De nieuwe Ashtray!

Nadat bassist Ian McKelvin in de afkickkliniek Jehova’s getuige was geworden en drummer Brian O’ Nolan uit de band gezet was wegens excessief drankmisbruik, vreesden velen voor het voortbestaan van Ashtray (of emotion), meestal kortweg Ashtray genoemd. Maar nu ligt hun nieuwe, dertiende, album dan toch in de winkel en de fans kunnen gerust zijn: Tomorrow and tomorrow – de titel verwijst naar de beroemde speech van Macbeth – is als vanouds één lange klaagzang over [o.a.] het menselijk tekort, de mileuverontreiniging, het smelten der ijskappen, het uitsterven van diersoorten en het verkillen der menselijke betrekkingen.

Continue reading →

Pavement

Crooked Rain, Crooked Rain, de tweede helft van mijn jaren ’90 was doordrenkt met Crooked Rain, Crooked Rain, de tweede plaat van Pavement. Nog nooit had genialiteit zo achteloos geklonken. Pavement had nonchalance tot grote kunst verheven. De zorgeloze chaos was precies wat mijn wereldje nodig had na de loodzware jaren van Nirvana en aanverwanten. […]

Continue reading →

Waarom Amy Winehouse lijkt op Anders Breivik

anders breivik

Op 23 juli voltooide Amy Winehouse haar levenswerk: project zelfdestructie Amy Winehouse. Anders Breivik deed een dag daarvoor hetzelfde met zijn tot dan toe onbekende levenswerk: project zelfdestructie Anders Breivik. Breivik deed het alleen ingewikkelder. En dat is logisch. Want waar Winehouse net als haar voorganger Kurt Cobain manisch depressief was, is Breivik, ik neem maar vast een voorschotje op de diagnose, paranoïde schizofreen.

Continue reading →

Amy Winehouse

Ik bleef de hoop koesteren dat ze er bovenop zou komen en dat ze hard zou terugslaan. Dat ze revanche zou nemen op de moeizame eerste jaren van haar wereldroem. Maar hoe langer het duurde, hoe meer duidelijk werd dat ze weinig zin had om zichzelf aan haar enorme kapsel uit het moeras van de zelfdestructie te trekken. Totdat gisteren het bericht kwam dat ze dood was aangetroffen in haar flat in Londen.

Continue reading →

Born to die

Christopher Wallace, a.k.a. The Notorious B.I.G. a.k.a The Black Frank White a.k.a. Big Poppa kwam op 21 mei 1972 ter wereld te Brooklyn, New York. Al op zeer jonge leeftijd had hij zijn bijnaam, Big, te pakken. Zijn omvang kwam dan ook reeds op tienjarige leeftijd in de buurt van dat van een baby-olifantje

Continue reading →

Onbewoond eiland

In een zee van tijd komen bepaalde vragen als vanzelf bovendrijven. Zoals deze: als je gedwongen werd de rest van je leven op een onbewoond eiland door te brengen en je mocht maar één cd meenemen, welke zou dat dan zijn? Omdat ik verder toch niets te doen had heb ik me maar eens serieus in deze kwestie verdiept en het hiernavolgende is het resultaat van mijn noeste inspanningen.

Continue reading →

Gedempt (1)

Eerst een receptje. Koop een schelvisfilet bij je visboer, en koop daarbij: ui, paprika, sperzieboontjes. We koken niets, we gaan alles smoren. Pak een keukenschaar en knip de filet in reepjes van ongeveer een centimeter breedte. Snijd je groenten voor, et cetera, gooi dan  het hele zootje in een pan waarin je eerst – dat […]

Continue reading →

Het achterhoofd van Frans Bauer

Op bovenstaande foto ziet u de achterkant van het hoofd van Frans Bauer, ook wel het achterhoofd van Frans Bauer genoemd. Ik weet niet hoe dat met u zit, maar ik had het achterhoofd van Frans Bauer nog nooit gezien. Of misschien had ik het wel gezien, maar had ik me nooit gerealiseerd dat ik het zag. Wellicht kwam dat doordat ik het achterhoofd van Frans Bauer nooit van dichtbij had gezien. En nu dus wel.

Continue reading →

Het muzikale equivalent van een uitgeknepen puberpuist

Sinds ik mij kan heugen wordt de Top Zoveel Aller Tijden aangevoerd door Bohemian Rhapsody van Queen. Op de voet gevolgd door Hotel California van The Eagles, Child in Time van Deep Purple en Stairway to Heaven van Led Zeppelin. Allemaal verachtelijke nummers. Maar Bohemian Rhapsody is de ergste. Een gedrocht van een nummer. Het muzikale equivalent van Ton Elias die op een regenachtige herfstnacht in de modderige loopgraven van Ieper afwisselend teder en woest de liefde bedrijft met Fred Teeven. De volle maan schijnt op de witte, trillende billen van Fred Teeven die huilt als een wolf. Edelkitsch van het verderfelijkste soort.

Continue reading →

Stoffer en Bentz

Ook zo’n genoeg van al dat Top 2000-gedoe op uw radio en televisie? Met op 1 traditiegetrouw Bohemian Rhapsody van Queen. Gevolgd door The Eagles (Hotel California), Led Zeppelin (Stairway to Heaven) en Deep Purple (Child in Time). In steeds wisselende volgorde. Met zo nu en dan iemand ertussen die het betreffende jaar dood is […]

Continue reading →

Lange Frans

Lange Frans pakte zijn blocnote. Hij pakte zijn pen. Hij bracht de achterkant van de pen naar z’n mond en ging nadenken. Het kwam er nu op aan. Hij moest doen wat hij altijd deed als hij er niet uitkwam. Hij moest een nummer schrijven.

Continue reading →