Dekhengst

Gerrit-Jan Konijnenberg werd aangekondigd als de enige Nederlander die in de jaren ’80 op redelijk hoog niveau aan schansspringen deed en daardoor de enige Nederlander die Matty Nykänen van dichtbij had meegemaakt. Het was in de dagen dat de springers hun ski’s nog naast elkaar hielden. Konijnenberg was geschokt door de dood van de legendarische […]

Continue reading →

Leven is loslaten

Ik had een puist. Een flinke jongen. Hij zat aan de achterkant van mijn rechterbovenbeen. Een kleine anderhalf jaar geleden was ik ermee naar de dokter gegaan. Het was een ongevaarlijke puist. Goedaardig. Begonnen als een ingegroeid haartje dat tot een ontstoken talgklier leidde. Of iets in die trant. Het is me verteld, maar ik […]

Continue reading →

Vrijheid

‘Horen die kinderen bij u’, zei de mevrouw achter de balie van De Fundatie. Ja, die kinderen hoorden bij mij. Alle vier. Mijn dochter van zeven, mijn zoon van negen en twee buurjongetjes (B. van negen en J. van tien). Het was zondag, alle sneeuw was verdwenen, het regende: dit was het ideale moment om […]

Continue reading →

Kuifje

Wat mij altijd enorm heeft gestoord aan Kuifje: hij schijnt een vooraanstaand reporter te zijn, maar in geen van de stripalbums die ik me over hem kan herinneren, doet hij ook maar iets wat met journalistiek te maken heeft. Voor zover ik weet heeft hij bijvoorbeeld nooit in zijn leven een artikel geschreven. Het enige […]

Continue reading →

Hoogzwanger

Die nacht toen ik mijn bed instapte vroeg ik mijn vrouw of zij wist dat John F. Kennedy twee maanden voor zijn eigen dood vader was geworden van een kind dat 39 uur had geleefd. Ik had aflevering drie en vier over de Kennedy-dynastie gezien. Mijn vrouw zei dat ze sliep. De volgende dag lopen […]

Continue reading →

Bevoorrecht

Afgelopen vrijdag zag ik de tweede aflevering van ´De Kennedy´s, een Amerikaanse Dynastie´, een documentaireserie over De Kennedy´s. Eind jaren ´90 van de vorige eeuw was ik erg geïnteresseerd in de moord op JFK. Met dank aan Oliver Stone’s JFK, Don Delillo’s Liber en met name James Ellroys American Tabloid. In die laatste was Joseph […]

Continue reading →

Uitvaart

Ik weet niet of ik gecremeerd of begraven wil worden. Het maakt me niet zoveel uit. Aan de leeuwen of gieren gevoerd worden lijkt me wel wat. Dat hoeft niet voor het publiek, zo exhibitionistisch ben ik nu ook weer niet. De overblijfselen mogen worden verbrand, de as mag in een urn in het venster […]

Continue reading →

VVMDNIA

Niet zonder trots kan ik mededelen dat het mij als kersverse secretaris van de Vereniging Voor Mensen Die Nooit Iets Afma is gelukt om het jaaroverzicht voor meer dan de helft klaar te hebben gekregen. Ik ben maar liefst tot november gekomen! Dat was nog nooit voorgekomen, vertelde de penningmeester mij. Hij wilde nog iets […]

Continue reading →

Blue Tower

Ons appartement aan het Bos & Lommerplein keek uit op een hotel zonder gordijnen. De hotelgasten wisten dit niet. Je kon zien hoe ze uit de douche stapten, hoe ze zich klaar maakten om uit te gaan, hoe ze op bed ploften, hoe ze seks hadden. Op een zomeravond keek ik een klein half uur […]

Continue reading →

Tien cent

In de snackbar hing een briefje dat ze op 1 januari om 18.00 uur dichtgingen. Het was 18.30 uur en de snackbar was nog stampvol. Terwijl ik stond te wachten op mijn patat waren vijf jongens bezig met afrekenen. Ieder voor zich. Een van de jongens legde zijn pasje op het pinautomaat. De betaling mislukte. […]

Continue reading →

Het universum

Mijn schoonmoeder doet een keukenkastje open. Een wijnglas tuimelt naar beneden. Kelk eerst. Bovenop een koffiekopje. Zowel koffiekop als wijnglas blijven heel. ‘Het universum is mij de laatste tijd goed gezind’, zegt ze. Ze vertelt over een paar avonden eerder. Ze was aardappeltjes aan het bakken. Tijdens het bakken ging de telefoon. Ze nam op. […]

Continue reading →

Klaas Dijkhoff

De titel Demagoog van het Jaar wordt jaarlijks gekozen door het Eenvandaagpanel. De redactie van Eenvandaag is niet verantwoordelijk voor de keuze van het panel. Ze is het ook niet per se eens of oneens met de standpunten van Klaas Dijkhoff. Ze is wel verliefd op Klaas Dijkhoff. O, wat houdt de redactie van Eenvandaag […]

Continue reading →

Zaterdag

Mijn zoon vraagt hoe ik zaterdag noem. Zaterdag, zeg ik. Hoe jij dan? Zaterdag, zegt hij. Ik zoek een onderbroek voor ’m. Toch gek, zegt hij, dat ik al in de onderbouw heb geleerd dat zaterdag zaterdag heet en dat ik dat woord nog steeds gebruik. Ik zeg ‘m dat dit voor nog veel meer woorden […]

Continue reading →

Kaboutertje Doerak

Kaboutertje Doerak had op de kop van Koning Willem-Alexander gescheten. Dat deed hij zo nu en dan. Vooral als hij boos was. Dit keer was hij boos vanwege de Brexit. Hij had nu eenmaal Schots bloed door zijn aderen stromen. Dat Koning Willem-Alexander helemaal niks met de Brexit te maken had, kwam niet op in […]

Continue reading →

Max

De zanger van VOF de Kunst gaf in Tilburg een gratis concert voor 1.500 Suzannes. Dit bij wijze van excuus voor de strofe ‘Suzanne, ik ben stapelgek op jou’.   Zoiets heeft Paolo Conte nou nooit gedaan voor mij. Terwijl mensen vaak spontaan de outro van Max beginnen te neuriën als ze mijn naam horen. […]

Continue reading →

Het leven overkomt mij

‘Het leven overkomt jou’, zegt mijn vrouw weleens als er iets buiten mijn weten om heeft plaatsgevonden terwijl ik alle ruimte had om er invloed op uit te oefenen. Sinds ons verblijf in Edinburgh is mijn scheerschuim op. Ben ik in de supermarkt, dan vergeet ik om nieuwe te kopen. Gevolg: ik heb een baardje […]

Continue reading →

Wijnand Groenink (1913 – 2018)

In zijn woonplaats Waddinxveen is gisteravond de dichter Wijnand Groenink overleden. Groenink werd bekend in de jaren ’30 van de vorige eeuw als huisdichter van de NSB. Onsterfelijk werden de laatste zinnen van het gedicht waarmee hij de jarige Anton Mussert toesprak: ‘Aan de haartjes van zijn kont / Kleeft altijd wel een beetje stront.’ […]

Continue reading →

Dromen onthouden

Toen ik naar bed ging, leek het mij een goed idee eens te beginnen met het onthouden van mijn dromen. Eerlijk gezegd gaf ik mijn voornemen weinig kans. Heel soms lukt het me om een droom bij me te houden, meestal vliegen ze weg voordat ik me realiseer ze vast te moeten pakken. Vannacht droomde […]

Continue reading →