De klok

Iemand vertelde over een Grieks eiland met het grootste percentage honderdjarigen ter wereld. Hun geheim: ze leefden zonder klokken. Wie gezond oud wil worden, moet de tijd kunnen vergeten. In de Kringloopwinkel kwamen wij een slingeruurwerk tegen. We waren eigenlijk op zoek naar een lamp, maar zo’n klok zochten we ook al een tijdje. Leuk […]

Continue reading →

De wasbeer (2)

De ochtenden zijn het mooist hier. Rond een uur of zes als de zon op komt ligt er een dikke nevel over het meer en het strand en het grasveld. Zo dik dat je het water niet kan zien. De rest van mijn gezin is nog in diepe slaap. Er heerst een weldadige rust in […]

Continue reading →

Vloeiend Chinees

Afgelopen woensdag rond de klok van twee, sprak ik voor de duur van een klein half uur vloeiend Chinees. Hoe dat zo kwam, ik durf het u niet te zeggen. Soms gebeuren die dingen. Helaas had ik niemand in mijn buurt om Chinees tegen te spreken. Of beter gezegd: er waren genoeg mensen in mijn […]

Continue reading →

Tijd in een flesje

Ik las dat het universum in het diepst van zijn bestaan tijdloos is. Zou daar dan de oplossing liggen voor het raadsel van de eeuwigheid? Dat raadsel kan mij gek maken, moet u weten. De eeuwigheid die nooit ophoudt. En heel eventjes ik. Dat is niet te bevatten. Maar als de tijd op het allerdiepste […]

Continue reading →

Pekelkreeft

Je ziet het niet aan me, toch is het zo. Dat het eitje waaruit ik ben voortgekomen een kleine tweehonderd jaar geleden is gelegd, bedoel ik. Op zich zou het ook niks uit moeten maken. Ik ben zoals elke andere pekelkreeft. Ik zwem op mijn rug en hang op vrijdagmiddag graag rond in het park […]

Continue reading →

De geschiedenis van het bestaan

Ergens in de jaren ’40 wordt een vrouw van begin twintig uit haar woonplaats ergens in Georgië door de Duitsers weggehaald om in een fabriek ergens in Duitsland te gaan werken. Ze heeft het de hele treinreis koud. Ergens in het Duitsland van vlak na de oorlog, werkt ze als verpleegster in een vluchtelingenkamp. Ze […]

Continue reading →

Hiemstra

Het regende pijpenstelen. Terwijl mijn vrouw haar oorbellen in deed klaagde ze over de natste winter in jaren. Ik lag nog in bed. ‘Kut global warming’, zei ze. Onze kat die tot dan toe tevreden spinnend aan het voeteneind had gelegen, schoot omhoog als door een adder gebeten. ‘En Rusland dan?’, zei ze. ‘What about […]

Continue reading →

Opstand der dingen

In Amsterdam viel een Dixi-toilet argeloze voorbijgangers aan. Ik zag ‘m over de stoep stuiven. Daarna de weg op, met ware doodsverachting. Geen zin meer in gezeik. Vrachtwagens kantelden. Daken bevrijdden zich van hun huizen. Mijn dochter had een schooltas door de lucht zien vliegen. Ik zag jassen zich proberen los te worstelen. Sleurden hun dragers […]

Continue reading →

Aangegeven kooktijd

IMG_20180118_203851161

Het is na twaalven. De storm is al even geleden gaan liggen, mijn vrouw is gestrand in Amsterdam, een mooi moment om het even met u te hebben over een klein euvel waar ik al lange tijd mee zit: de moeite die ik moet doen om op een pasta-verpakking de ‘aangegeven kooktijd’ te vinden. Ik […]

Continue reading →

Andere tijden

Soms, als de geur van gebakken uilenreuzel mijn neus binnenzeilt, zie ik het allemaal weer voor me. Hoe wij met het hele gezin rond de opgezette pinguïn zaten. Pa een kruikje Zeeuws bitter binnen handbereik. Ma die bandenwarmers voor de koets van de huisbaas breit. Mijn broertje gooit een boek van Hubert Lampo op het […]

Continue reading →

Boef

IMG_20180106_163605250

‘Zijn stijve snaren verlangden bespeeld te worden’, lees ik op het bordje van De vrolijke vioolspeler uit 1623 van Gerard van Honthorst. Op het schilderij zien we een vrolijke baardaap met in zijn ene hand een leeg glas en in zijn andere hand de viool. De 17de-eeuwer wist genoeg. Naast de vrolijke vioolspeler hangt De […]

Continue reading →

De hele Smeets

Daar liep Mart Smeets. Over de markt van Haarlem. Hij had een grote bos bloemen in zijn hand en zag er stralend uit. Lachte breeduit, groette iedereen met een joviaal handgebaar. Zijn spierwitte haren gingen over in zijn spierwitte das. Hij gaf een marktvrouw twee zoenen. In de trein naar Haarlem dacht ik nog: misschien […]

Continue reading →

IJdelheid en het najagen van wind

Boven, in het rokershok van café Papeneiland, zaten een wat oudere man en een vrouw tegenover elkaar. De vrouw deed me denken aan Elsbeth Etty, maar was het volgens mij niet. Hij dronk een borreltje, zij witte wijn. Aan haar lijzige dictie te horen, was dit niet het eerste wijntje dat zij deze dag had gedronken. […]

Continue reading →

Maateenheid

In de ochtend van de tweede januari 2018 kreeg ik het bericht dat er een maateenheid naar mij was vernoemd. Ik kwam erachter toen BBC News mij opbelde om te vragen wat ik ervan vond. Ik zeg, wat ik waarvan vind? Nou, dat er een maateenheid naar mij was vernoemd. Ik zeg ik weet van […]

Continue reading →

Een gezegend begin

Na drie weken had ik eindelijk de Rubiks kubus opgelost. Ik ging speciaal naar boven om het mevrouw Molovich te vertellen. Ze had het al begrepen. In mijn vreugdekreet had ik de woorden ‘Rubiks kubus’ laten vallen. Ze vond het wel sexy, dat het me gelukt was. Dit bevreemdde haar enigszins. Ik vertelde dat ik hetzelfde had […]

Continue reading →

Lief, klein pannetje

Ik hoorde een stem die ik in geen twintig jaar gehoord. Smog. Onmiskenbaar. Op Spotify was wel een Smog te vinden, maar dat was heel andere muziek. Even googelen en ik kwam erachter dat Smog enkel nog muziek maakt onder de naam die zijn ouders hem hadden gegeven toen hij in 1966 in Silver Spring, […]

Continue reading →

De wasbeer

Een man was bezig een wasbeer te bevrijden die verstrikt zat in de beschermhoes van zijn auto. De wasbeer probeerde zijn bevrijder te bijten. Vanaf het begin van het filmpje wist ik dat de wasbeer het ging redden. Anders had het filmpje niet zoveel hartjes gekregen. Toch bleef ik kijken. Tot halverwege het filmpje, het […]

Continue reading →

Slijm

Ze zijn er altijd ineens. Het hoeft maar even te regenen, ik kijk m’n raam uit en zie dat ons zandkleurige buitenmuurtje letterlijk zwart ziet van de naaktslakken die naar boven kruipen. Als één collectief. Klaar om de hele wereld onder een dikke laag slijm te bedekken. Ook als alles gesloten is, dringen ze ons […]

Continue reading →

Pianoles

De pianolerares was een jonge vrouw die in een pand woonde met louter studenten van het conservatorium. Het was een klein kamertje. Bij binnenkomst meteen links de keuken. Daarachter een bank. Naast de bank een tafel met twee stoelen. Boven de keuken een kleine vliering met een bed. Tegenover de bank de piano.   De […]

Continue reading →

Tanzen

‘Eén meute, één beat, één dj’ heette het artikel in de NRC. Helaas kon ik het niet lezen want het NRC had het artikel teruggetrokken ‘omdat het niet voldeed aan de kwaliteitseisen van de NRC’. Het lijkt er verdacht veel op dat dit weer een typisch staaltje NRC-hypocrisie is, want volgens mij kwam de NRC […]

Continue reading →

Nick Cave

Tijdens het concert stond ik naast een stel vijftigers. Ze waren met zijn vieren. Twee bevriende stelletjes. Een van de mannen had moeite zijn mond te houden. Bij het begin van elk nummer draaide hij zich om, om aan zijn vriend de titel van het nummer te vertellen. Gevolgd door een nonchalant weetje. Dat Warren […]

Continue reading →