Cavia’s

Mijn broertje en ik hadden beiden een cavia. Pluk heette mijn cavia. Jip heette zijn cavia. Het waren borstelharige cavia’s. Guitige beestjes, met van die kleine gitzwarte kraaloogjes. Wij gingen op skivakantie in Oostenrijk en hadden onze cavia’s bij George ondergebracht. Goed uitgelegd hoe je die beestjes moest verzorgen. Water in de bakjes, om de dag stro vervangen, wat blaadjes sla bij wijze van ontbijt, wat droogvoer en, niet te vergeten: haal ze er soms uit. Let wel op voor de elektriciteitsdraden. George noteerde alles zorgvuldig.

Halverwege de vakantie kregen wij, mijn broertje en ik, slecht nieuws te verwerken. De hond van George, een Mechelse herder genaamd Cora, was op een zondagochtend die baadde in een weelderige rust, nadat zij was uitgelaten, luid blaffend de kamer binnengewandeld. Dit had de sfeer zodanig verstoord dat Pluk en Jip ter plekke stierven aan een hartaanval. U kunt zich het verdriet van mij en mijn broertje voorstellen. Toen wij terugkwamen hadden George en zijn ouders Pluk en Jip reeds begraven. Je gaat geen dode cavia’s in je vriezer bewaren.

Jaren later, tijdens een kerstmaal, haalden wij als familie herinneringen op aan vroeger. ‘Of die keer,’ zei mijn moeder, enigszins aangeschoten door de rode wijn, ‘dat jullie je cavia bij George hadden gebracht en dat Cora ze verscheurd had.’

Verscheurd?

Terwijl George en zijn familie ons aan het uitzwaaien waren, hoorden zij binnen het nodige gegrom. Nadat wij uit het zicht waren, liep de familie naar binnen en zag daar Cora midden in de kamer staan. Trots hijgend met een bebloede bek waar de stukken cavia aanhingen. We hadden het kooitje open laten staan. We waren de straat nog niet uit of onze cavia’s waren reeds ten prooi gevallen aan de bloeddorst van Cora.

6 responses

  1. Wel een goedkope oplossing, if you don’t mind me saying. De euthanasie van onze cavia heeft ons €70,– gekost. We moesten namelijk naar de weekenddienst.

  2. Ik zat ooit eens op een verjaardagsfeest taart te eten en toen begon me oom lacherig te vertellen hoe hij ooit de nek van zijn zieke poes had gebroken en toen in de vuilnisbak had geflikkerd, waarop me tante lachend inhaakte “Ja, en ik vond em toen maar mooi zo in de ochtend! Wat moet je daar nou mee?”
    Waarna me oma verder ging met vertellen dat kat best lekker smaakt dus wat doen mensen eigenlijk moeilijk?
    Taart met slagroom en extra WTF.

  3. Doodgebeten cavia’s en konijnen gaan bij ons standaard in de vriezer. Onze hond graaft ze anders op. Als de vriezer te vol wordt voeren we ‘s nachts de lijkjes af naar een geheime plek.

  4. Onze Bob, dat is een hond, vangt graag hazen.
    Die brengt hij hijgend en schuimbekkend naar huis, dood.
    Eerst gooide ik ze in de container.
    Maar sinds ik mijn buurman met mes en vork voor het raam zag staan breng ik ze maar naar hem.

  5. Wij hebben een grote hond. Op een dag kwam ze met een rotweiler in haar bek aanlopen…gelukkig leefde het beest nog. De eigenaar kon er de lol niet zo van inzien, maar wij moesten heel erg hard lachen…hij liep altijd zo stoer met zijn rotweiler door het parkje..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *