Voor een nurkser Nederland

Er waart een spook door Europa. Het spook van het opportunisme. Overal worden pogingen gedaan om op het gezonde volksgevoel richting de macht te surfen. Alleen al hier in Nederland schieten de paddenstoelen als politieke partijen uit de grond. We noemen geen namen. U kent ze ongetwijfeld. De enige naam die we hier zullen noemen […]

Continue reading →

Het vertrouwen blijft

De kat ligt in haar blauwwit geblokte mandje op de vensterbank. Ze slaapt, in zichzelf opgekruld. Zojuist lag ze nog met haar kop op haar schoot. Ze spinde, terwijl ik haar in haar nek kriebelde. Er klinkt altijd een hoge boventoon als ze spint. Een deux chevaux die stationair loopt. Ik aaide haar oren naar […]

Continue reading →

Hun wie uitsterven gaan

“Met iemand die volgens de laatste mode spreekt wil ik niet omgaan. Tegen iemand die volgens de laatste mode gekleed is, heb ik geen bezwaar”, schreef Karel van het Reve in zijn column voor de Wereldomroep op 6 juli 1983. Een maand of twee daarvoor had hij zich ontzettend zitten ergeren aan een man met […]

Continue reading →

Bestekla

Onze nieuwe keuken heeft geen bestekbak in de bestekla. We flikkeren nu alle vorken, messen en lepels er zo, hup, in één keer in. Zonder voor te sorteren, rechtstreeks vanuit de wasmachine. En als u nu denkt dat ik elke keer met heel veel moeite de juiste vorken, messen en lepels bij elkaar moet vinden […]

Continue reading →

Het goede antwoord

Wij reden naar Valkenburg, mijn dochter bedacht een spel. Raad het goede antwoord. “Oké”, zei ze, “wat is het goede antwoord: verkeersbord, haar, konijn, gras.” Mijn zoon wilde weten wat de vraag was. “De vraag is”, zei mijn dochter, “wat is het goede antwoord?” “Ja maar”, zei hij boos, “wat is de vraag?” “Hoooo”, zei […]

Continue reading →

Het prinsesbeatrixeffect

Mijn collega woont in Baarn. Sinds prinses Beatrix dat ook weer doet, is de waarde van mijn collega’s huis binnen een jaar met 40 duizend euro gestegen. Ze ziet Prinses Beatrix geregeld lopen door de winkelstraat van Baarn. Heur haar immer in model. Het is een klein vrouwtje, zei mijn collega. Ze dacht altijd dat […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (9)

Wat ik ook nog las tijdens mijn vakantie: De Zevende Functie van Taal van Laurent Binet. Het boek speelt zich af in intellectuele kringen van het Frankrijk eind jaren ’70. De post-structuralisten zijn aan de macht. Hoofdpersoon is een filosofiedocent die gedwongen wordt de dood van Roland Barthes op te helderen. Hij komt in een […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (8)

I’m a firestarter, twisted firestarter, klonk er door de speakers. “Deze ken je misschien wel. Is van The Prodigy. Gezongen door de zanger van de Staat”, zei Sven. Ik wilde laten merken dat ik niet van de straat ben. “Van Torre…”, zei ik en liet een pauze vallen. “Florim”, zei Sven voordat ik op de […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (7)

Mijn woorden zullen door een aantal mensen worden gelezen om vervolgens tot in de eeuwigheid onzichtbaar te blijven. Dat geldt niet alleen voor mijn woorden, maar ook voor die van pak ‘m beet Franz Kafka. Wellicht wordt die over tienduizend jaar nog gelezen. Maar over honderdduizend jaar alweer heel wat minder. En over tien miljoen […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (6)

Op de tweede bewolkte dag van onze vakantie waren wij naar de grotten van Villars gegaan. De grotten waren in 1953 ontdekt. De Franse overheid had het verboden om foto’s met flits te maken, om zo de stalactieten en stalagmieten te beschermen. Halverwege kregen we een licht-en-geluidshow voorgeschoteld die de grond deed trillen.   Aan […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (3)

‘What are the odds we are living in a computer simulation’, heette het artikel dat de algoritmes van The New Yorker aanbevolen na lezing van het artikel over McAfee. De schrijver was op een congres aanwezig waar Elon Musk (van Tesla), de vraag kreeg of hij dacht dat we in een computersimulatie leefden. Musk bleek […]

Continue reading →

Wad?

We zaten op een strandtent te Ameland. Mijn zoon van zes sprak de volgende woorden: “Van alle dingen ben ik het meest zuinig op mijn bril.” Hij was even stil. “En op mijn lul.” Ik moest lachen. Mijn vrouw vroeg waar ik om moest lachen. Ik vertelde waar ik om moest lachen. Zij moest lachen […]

Continue reading →

Recensie Zomergasten met Hedy d’Ancona

Als blikken konden doden, dan waren wij tijdens deze aflevering vanZomergasten 2016 met Hedy d’Ancona vermoedelijk getuige geweest van de moord op Thomas Erdbrink. Het was na het fragment waarin Joop Admiraal zowel zichzelf als zijn dementerende moeder speelt. Erdbrink en d’Ancona spraken over de verzorging die d’Ancona (of ‘Hedy’ moet ik eigenlijk zeggen, laat […]

Continue reading →