Bakkerij

In Berlijn, ergens aan de rafelrand van de wijk Kreuzberg, ligt een vermoeide brug. Afgebeuld door de S-Bahn die er al sinds mensenheugnis genadeloos overheen dendert. Het bijzondere aan deze brug is dat er een tekst op geklad is, die me aan het denken zette. Hij luidt: ‘Wir wollen nicht nur ein Stück vom Kuchen, […]

Continue reading →

Gepiel

De laatste tijd is het bon ton voor stoere binken om huilie huilie te doen vanwege de ‘terreur van online feministen’. Amusant. Wat mij wel verbijstert, en laten we wel wezen ook ergert, is hoe die stoere binken de afgelopen 20 jaar onze producten hebben laten verworden tot speeltjes voor mietjes.

Continue reading →

Nieuwe armen

Ik had nieuwe armen besteld. Binnen een dag werden ze bij me thuisbezorgd in een sobere doch aantrekkelijke verpakking. De productinformatie sprak wervend over een wereld die voor het grijpen lag. Dankzij de toevoeging van elasticone haalden de armen een reikwijdte van wel zes meter. De vingers bevatten minuscule, nauwelijks zichtbare zuignapjes die voor meer […]

Continue reading →

Vissen twee punt nul

Ik heb de hel gezien. Het was een vergaderzaal vol met autoverkopers. Ze werden toegesproken door een man in een donkerblauw pak. Glimmend zwart, golvend haar. Als autoverkopers auto’s waren, dan was dit het prototype. De autoverkoper waarmee je op de autoverkopersbeurs gaat staan. Om een glimp van de toekomst te tonen. Hij ging de […]

Continue reading →

Tips voor sinterklaascadeau

Zit u verlegen om een sinterklaascadeau voor pakjesavond? Geen nood! Maar liefst 3 van uw favo bloggers hebben het afgelopen jaar de moeite genomen hun verrukkelijke schrijfsels op dode bomen te tatoeëren. Zulks aan uw naasten presenteren is een geste die u kudo’s zal brengen op de culturointellectuele ladder, in de categorie out of the box.

Continue reading →

Single grain Irish whiskey

Ik weet nooit of het whisky is of whiskey. Volgens de fles die ik nu voor me heb staan, drink ik momenteel whiskey. Van het merk Kilbeggan. Het is een ‘single grain Irish whiskey’, lezen we in een elegant, zorgvuldig uitgespatieerd schreeflettertje. Om te illustreren dat er maar één graansoort in de whiskey is verwerkt, […]

Continue reading →

Bonnetjes

Met of zonder muziek’, is doelend op de btw zowat de standaardvraag in België als het om facturen gaat. Al trekt de overheid het net rond boekhoudingen in duizend tinten grijs steeds strakker aan, men blijft wegen zoeken – én vinden- om ‘ze’ te slim af te zijn. Het uitschrijven van het dunne doorslagpapier komt […]

Continue reading →

In de serie: The World According to Oud Zeikwijf #2

Het zit hem in het ver doorvoerde kapitalisme. In het monster dat ermee gecreëerd is en dat met zijn onstilbare gulzigheid bezig is de aarde te verslinden. Het monster van veelpotige economische entiteiten met ontelbare managementlagen waar niemand meer verantwoording af hoeft te leggen voor zijn daden. Entiteiten die volstrekt onmenselijk en amoreel zijn geworden.

Daar moeten we van af.

Continue reading →

Goede bedoelingen

De economie stimuleren, dat had ik altijd veel te weinig gedaan. Want ik kocht alleen het hoogst noodzakelijke – m’n ecologische voetafdruk had een lachwekkend kindermaatje – en daar wilde ik nu eens verandering in brengen. Niet omdat ik iets nodig had, maar om m’n goede wil te tonen. Om te laten zien dat ik […]

Continue reading →

Sqweel review

Jaren geleden merkte m’n vriendin eens op dat het wel handig zou zijn als er – wanneer je als vrouw alleen was en tóch gecunnilinguseerd wilde worden – een apparaatje was waarmee je dat zelf kon doen. Ze sloeg meteen aan het denken en had het over een miniatuurschoepenrad, met dan in plaats van schoepen een soort zachte kunststof kattentongetjes.

Continue reading →

Nespresso Experience

“Shit, de koffie is bijna op”, hoor ik vanuit de keuken. “Godsamme”, denk ik, “niet vandaag”. Ik heb nog zoveel andere dingen te doen. Een trip naar de Nespressoshop, veel slechter kan de dag niet beginnen. Met minimaal twintig andere mensen in een rij staan om koffie te mogen kopen. Wachten tot je wordt opgehaald door een host.

Continue reading →

Operation Everlasting Peace

Neem het netelige voorbeeld van Afghanistan. Wat staan die stakkers nou helemaal daar te doen? Dat is toch geen porem? Naar huis allemaal, en presto. Ze moeten dringend terug om de Amerikaanse daklozen te verzorgen in hun geïmproviseerde tentencampementen. De soldaten worden ter plekke vervangen door verkopers. Die verkopers gaan niets verkópen, natuurlijk niet, in Afghanistan is immers geen geld te halen, dat weet iedereen. Ze gaan dingen geven.

Continue reading →