Sqweel review

Jaren geleden merkte m’n vriendin eens op dat het wel handig zou zijn als er – wanneer je als vrouw alleen was en tóch gecunnilinguseerd wilde worden – een apparaatje was waarmee je dat zelf kon doen. Ze sloeg meteen aan het denken en had het over een miniatuurschoepenrad, met dan in plaats van schoepen een soort zachte kunststof kattentongetjes.

Continue reading →

Nespresso Experience

“Shit, de koffie is bijna op”, hoor ik vanuit de keuken. “Godsamme”, denk ik, “niet vandaag”. Ik heb nog zoveel andere dingen te doen. Een trip naar de Nespressoshop, veel slechter kan de dag niet beginnen. Met minimaal twintig andere mensen in een rij staan om koffie te mogen kopen. Wachten tot je wordt opgehaald door een host.

Continue reading →

Operation Everlasting Peace

Neem het netelige voorbeeld van Afghanistan. Wat staan die stakkers nou helemaal daar te doen? Dat is toch geen porem? Naar huis allemaal, en presto. Ze moeten dringend terug om de Amerikaanse daklozen te verzorgen in hun geïmproviseerde tentencampementen. De soldaten worden ter plekke vervangen door verkopers. Die verkopers gaan niets verkópen, natuurlijk niet, in Afghanistan is immers geen geld te halen, dat weet iedereen. Ze gaan dingen geven.

Continue reading →

ING

Sinds een maand of wat ontvangen wij geen giroafschriften meer in onze postbus. Of liever gezegd: één keer tussendoor is dat wel gebeurd, de andere niet. Wat blijkt? Onze postbus is toen per ongeluk “afgesloten” door de post. Waarom? De post heeft geen antwoord. Deze actie heeft wel ten minste één vervelend gevolg gehad, namelijk dat de ING het afschrift dat ten tijde van de onbeschikbaarheid van de postbus gestuurd is retour kreeg. Is dat alles? zult u roepen. Ja. Maar dan met een spin off van heb ik jou daar.

Continue reading →

Tussen leven en dood

Onlangs had ik een vriend en diens vriendin te eten. Zij werkte op de spoedafdeling van het VU Medisch Centrum en vertelde dat Eyeworks van plan was om daar camera’s op te hangen om zo een soort real life ER te kunnen maken. Zij, en vele van haar collega’s, waren het er niet bepaald mee eens.

Continue reading →

Nurks gaat naar de beurs

NurksMedia Unlimited heeft een officiële aanvraag ingediend voor een beursgang. De Nederlandse website wil via deze weg 12,5 miljoen euro ophalen. Mogelijk verandert het uiteindelijke bedrag de komende drie tot vier maanden nog als de bankiers van Nurks de vraag van investeerders peilen.

Continue reading →

Moeders en werk

Wat is er dan mooier dan een webshopje? Je kunt het makkelijk combineren met je gezinsleven, het geeft je een beetje zelfvertrouwen in deze maatschappij waar je niet telt als voltijds moeder. Als feministe zou je zeggen: optimale oplossing! Maar nee, er staan steeds weer vrouwen op die de heilige plicht voelen de rest van ons te moeten opvoeden

Continue reading →

Goudkoorts, euro-gejok en het einde van de wereld

Liegen werkt. Overtuigd zijn van je eigen flauwekul nog beter. Harold Camping heeft zijn voorspellingen eindelijk ingetrokken, maar niet voordat hij honderden levens verwoestte met zijn gelul over je klaarmaken voor de wederkomst van… God ofzo. Bij deze een klein moment van stilte voor alle arme zielen die have en goed weggaven aan een goed doel, naar aanleiding van Campings geklets. Gek genoeg biedt deze meneer niet in zak en as de wereld zijn excuses aan. Nee, hij heeft alweer een nieuw, nog beter verhaal. Aan wie doet me dat toch denken? Ach, ik weet het alweer. Aan Jan Kees de Jager en zijn euro-gejok.

Continue reading →

Wordt eens volwassen, vrouwen!

Waarom doen vrouwen dit? Waarom laten ze zich snijden, spuiten, schuren terwijl ze niemand kennen die er beter van is geworden. Sterker nog, de voorbeelden van materiaal uit de lach-of-ik schiet show zijn talrijk. Ik noem alleen maar een Meg Ryan, Nicole Kidman, Carla Bruni, Tori Amos… een Linda de Mol. Deze vrouwen hebben best een gezond verstand, en toch denken ze: ‘Bij mij zal het anders zijn. Bij mij zet de plastisch chirurg op een geloofwaardige wijze de tijd stil’.

Continue reading →

Pleur weg die Senseo en geef ons Mauro

De eufemismen en compromissen waar dit land groot mee geworden is, verworden onder dit huidige kabinet steeds vaker tot leugens en halve waarheden. Neem Jan Kees de Jager, met zijn heroïsche geklets over hoe hij Griekenland alles terug gaat laten betalen. Jokkebrok. Of Gerd Leers, met zijn quotes over immigranten en asielzoekers in het algemeen en Mauro in het bijzonder. Draaikont. Maar misschien is het niet de schuld van dit kabinet hoor. Misschien zit het dieper. Of moet ik zeggen: oppervlakkiger. Laat ik even de koffiepad nemen als model voor de algehele vernepping van onze samenleving.

Continue reading →

Hoe ons geld een onbegrijpelijke kermis werd

Satyajit Das was niet alleen. Spelletjes doen met grote hoeveelheden geld werd een hype, net als de tulpenbollenmanie, net als goudkoorts. Plotseling waren boekhouders en accountants, tot dan toe saaie nerds in stoffige kantoortjes, de sterren van het bal. De financiële wonderboys en wondergirls begonnen te geloven in hun eigen trucs, niet in het minst omdat ze er idioot veel voor betaald kregen. Ze dachten dat ze werkelijk iets gecreëerd hadden. En hun voorbeeld vond massaal navolging. Master of Business Administration-opleidingen schoten als paddenstoelen uit de grond. Zelfs soevereine staten gingen spelletjes doen met hun nationaal vermogen. En in het midden van die groothandelsstorm zaten de banken en financiële instellingen. Maar helaas, net als met alle hypes, er komt een moment dat je de werkelijke waarde van wat je aan het doen bent inziet.

Continue reading →

Geldkanker en spaarporno

Het wereldgeldverkeer, met al zijn computers, rekencentra en glasvezelnetten, wordt ingrijpend beïnvloedt door een aantal apenmankementen die we met ons mee dragen. Ik noem er even zeven op een rij: hoogmoed, hebzucht, lust, jaloezie, gulzigheid, woede, luiheid. En een niet onbelangrijke achtste, door de Bijbel niet genoemd omdat hij de basis vormt voor de populariteit van dat boek: angst.

Continue reading →

Geldstromen en geldstormen

Het wereldgeldverkeer lijkt overzichtelijk, maar het is het niet. Bekijk het zo: een storm als Irene was moeilijk te missen, en iedereen lacht zich nu rot om de sombere voorspellingen voor New York. We hebben Irene allemaal op de radar zien groeien. Het ziet er logisch uit. Maar waar en wanneer zo’n storm precies ontstaat, dat weet niemand. En waar ze aan land gaat, weet ook niemand.

Continue reading →

Goud is een hype, net als flippo’s. En Willem Middelkoop is een sufferdje

In dit soort Lakemaniaanse tijden spaart de wereld alles wat proleten graag om hun nek hangen. Daarvan wordt het zeldzamer en dus nog meer waard. De wereldgoudvoorraad slinkt momenteel zienderogen (lees: verzamelratten overal ter wereld hebben steeds meer goud in hun kelders). Gevolg: het wordt tien keer zo hard uit de grond getrokken, met alle sociale en milieugevolgen van dien. Bedankt Willem Middelkoop!

Continue reading →