Belgium bashing

Wat me nu al veertien dagen mateloos irriteert, is dat België internationaal belachelijk wordt gemaakt en ‘s lands inlichtingendiensten afgeschilderd worden als een stel goedbedoelende amateurs, die wanhopig op hun Commodore64 een verbinding met het internet tot stand proberen te brengen. Het is ergens begrijpelijk dat Frankrijk – waar op het moment dat men aankondigde dat […]

Continue reading →

Erbfeind

Mijn column die voor deze week klaar stond, ging over Frankrijk. Ik vond het niet kies om hem te plaatsen. Ik zou nog autistischer lijken dan ik al ben, wereldvreemd zou ik mijn eigen riedeltje afdraaien. Het verhaalde van een Frankrijk uit een ander tijdperk, dat lichtjaren ver verwijderd lijkt. Het Frankrijk van de Franse […]

Continue reading →

Bloed en darmen

Vanavond is het weer zover: Nederland herdenkt. Om acht uur valt alles stil, gevolgd door ‘Schindlers List’ of ‘The Pianist’ op televisie. Waarschijnlijk dan, ik kijk al jaren geen tv meer. Herdenken doe ik wel al jaren. Tientallen ceremoniën in Nederland, België, Frankrijk en zelfs Duitsland heb ik bijgewoond. Ik weet dus waarvan ik spreek. […]

Continue reading →

Kiescrisis

Dinsdagavond vond in Club Cele de eerste editie van Politiek Café plaats. Het werd een even boeiende als gezellige avond. Bovendien mocht ik een kleine bijdrage leveren door onderstaand stukkie voor te lezen: Omdat alles al moeilijk genoeg is, besloot ik ergens aan het eind van de jaren ’90 voor de rest van mijn leven op […]

Continue reading →

Nu vooruit

Wetmatigheid: Als het aantal kiezers dat het spoor bijster is en het echt niet meer weet toeneemt, stijgt D66 in de polls. Dat is begrijpelijk want D66 weet het namelijk ook niet. Wat wil D66? Een beetje van dit en een beetje van dat en van zus en van zo, met als resultaat een egaalgrijze soep zonder ballen.

Continue reading →

Vergeten

Voor een narcist moet het een nachtmerrie zijn om door de wereld vergeten te worden. Zo leg ik het althans uit dat Anders Breivik, de Noorse massamoordenaar die tijdens zijn proces door een psychiater als narcist werd bestempeld, weer van zich heeft laten horen. Hij is van plan om in hongerstaking te gaan als hij […]

Continue reading →

Kou

Windvlagen deden de Zweedse kou nog scherper gevoelen op de dag dat ik in mijn hoedanigheid van behulpzame, inburgerende ouder mijn opwachting maakte op het schoolplein om de ijsbaan op te spuiten. Ik was ingedeeld met een moeder die voorwaar haar roeping tot brandweervrouw had gemist. Niet alleen kon ze geen genoeg krijgen van het […]

Continue reading →

Vuurwerk

Alles wat aan je zorg is toevertrouwd, verdient ook daadwerkelijk die zorg. Dat betekent dus bijvoorbeeld heel simpel dat je niet vuurwerk in je kat laat ontploffen. Maatschappelijk wat breder getrokken houdt dat in dat als je van overheidswege in een gevangenis verblijft, diezelfde overheid dus wel voor je moet zorgen. In Griekenland leidt dat […]

Continue reading →

In de serie: The World According to Oud Zeikwijf #2

Het zit hem in het ver doorvoerde kapitalisme. In het monster dat ermee gecreëerd is en dat met zijn onstilbare gulzigheid bezig is de aarde te verslinden. Het monster van veelpotige economische entiteiten met ontelbare managementlagen waar niemand meer verantwoording af hoeft te leggen voor zijn daden. Entiteiten die volstrekt onmenselijk en amoreel zijn geworden.

Daar moeten we van af.

Continue reading →

Change

Vier jaar geleden liep ik over straat naar een café bij mij in de buurt. Wij gingen daar een stukkie presidentsverkiezingen meepikken. Heel Amsterdam was opgelaten. Er hing iets in de lucht. De eerste zwarte president van Amerika zou worden verkozen. Het voelde alsof het Oud & Nieuw was.

Continue reading →

Rookbom

Op een avond in 1992 dat haar vriend en mentor Robert Jasper Grootveld op de preekstoel zat bij haar thuis deed Oud Zeikwijf de bandrecorder op tafel en nam het gesprek met hem en zijn vrouw Thea op. Vervolgens tikte zij dat woord per woord uit. Vandaag deel 7.

Continue reading →

Europa

Ik merk dankbaarheid bij mezelf, dat het Comité van de Nobelprisen zich niet laat leiden door wat de gewone man in Europa iets zegt, want dan vreesde ik voor het welzijn van de zwakkere broeders in eerste instantie, en van iedereen op de lange duur.

Continue reading →