl ze niemand kennen die er beter van is geworden. Sterker nog, de voorbeelden van materiaal uit de lach-of-ik schiet show zijn talrijk. Ik noem alleen maar een Meg Ryan, Nicole Kidman, Carla Bruni, Tori Amos… een Linda de Mol. Deze vrouwen hebben best een gezond verstand, en toch denken ze: ‘Bij mij zal het anders zijn. Bij mij zet de plastisch chirurg op een geloofwaardige wijze de tijd stil’.

Continue reading →

Bunga Bunga

Wat mij nog het meest verbaast aan het bericht over de opgestapte Italiaanse ambassadeur is de reactie van de woordvoerder van de UVA: de vergelijking die journaliste Andrea Vreede maakte van Berlusconi met op seks beluste Etruskische koningen “kon niet door de beugel”. Pardon? Waarom niet? Is het dan niet zo dat de machtigste man […]

Continue reading →

Moderne dans

Is moderne dans om te lachen? Ik stel mezelf deze vraag naar aanleiding van een filmpje dat vandaag op de interwebs figureerde. De dansers van Compagnie Marie Chouinard doen (semi) naakt dingen met krukken, slaan zo nu en dan een klank uit en zijn duidelijk heel serieus met hun vak bezig. Ik zit in tweestrijd: […]

Continue reading →

Selling crap

Vrouwke van Stavast woont de komende drie jaar in Parijs. Met man en kinderen. Elke week doet ze hier op Nurks verslag van haar belevenissen in dat beroemde stadje aan de Seine. Vandaag voelt ze zich, op het schoolplein, gedwongen haar vaderland te verdedigen en de rol van Wilders te bagatelliseren. Als dat maar goed gaat!

Continue reading →

(Not so) happy feet

Happy Feet is waarschijnlijk opgevreten door de haaien. De enige die dit nieuws gewoon recht voor z’n raap bracht was niet de publieke omroep, nee het was Arend Langenberg van Sky Radio. Niks zender zoek geraakt of beschadigd. Nee, de internationale knuffelpinguïn is gewoon dood, zoals het hoort. Want een pinguïn die verdwaalt en zand […]

Continue reading →

Ik maak plezier

Vrouwke van Stavast gaat voor drie jaar in Parijs wonen. Met man en kinderen. Elke donderdag doet ze hier op Nurks verslag van haar belevenissen in dat beroemde stadje aan de Seine. Vandaag vertelt ze over het afscheidsfeestje van haar zoon, waarvoor de hele klas was uitgenodigd. Ook de twee probleemgevallen. Maar 25 elfjarigen moesten toch wel in de hand gehouden kunnen worden door een vader, een moeder en een workshopleider Afrikaans trommelen. Dacht Vrouwke.

Continue reading →

You gotta move

Vrouwke van Stavast gaat voor drie jaar in Parijs wonen. Met man en kinderen. Elke donderdag doet ze hier op Nurks verslag van haar belevenissen in dat beroemde stadje aan de Seine. Vandaag probeert ze haar vijfdeurs Peugeot 206 uit 2004 (z.g.a.n., 63000 km op de teller) kwijt te raken aan de eerste de beste straatsteen die er een behoorlijk bedrag voor wil betalen. Dat blijkt moeilijker dan gedacht…

Continue reading →

Russen op Rhodos

Vrouwke van Stavast gaat voor drie jaar in Parijs wonen. Met man en kinderen. Elke donderdag doet ze hier op Nurks verslag van haar belevenissen in dat beroemde stadje aan de Seine. Maar vandaag schrijft ze over haar belevenissen op het Griekse eilandje Rhodos. Waar het stikte van de Russen.

Continue reading →