Vooruitgang

Mijn zoon vroeg hoe oud ik was toen ik van mijn ouders mijn eerste telefoon kreeg. Ik moest hier even over nadenken. ‘Vijfentwintig’, zei ik toen maar. ‘Echt?’, zei hij. ‘Nee’, zei ik. En legde uit dat er nog geen mobiele telefoon bestond toen ik jong was. ‘Ja, ze bestonden wel’, zei ik, ‘maar ze […]

Continue reading →

Herinneringen aan George Michael

George Michael was in Nederland geweest om een concert te geven in Ahoy. Omdat hij zo populair was, was het Jeugdjournaal naar de Ahoy gegaan om te polsen waarom met name jonge meisjes zo’n zwak voor de voormalige WHAM!-zanger hadden. ‘Omdat hij goed kan peren’, zei één meisje. Haar vriendinnetjes begonnen te giechelen. Of ik […]

Continue reading →

De eersten zullen de laatsten zijn

Als ik aan kom rijden, zijn er nog zo’n tien bolletjes te gaan voordat het stoplicht op groen springt. Ik knijp in mijn remmen. Mijn remmen piepen. Een vrouw die voor het stoplicht staat te wachten trekt haar hoofd in haar schouders. ‘Wat een akelig geluid!’, roept ze. Het stoplicht springt op groen. ‘Sorry’, zeg […]

Continue reading →

Durme, durme

Ik zing in een kerstkoor. Ja, u leest het goed: een kerstkoor. Op de school van mijn kinderen. Samen met andere ouders. Gisteren was de laatste keer dat we konden oefenen voor donderdag. Een kleine drie kwartier voordat ik ernaar toeging, had mijn vrouw me een foto laten zien van de vermoorde Russische ambassadeur in […]

Continue reading →

In de trein (863)

- Ik ga all in naar Gran Canaria – All in? Woah, ook alcohol. – Ook alcohol. Ik hou van alcohol en alcohol houdt van mij. – Ik hou er op zich wel van om lam te zijn, maar ik heb maar vier biertjes nodig of zo. – Wow, dat is chill man. – Zeker […]

Continue reading →

Verveling

Verveling, bij gebrek aan een beter woord, is goed. Verveling verfrist. Zuivert de geest. Verveling zorgt ervoor dat alles wat erna komt beter lijkt. Verveling is als de huid die door een slang wordt afgelegd. Daarna kun je als herboren verder. Het scheelt ook maar één L, vervelling en verveling.

Continue reading →

Voor een nurkser Nederland

Er waart een spook door Europa. Het spook van het opportunisme. Overal worden pogingen gedaan om op het gezonde volksgevoel richting de macht te surfen. Alleen al hier in Nederland schieten de paddenstoelen als politieke partijen uit de grond. We noemen geen namen. U kent ze ongetwijfeld. De enige naam die we hier zullen noemen […]

Continue reading →

Het vertrouwen blijft

De kat ligt in haar blauwwit geblokte mandje op de vensterbank. Ze slaapt, in zichzelf opgekruld. Zojuist lag ze nog met haar kop op haar schoot. Ze spinde, terwijl ik haar in haar nek kriebelde. Er klinkt altijd een hoge boventoon als ze spint. Een deux chevaux die stationair loopt. Ik aaide haar oren naar […]

Continue reading →

Hun wie uitsterven gaan

“Met iemand die volgens de laatste mode spreekt wil ik niet omgaan. Tegen iemand die volgens de laatste mode gekleed is, heb ik geen bezwaar”, schreef Karel van het Reve in zijn column voor de Wereldomroep op 6 juli 1983. Een maand of twee daarvoor had hij zich ontzettend zitten ergeren aan een man met […]

Continue reading →

Bestekla

Onze nieuwe keuken heeft geen bestekbak in de bestekla. We flikkeren nu alle vorken, messen en lepels er zo, hup, in één keer in. Zonder voor te sorteren, rechtstreeks vanuit de wasmachine. En als u nu denkt dat ik elke keer met heel veel moeite de juiste vorken, messen en lepels bij elkaar moet vinden […]

Continue reading →

Het goede antwoord

Wij reden naar Valkenburg, mijn dochter bedacht een spel. Raad het goede antwoord. “Oké”, zei ze, “wat is het goede antwoord: verkeersbord, haar, konijn, gras.” Mijn zoon wilde weten wat de vraag was. “De vraag is”, zei mijn dochter, “wat is het goede antwoord?” “Ja maar”, zei hij boos, “wat is de vraag?” “Hoooo”, zei […]

Continue reading →

Het prinsesbeatrixeffect

Mijn collega woont in Baarn. Sinds prinses Beatrix dat ook weer doet, is de waarde van mijn collega’s huis binnen een jaar met 40 duizend euro gestegen. Ze ziet Prinses Beatrix geregeld lopen door de winkelstraat van Baarn. Heur haar immer in model. Het is een klein vrouwtje, zei mijn collega. Ze dacht altijd dat […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (9)

Wat ik ook nog las tijdens mijn vakantie: De Zevende Functie van Taal van Laurent Binet. Het boek speelt zich af in intellectuele kringen van het Frankrijk eind jaren ’70. De post-structuralisten zijn aan de macht. Hoofdpersoon is een filosofiedocent die gedwongen wordt de dood van Roland Barthes op te helderen. Hij komt in een […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (8)

I’m a firestarter, twisted firestarter, klonk er door de speakers. “Deze ken je misschien wel. Is van The Prodigy. Gezongen door de zanger van de Staat”, zei Sven. Ik wilde laten merken dat ik niet van de straat ben. “Van Torre…”, zei ik en liet een pauze vallen. “Florim”, zei Sven voordat ik op de […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (7)

Mijn woorden zullen door een aantal mensen worden gelezen om vervolgens tot in de eeuwigheid onzichtbaar te blijven. Dat geldt niet alleen voor mijn woorden, maar ook voor die van pak ‘m beet Franz Kafka. Wellicht wordt die over tienduizend jaar nog gelezen. Maar over honderdduizend jaar alweer heel wat minder. En over tien miljoen […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (6)

Op de tweede bewolkte dag van onze vakantie waren wij naar de grotten van Villars gegaan. De grotten waren in 1953 ontdekt. De Franse overheid had het verboden om foto’s met flits te maken, om zo de stalactieten en stalagmieten te beschermen. Halverwege kregen we een licht-en-geluidshow voorgeschoteld die de grond deed trillen.   Aan […]

Continue reading →

De ontdekking van de matrix (3)

‘What are the odds we are living in a computer simulation’, heette het artikel dat de algoritmes van The New Yorker aanbevolen na lezing van het artikel over McAfee. De schrijver was op een congres aanwezig waar Elon Musk (van Tesla), de vraag kreeg of hij dacht dat we in een computersimulatie leefden. Musk bleek […]

Continue reading →