Dierendag

“Jongens, even stil nu. Zoals jullie zien hebben we vandaag de papa van M. in de klas. Hij gaat zo een liedje met jullie oefenen voor onze musical over de oertijd. Maar, het is ook dierendag. En een paar van jullie hebben een dier meegenomen. Manon heeft haar konijn. En Noël zijn hond. En, Lisa, wat […]

Continue reading →

Gat

‘Je hebt een gat in je hoofd’, zei ik tegen mijn zoon. ‘Een gat?’ Mijn zoon schrok. We waren aan het voetballen terwijl mijn dochter binnen zwemles had. Om 18.25 uur moesten we weer naar binnen. Hij wilde nog één bal. Eerst hij. Daarna ik. Hij trapte, ik miste, hij won. Daarna trapte ik de […]

Continue reading →

Alleen thuis

Het was de maandag in de week van de langste dag van het jaar. ’s Ochtends staakten de Nederlandse Spoorwegen. Desondanks lukte het mijn vrouw vrij eenvoudig om in Haarlem te geraken. Het was zo’n dag dat het rubber van je fietsband samensmolt met het asfalt. ’s Middags haalde ik mijn kinderen op van school. […]

Continue reading →

Opkomst van een hype

Schermafbeelding 2017-06-01 om 23.42.51

Donderdag 11 mei Er ligt een pakketje op de mat. Voor mijn kinderen. In het pakketje zitten plastic speeltjes. Een rode en een roze. Ze zien eruit als botte werpsterren. Mijn zoon legt z’n speeltje op de grond en geeft er een draai aan. ‘Een tol!’ roept hij. Later die avond komt mijn vrouw thuis. […]

Continue reading →

Twee minuten

‘Als we stil moeten zijn, moeten we denken aan de doden van de oorlog’, zegt mijn zoon. Ik zit met hem aan tafel. Pizza te eten. Samen met een vriendje dat blijft slapen. ‘Maar aan wie moet ik dan denken? Ik ken helemaal niemand die in de oorlog is doodgegaan.’ ‘Misschien ken je Anne Frank’, […]

Continue reading →

Vooruitgang

Mijn zoon vroeg hoe oud ik was toen ik van mijn ouders mijn eerste telefoon kreeg. Ik moest hier even over nadenken. ‘Vijfentwintig’, zei ik toen maar. ‘Echt?’, zei hij. ‘Nee’, zei ik. En legde uit dat er nog geen mobiele telefoon bestond toen ik jong was. ‘Ja, ze bestonden wel’, zei ik, ‘maar ze […]

Continue reading →

Het goede antwoord

Wij reden naar Valkenburg, mijn dochter bedacht een spel. Raad het goede antwoord. “Oké”, zei ze, “wat is het goede antwoord: verkeersbord, haar, konijn, gras.” Mijn zoon wilde weten wat de vraag was. “De vraag is”, zei mijn dochter, “wat is het goede antwoord?” “Ja maar”, zei hij boos, “wat is de vraag?” “Hoooo”, zei […]

Continue reading →

Wad?

We zaten op een strandtent te Ameland. Mijn zoon van zes sprak de volgende woorden: “Van alle dingen ben ik het meest zuinig op mijn bril.” Hij was even stil. “En op mijn lul.” Ik moest lachen. Mijn vrouw vroeg waar ik om moest lachen. Ik vertelde waar ik om moest lachen. Zij moest lachen […]

Continue reading →

Profileren voor beginners

Hopen dat onze fietsen er nog staan, zei ik tegen mijn kinderen terwijl we naar buiten liepen. Mijn kinderen vroegen waarom ik dat zei. Omdat de fietsen hier in Amsterdam nogal snel worden gestolen en wij onze fietsen enkel op een eenvoudig AXA-slotje hadden gezet, legde ik uit. Buiten liet ik ze het verschil zien: […]

Continue reading →

De Pinokkio Paradox

Mijn zoon had iets bedacht. Wat nu als Pinokkio zegt: ik ga mijn neus laten groeien. Als z’n neus dan niet groeit, liegt hij. En groeit z’n neus alsnog. Maar omdat ie daarmee de waarheid spreekt, groeit z’n neus niet. Mijn zoon bezweert dat hij dit helemaal zelf heeft bedacht. Zijn neus bleef klein.

Continue reading →

Het leven een droom

Ik heb een beker met melk ingeschonken en een stuk van een reep Tony Chocolonely afgebroken (karamel zeezout). Mijn vrouw heeft het bankje dat wij bij de moeder van een vriendin hebben opgehaald voor de open tuindeuren gezet. Ik hoor het golvende geruis van verkeer in de verte. Vermengd met het lichtere geruis van de […]

Continue reading →

De omgekeerde wereld

Zo nu en dan zitten mijn kinderen in ‘de omgekeerde wereld’. Daar is hoog laag en aardig gemeen en vies lekker. Als ik dan op een gegeven moment zeg: “Zitten jullie nu nog steeds in de omgekeerde wereld?” En zij zeggen: “Ja!” Dan weet ik dus niet meer in welke wereld ze zitten. In die […]

Continue reading →

Serieus

Daar liggen ze, mijn kinderen. Naast elkaar in hetzelfde bed. Ieder in hun eigen wereld. Allebei bloedserieus. Al toen ik mijn zoon voor het eerst zag slapen, viel me dat op. Hij lag in een couveuse. Had gepoept in zijn vruchtwater en die poep was op zijn longen terecht gekomen. Hij was niet ouder dan […]

Continue reading →

Hier doe je het voor

Om kwart over zeven stond ik met mijn zoon op de parkeerplaats van SV Zwolle. We waren de eerste. Het miezerde. Daar kwam de boomlange A. met zijn zoontjes aan lopen. Hij trok een blikje energy-drink van een of ander huismerk open. Even later kwamen ook de andere vaders met kinderen de parkeerplaats op. We […]

Continue reading →

De wensboom

Er stond een wensboom in de tuin van het Dominicanenklooster. Bij binnenkomst kregen we van een zeer opgeruimde vrouw allemaal twee consumptiebonnen. We waren met vier kinderen. De ranja was gratis. We hadden dus twaalf consumptiebonnen tot onze beschikking, waarmee we, als we zouden willen, twaalf flesjes kloosterbier hadden kunnen kopen. Dat hebben we niet gedaan, […]

Continue reading →

Brand!

Mijn zoon stond te stuiteren toen ik thuiskwam. Ze hadden brandoefening gehad. En de juf had het niet aangekondigd. “Ik trilde helemaal, zo bang was ik”, zei hij. Hij dacht dat er echt brand was. Ik vroeg of ze toen wel gewoon netjes in een rij naar buiten gingen. “Ja”, zei hij, “maar ik rende […]

Continue reading →

Het Knuffelbos

Voor mijn verjaardag had ik van mijn zeer gewaardeerde vriend A. en diens al even zeer gewaardeerde vriendin F. het boekje Knuffelbos van de wellicht nog meer gewaardeerde cartoonist J. gekregen. In dit boekje beleven zoetsappig getekende knuffeldiertjes ronduit verdorven avonturen die meestal drie plaatjes en soms zes plaatjes duren. Je moet alleen wel kunnen […]

Continue reading →

Ajax – NAC

Voor het eerst gras dat ik zelf heb gezaaid aan mijn voeten gevoeld. De dag erna met mijn zoon naar het gras van de Arena, waar Ajax tegen NAC speelt. Zijn oom en opa (van moeders kant) gaan ook mee. De dag dat ik voor het eerst zelf gezaaid gras aan mijn voeten voelde, speelde […]

Continue reading →

Poepseks

Zo nu en dan zingt mijn zoon de woorden ‘lekker seksen!’ Toen hij dat weer eens deed, besloot ik hem eens te vragen wat hij dacht dat het was. Seksen. Hij pakte mijn hand vast, keek in mijn ogen en zei: “Gewoon, dat je lekker verliefd bent op elkaar en dat je lekker mooi bent […]

Continue reading →

Mensaap

Het Klokhuis ging over mensapen. En dat wij daarvan zouden afstammen. Mijn zoon vroeg waar ze het over hadden. Ik zei dat er heel vroeger geen mensen bestonden, maar wel apen die op mensen leken. En dat die apen kinderen kregen die nog wat meer op mensen leken en dat zo langzaamaan de mens ontstond. Ik […]

Continue reading →

PEC

Zijn oom had verteld dat Ajax de beste club ter wereld was. Dus was hij voor Ajax en niet voor PEC. Dat PEC Zwolle in de rust, toen hij naar bed moest, met 4-1 voor stond, deed hem niks. Ajax was immers de beste club ter wereld en kon derhalve niet verliezen. De volgende dag […]

Continue reading →

Filosofisch duet op de fiets

“Pap, er zijn toch geen mensen die honderd worden?” “Ja hoor, die zijn er wel.” “Maar die zijn dan toch dood?” “Nee hoor, niet allemaal. Sommige mensen worden honderd jaar. Of zelfs ouder.” “Maar niet alle sommige mensen toch?” “Nee, niet alle. Maar steeds meer mensen wel.” “Alle sommige mensen zijn heel veel mensen hè.” […]

Continue reading →

Scheenbeschermers

Mijn zoon wil scheenbeschermers. Het is het enige dat nog ontbreekt aan zijn voetbal-outfit, waar hij momenteel in woont. Zijn wil om elke dag zijn voetbalkloffie te dragen is nu eenmaal vele malen sterker dan onze wil hem dat te beletten. Aanvankelijk dacht ik zijn scheenbeschermerswens eenvoudig te kunnen pareren door te beweren dat er […]

Continue reading →