Oneindig

In het boek van A.L. Snijders dat bij mij op de wc ligt ter verpozing tijdens het schijten, lees ik dat ons brein weliswaar gebrekkig is, maar oneindig. Ik weet niet wat ik me moet voorstellen bij een oneindig brein. Oneindigheid is natuurlijk sowieso een problematisch begrip om over na te denken. Nadenken over de […]

Continue reading →

Alles of niets, over A.L. Snijders

Op 5 december 2019 vierden wij Sinterklaasavond met mijn schoonvader. Hij kreeg ‘Doelloos kijken’ van A.L. Snijders, van wie hij nooit iets gelezen had. Nadat alle cadeautjes en chocoladeletters waren vergeven, las hij in onze stoel een paar verhaaltjes. Daarna stapte hij op de trein richting Deventer. Nog geen week later kreeg mijn schoonvader, terwijl […]

Continue reading →

Uitzicht

In Midtown Manhatten aan de Park Avenue, tussen East 56th Street en East 57th street, ligt 432 Park Avenue. Met een hoogte van 426 meter, is dit na het nieuwe World Trade Center het op één na hoogste gebouw van New York. Het is het allerhoogste gebouw ter wereld dat voornamelijk wordt gebruikt om in […]

Continue reading →

Orlando

Met bovenstaande in het achterhoofd, kun je Orlando niet meer kijken zonder je af te vragen of de set het 4 jaar later wel wist, of Orlando het wel wist, in casu Tilda Swinton, toen ze hartstochtelijk de onweerstaanbare lippen kuste.

Continue reading →

Adam

We hadden net een ijsje gehaald en keken naar het standbeeld van de aartsengel Michaël. Het is een vreemd, kitscherig standbeeld. Gemaakt van groen glas. Foeilelijk, als u het mij vraagt. En als u het mijn vrouw vraagt ook. Mijn dochter had geen mening geloof ik. Het enige aardige van het standbeeld, vind ik, zijn […]

Continue reading →

In je broekje

Iemand zei dat elke boektitel beter werd als je er ‘in je broekje’ achter zet. Het is waar. De Goddelijke Komedie in je Broekje (Dante). De Aanslag in je Broekje (Harry Mulisch). Het Vreugdevuur der IJdelheden in je Broekje (Tom Wolfe). De Donkere Kamer van Damocles in je Broekje (W.F. Hermans). De Stille Kracht in […]

Continue reading →

De dingen die voorbij gaan

Literair minnend Nederland in rep en roer: een of andere Neerlandica schijnt het in haar arrogante bol te hebben gehaald om Louis Couperus’ ‘Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan’ te gaan lopen hertalen. Opdat het ook leesbaar is voor een nieuwe generatie potentiële literatuurminnaars. Je zou zeggen: elke poging om dit schitterende boek aan […]

Continue reading →

Pool party

Mijn zoon vierde zijn verjaardag in het zwembad. Om negentien punt nul nul uur begon het discozwemmen. Hij had acht vriendjes uitgenodigd. Negen jongetjes die alle kanten op stuiterden. Negen jongetjes die allemaal tegelijkertijd tegen mij schreeuwden dat ze een kaaskrofriketandelsoufflé bij hun friet wilden. Het was allemaal erger dan ik had kunnen bedenken. De […]

Continue reading →

Kuddedieren

We waren bij het POWOW Festival in Rotterdam en kregen een rondleiding langs speciaal voor de gelegenheid gemaakte street art in de Afrikaanderwijk. Samen met een stuk of veertig andere geïnteresseerden slenterden we door de straten. We stonden stil bij de kunstwerken en probeerden naar onze Vlaamse gids te luisteren. Die zei dingen als: ‘Met […]

Continue reading →

Het M-woord

mongool mongool mongool mongool mongool mongool MONGOOL! SYNDROOM VAN DOWN! mongool mongool M.O.N.G.O.O.L.   Twitter heeft mn account geblokkeerd vanwege dit gedicht. Ik wilde aantonen dat het woord ‘mongool’ niet meer mag. Point made. Ik vind namelijk dat je het woord mag gebruiken. Zeker in een niet op de persoon gerichte context zoals dit.  Dat […]

Continue reading →

Stagger Lee

Terwijl ik een pannetje palak paneer opwarmde, luisterde ik naar Dr. John’s Gumbo. Dr. John was de donderdag ervoor overleden, dankzij Spotify en Youtube kun je dan je hart ophalen. In het achtste nummer hoorde ik de dokter over Stagger Lee zingen. Ik keek op de titellijst en zag dat het nummer Stack-o-Lee heette. Grote kans […]

Continue reading →

Vrijheid

‘Horen die kinderen bij u’, zei de mevrouw achter de balie van De Fundatie. Ja, die kinderen hoorden bij mij. Alle vier. Mijn dochter van zeven, mijn zoon van negen en twee buurjongetjes (B. van negen en J. van tien). Het was zondag, alle sneeuw was verdwenen, het regende: dit was het ideale moment om […]

Continue reading →

Duckstad

In de Donald Duck, zoals u ongetwijfeld weet, stikt het van de verwrongen relaties en gebroken gezinnen. Donald Duck voedt zijn neefjes op die ooit in de steek zijn gelaten door Donalds zus Drumbella. Katrien Duck heeft drie nichtjes onder haar hoede. Geen flauw idee wat er met hun moeder is gebeurt. Katrien doet het afwisselend met Donald […]

Continue reading →