Een waardeloze hond, of: hoe Pretpark Amersfoort van de aardbodem verdwenen is (1/3)

Het is jammer dat het bovennatuurlijke, heden ten dage, als acceptabele verklaringsgrond voor alledaagse raadsels vrijwel geheel uit beeld verdwenen is. Men is er tegenwoordig op gebrand om stante pede een logische uitleg voor zijn gebrek aan inzicht te kunnen opvoeren, zelfs in die gevallen in welke een onlogische, hoe buitenissig in eerste instantie misschien ook, […]

Continue reading →

De vrije gedachte

Wat een week. Eerst terreur, daarna geklets over terreur. Ergens onderweg bleef ik op YouTube plakken bij ‘Die Gedanken sind frei’, een oud Duits studentenlied. Ik kende het niet, ezel die ik ben. Enerzijds is het een vaststaand feit dat ik niet alles wat ik mooi vind zal ontdekken in mijn leven. Anderzijds is die […]

Continue reading →

Imagine

Nu begreep ik het volgende: als de aanslagen in Parijs niet hadden plaatsgevonden, stond Bohomian Rhapsody nog steeds op nummer 1. Gisteren stelde een vriend van mij dat dit betekende dat de terroristen hadden gewonnen. Ik dacht dat hij gelijk had.

Continue reading →

Vrijdagavond

Ik zag beelden van de voetballers die opschrokken van een knal en weer verder voetbalden, van mensen die het voetbalveld op renden. Er was geschoten bij een restaurant. En een concertzaal waar een death metal band speelde werd gegijzeld. Het bleek echter om The Eagles of Death Metal te gaan, het sympathieke bandje van Josh […]

Continue reading →

Erbfeind

Mijn column die voor deze week klaar stond, ging over Frankrijk. Ik vond het niet kies om hem te plaatsen. Ik zou nog autistischer lijken dan ik al ben, wereldvreemd zou ik mijn eigen riedeltje afdraaien. Het verhaalde van een Frankrijk uit een ander tijdperk, dat lichtjaren ver verwijderd lijkt. Het Frankrijk van de Franse […]

Continue reading →