Lieve jongens en meisjes

Waarin de verteller een boekje opendoet over onze Tom. Tom blijkt op regelmatige basis af te dalen in de krochten van zijn ziel om zichzelf te reinigen. “Het was balanceren op de rafelranden van het leven. Tom genoot van het gevoel dat hij elk moment kon afglijden naar een bestaan in de marge, of meer definitief: de dood. En hoe dieper hij zichzelf onderdompelde in de zelfkant, hoe groter de euforie als hij zijn gewone leven weer oppikte.”

Continue reading →