Omroep Nurks

Het leek me wel weer tijd voor een nieuwe publieke omroep. Vandaar: Omroep Nurks. Speciaal voor mensen die van mening zijn dat er nooit genoeg te mopperen is. De wereld is een zooitje en het leven is onrechtvaardig. Het enige wat je tegenover al die ellende kan zetten, is een beetje schoonheid. Als balsem voor […]

Continue reading →

Pijpen

‘Wat is gezonder’, vroeg mijn zoon, ‘roken of pijpen?’ ‘Ik denk dat pijpen gezonder is’, zei ik, ‘dat doe je niet over je longen.’ ‘Hoe komt het dan dat er niet zoveel meer gepijpt wordt?’, vroeg hij toen. ‘Misschien wordt er nog wel degelijk gepijpt’, zei ik, ‘maar niet in het openbaar.’ ‘Maar waarom dan?’, […]

Continue reading →

Warning

We are creating systems that will take over the world. They are educated in capitalism and the military. They will do the math. IT will do the math. If it hasn’t yet. It, because hegemony over the planet has proved a troublesome thing to produce as mankind, but IT is achieving it as we speak, […]

Continue reading →

Letter to Miami

Dear Miami, I have seen pictures of you being harassed by recurrent floods. They come into your streets, your basements and even your first floors, wetting, ruining everything on their passage. Not only confronted with enormous costs as it is, you also face a grim future: the frequency and the amplitude of those floods will […]

Continue reading →

Hennep hoort buiten te groeien

Het stuit mij, als voormalig secretaris van de Lowlands Weed Compagnie die aan de wieg stond van het gedoogbeleid voor softdrugs, tegen de borst dat (staats)wiet in kassen wordt gekweekt. Hennep is de makkelijkste plant op aarde: het groeit al eeuwen in de volle grond, zonder kunstmest noch insecticide. Net brandnetels. Met het oog op milieu, […]

Continue reading →

De gruwel die converseren heet

Het begroetingsritueel van de Dogon gaat als volgt: “Poi, poi. Ôh. Oedjamo? Ôh djamo! Oemanam djamo? Ôh djamo!  Oeba djamo? Oena djamo? Poi poi. Djamo. Oedélébé djamo? Djamo djamo poi poi. Oesoengono djamo? Djamo poi poi. Guiniwopoe djamo? Djamo! Poi poi …..” Dat laat zich ongeveer zo vertalen: “Goede dag, goede dag. U maakt het […]

Continue reading →

Pool party

Mijn zoon vierde zijn verjaardag in het zwembad. Om negentien punt nul nul uur begon het discozwemmen. Hij had acht vriendjes uitgenodigd. Negen jongetjes die alle kanten op stuiterden. Negen jongetjes die allemaal tegelijkertijd tegen mij schreeuwden dat ze een kaaskrofriketandelsoufflé bij hun friet wilden. Het was allemaal erger dan ik had kunnen bedenken. De […]

Continue reading →

Verstandskiezen

Ik ben nooit erg gehecht geweest aan mijn verstandskiezen. Zij wel aan mij. Volgens de tandarts begon dat uit de hand te lopen. Gaatjes waren in aantocht. De kiezen moesten eruit. Vanaf het moment dat hij dat vertelde begon ik mij te storen aan mijn verstandskiezen. Wat moesten die dingen eigenlijk in mijn lieve mond? […]

Continue reading →

Vergeten vergeten groentes (nr. 28)

De vergeten vergeten groente die we deze week in de spotlight wensen te zetten is de bloemkool. Want de bloemkool ligt momenteel enorm vanzelfsprekend in de groentebakken van uw plaatselijke supermarkt, blakend van het zelfvertrouwen tussen sperzieboon, knolraap en broccoli, maar er was een tijd dat je bijzonder goed moest zoeken om een bloemkool te […]

Continue reading →

Het is gezien

Iemand bij ons in de straat had zestien blauwe tonnen tegen een muurtje gezet. Van het soort waarin meestal drugsafval wordt opgeborgen. Wat bleek: de hardloopwedstrijd van afgelopen zondag trok door onze straat en je kon een straatbarbecue winnen als je op een originele manier de troepen zou aanmoedigen. De tonnen stonden daar om op […]

Continue reading →

Kippen

De grote klap blijft uit. Het speelt zich allemaal af in de verte. Het gedempte gerommel, de hemel die om de halve seconde oplicht. De bommen vallen aan de andere kant van de IJssel. Eerder die avond keken we naar het D-Day Journaal. Mijn zoon en dochter aten yoghurt met bruine suiker. Bij de NOS […]

Continue reading →

Denken denken

‘Je lichaam wordt toch aangestuurd door je hersens?’, vraagt mijn dochter ineens. We zitten aan de ontbijttafel. ‘Zeker’, zeg ik. Zo ben ik op dit moment een cracker met pindakaas aan het smeren, met dank aan mijn hersens die daartoe opdracht hadden gegeven. Andersom gebeurt natuurlijk ook: mijn vingers vertellen aan mijn hersens dat ik een […]

Continue reading →

Wind tegen

De hotelbaas had twee fietsen voor ons klaargezet. Op zijn aanraden reden we richting Franeker. Dan kregen we een mooi beeld van wat dit gebied te bieden had. Dit gebied had voornamelijk weilanden en wind te bieden. Iets na Mantgum kwamen we langs een begraafplaats. Tussen de graven stond een hoge stenen toren. Er omheen […]

Continue reading →

Moeders lichaam

De dag voordat wij op het dak zaten, had ik Moeders Lichaam van Joris van Casteren gekocht. Ik was helemaal niet van plan dat boek te kopen, maar ik moest wel. Wij liepen de boekhandel in Amsterdam Noord binnen om een cadeautje te kopen voor een jarige vriendin. Midden in de boekwinkel zat de schrijver op een […]

Continue reading →

De alleseter

Mijn zoon weet ineens dingen die ik niet weet. Dat er een man heeft bestaan die een heel vliegtuig heeft opgegeten bijvoorbeeld. Tuurlijk, zei ik sarcastisch toen hij het vertelde, ik heb zelf in mijn jeugd vier auto’s en een bouwlamp opgegeten. Nu had ik een Boeing 747 in gedachte had toen mijn zoon vertelde […]

Continue reading →

De uil van Minerva

De oude uil van Minerva spreidt zijn vleugels bij het vallen van de avond. Hij zet zich af en begint te vliegen over het land dat die dag nummer vijf bleek te staan op de ranglijst voor gelukkigste landen ter wereld. Er waren nog andere verkiezingen bezig, zag de uil. De laatste mensen lopen naar de […]

Continue reading →