De Man met een Piemel Als Neus: deel 7

Oei wordt het behalve retespannend nu ook sociaal betrokken in dit verhaal?? Worden er hedendaagse pijnlijke thema’s aangesneden die de meeste mensen niet durven aan te snijden omdat ze bang zijn dat het pijn doet? Maar Kippfest weet: aansnijden doet altijd pijn. Anders had het wel aan-aaien geheten. Dus het hoort pijnlijk te zijn. En retespannend!

Continue reading →

Back to the Future

Ik fietste een geparkeerde Dolorean tegemoet. Mijn hart maakte een sprongetje. Het was op de Kampenstraat, recht tegenover de fotostudio van Stephan Jansen. Ik fietste erlangs en bedacht toen dat ik een foto moest maken. Ik nam er eentje van de voorkant. En eentje van de achterkant. Met mijn telefoon.   (Dat hadden ze niet […]

Continue reading →

Onze koelkast de poëet

Sinds enige tijd hebben wij een koelkast die zelf kan nadenken. Het is een prototype van het Finse merk Salora. Onze koelkast houdt bij wat zijn inhoud is en stelt ons op de hoogte wanneer de houdbaarheid van bederfelijke waar is afgelopen. En als er bijvoorbeeld geen melk aanwezig is, dan voegt hij dat toe […]

Continue reading →

De personal trainer

Mijn buik begon zag eruit als een blubberig zeemonster. Spierwit met bruine moedervlekken. Mijn navel werd dieper en dieper en de pluisjes die ik eruit haalde als ik onder de douche stond werden zo groot dat ik er binnen een maand een sjaal van kon breien. Dus toen ik op een dag langs sportschool Hercules […]

Continue reading →

De verlosser

De tent was leeg. Op ons en onze matrassen na. De raketgeleerde slash bioloog lachte ons wakker. Hij had een hoge lach. En een licht kalend hoofd. Alle spullen had hij in zijn vrachtwagen geladen, een Mercedes op hoge wielen. De piano stond er ook al in. Samen met een sofa, vier schapen, drie tapijten, […]

Continue reading →

Palmkevers

Elke zondag spoot mijn vader zijn piano schoon. Dan zat er teveel zand tussen de toetsen en op de hamertjes. Hij had daarvoor een kleine blaasbalg gemaakt door het ventiel van een luchtbed aan een knijptoeter te koppelen. Het geluid van de honkey-tonk klonk steeds gammeler. De snaren zongen. Alsof ze dronken heen en weer […]

Continue reading →

De operazanger

Ergens eind jaren ’80 bracht mijn vader een operazanger mee naar huis. Zijn naam is mij helaas ontschoten. Het was een kleine, gedrongen man, de schouders ter hoogte van de oren. Hij deed me denken aan Clandestino, de slechterik van de Bluffers, een tekenfilmserie die in die dagen enige populariteit genoot. Hij ging altijd gekleed […]

Continue reading →

De geschiedenis van mijn lafheid (4)

Grommend sleepte de tractor de sleetjes voort. Wij volgden. Ik, mijn broertje, mijn ouders en nog een stuk of twintig Nederlandse hotelgasten. De rupsbanden toornden boven ons uit. Het was avond. De sneeuw dempte alles en zorgde ervoor dat onze vrolijkheid niet te ver weg waaide. We gingen rodelen. Van een berg af die slechts […]

Continue reading →

Kapotte gitaren

Niemand had haast. Waar we kwamen, speelde mijn vader op de piano in ruil voor voedsel. Ergens in de buurt van Eilat kregen we onderdak van een voormalig Mexicaans worstelaar die zichzelf El Greco noemde. Hij had een enorme vrouw. De worstelaar was klein en vierkant, zijn vrouw lang en slank. Ze hadden, als ik […]

Continue reading →

De dansende paling

Het was een dag als een vergeten sok. Een man en een vrouw zaten op de pier te vissen. Er zaten een paar brasems in een veel te klein emmertje. De man had beet en haalde een stekelbaarsje binnen. Hij rukte het haakje uit het beestje en gooide hem in de emmer. Een straaltje bloed schoot […]

Continue reading →

Ons huis groeit

Wat me als eerste opviel was de vloer die steeds grotere spleten vertoonde. Zou wel te maken hebben met het lange hete douchen. Maar op een gegeven moment kwamen de plinten los van de muur. En toen begonnen ook de scheurtjes in de muur op te vallen. En dat het plafond kieren liet zien. De […]

Continue reading →