In je broekje

Iemand zei dat elke boektitel beter werd als je er ‘in je broekje’ achter zet. Het is waar. De Goddelijke Komedie in je Broekje (Dante). De Aanslag in je Broekje (Harry Mulisch). Het Vreugdevuur der IJdelheden in je Broekje (Tom Wolfe). De Donkere Kamer van Damocles in je Broekje (W.F. Hermans). De Stille Kracht in […]

Continue reading →

Dagen zonder drank: dag 1

Ik dronk mijn laatste biertje op 1 januari 2020 om half twee in de nacht. De komende vijf weken zal ik geen druppel alcohol meer drinken. Mijn leverwaarden waren iets hoger dan noodzakelijk, zo wees een test uit, mijn dokter wil weten of het door de alcohol komt. Ik voel mij verder uitstekend en maak […]

Continue reading →

Het geloof van mijn dochter

Mijn dochter vraagt of ik in elfjes geloof. Ze bedoelt engelen. Die haalt ze nogal eens door elkaar. We zijn op weg naar het ouderlijk huis van mijn moeder, sinds jaar en dag bewoond door haar broer en diens vrouw. Zij het niet voor lang meer. Woensdag komen de verhuizers. Het huis is in 1903 […]

Continue reading →

Afscheid (1)

Dinsdag hebben we je begraven. Je had het een mooie dag gevonden. De toespraken deden recht aan je persoonlijkheid en gaven een goed beeld van de levens die je hebt geleefd. Je kleinzoon heeft gesproken. Jammer dat we het daar niet met je over kunnen hebben. Je kleindochter heeft bijna de hele dienst huilend bij […]

Continue reading →

Omroep Nurks

Het leek me wel weer tijd voor een nieuwe publieke omroep. Vandaar: Omroep Nurks. Speciaal voor mensen die van mening zijn dat er nooit genoeg te mopperen is. De wereld is een zooitje en het leven is onrechtvaardig. Het enige wat je tegenover al die ellende kan zetten, is een beetje schoonheid. Als balsem voor […]

Continue reading →

Pijpen

‘Wat is gezonder’, vroeg mijn zoon, ‘roken of pijpen?’ ‘Ik denk dat pijpen gezonder is’, zei ik, ‘dat doe je niet over je longen.’ ‘Hoe komt het dan dat er niet zoveel meer gepijpt wordt?’, vroeg hij toen. ‘Misschien wordt er nog wel degelijk gepijpt’, zei ik, ‘maar niet in het openbaar.’ ‘Maar waarom dan?’, […]

Continue reading →

De dingen die voorbij gaan

Literair minnend Nederland in rep en roer: een of andere Neerlandica schijnt het in haar arrogante bol te hebben gehaald om Louis Couperus’ ‘Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan’ te gaan lopen hertalen. Opdat het ook leesbaar is voor een nieuwe generatie potentiële literatuurminnaars. Je zou zeggen: elke poging om dit schitterende boek aan […]

Continue reading →

Japanse woorden voor universele fenomenen

Wij Nederlanders zijn er altijd ontzettend trots op dat we met ‘gezellig’ een woord hebben dat onvertaalbaar is (hoewel ik ‘gemütlich’ best wel in de buurt vind komen). Maar is een taal die grossiert in woorden zonder equivalent in andere talen: het Japans. Een woord als ‘irusu’ bijvoorbeeld schijnt het fenomeen te omschrijven dat je […]

Continue reading →

Conversations with Nick Cave

Een klein half jaar geleden was ik in Tivoli Utrecht bij Conversations with Nick Cave. Drie uur lang mocht het publiek vragen stellen, drie uur lang probeerde Nick Cave zo goed en eerlijk mogelijk te antwoorden. Tussendoor zong hij liedjes, zichzelf begeleidend op de piano. Lang niet elke vraag was goed en vooral mannen van […]

Continue reading →

Pool party

Mijn zoon vierde zijn verjaardag in het zwembad. Om negentien punt nul nul uur begon het discozwemmen. Hij had acht vriendjes uitgenodigd. Negen jongetjes die alle kanten op stuiterden. Negen jongetjes die allemaal tegelijkertijd tegen mij schreeuwden dat ze een kaaskrofriketandelsoufflé bij hun friet wilden. Het was allemaal erger dan ik had kunnen bedenken. De […]

Continue reading →

Kuddedieren

We waren bij het POWOW Festival in Rotterdam en kregen een rondleiding langs speciaal voor de gelegenheid gemaakte street art in de Afrikaanderwijk. Samen met een stuk of veertig andere geïnteresseerden slenterden we door de straten. We stonden stil bij de kunstwerken en probeerden naar onze Vlaamse gids te luisteren. Die zei dingen als: ‘Met […]

Continue reading →

Vergeten vergeten groentes (nr. 28)

De vergeten vergeten groente die we deze week in de spotlight wensen te zetten is de bloemkool. Want de bloemkool ligt momenteel enorm vanzelfsprekend in de groentebakken van uw plaatselijke supermarkt, blakend van het zelfvertrouwen tussen sperzieboon, knolraap en broccoli, maar er was een tijd dat je bijzonder goed moest zoeken om een bloemkool te […]

Continue reading →

VERDWENEN

‘Waarom ben ik altijd zo bang?’, vroeg mijn dochter toen ik haar naar bed bracht. ‘Dat weet ik niet’, zei ik, ‘waarom ben je niet bang als wij boven zijn?’ ‘Omdat ik dan zeker weet dat jullie niet verdwenen zijn’, zegt ze. Op vakantie moesten we altijd mee als ze naar de wc ging. Terwijl […]

Continue reading →

Het is gezien

Iemand bij ons in de straat had zestien blauwe tonnen tegen een muurtje gezet. Van het soort waarin meestal drugsafval wordt opgeborgen. Wat bleek: de hardloopwedstrijd van afgelopen zondag trok door onze straat en je kon een straatbarbecue winnen als je op een originele manier de troepen zou aanmoedigen. De tonnen stonden daar om op […]

Continue reading →

Stagger Lee

Terwijl ik een pannetje palak paneer opwarmde, luisterde ik naar Dr. John’s Gumbo. Dr. John was de donderdag ervoor overleden, dankzij Spotify en Youtube kun je dan je hart ophalen. In het achtste nummer hoorde ik de dokter over Stagger Lee zingen. Ik keek op de titellijst en zag dat het nummer Stack-o-Lee heette. Grote kans […]

Continue reading →

Kippen

De grote klap blijft uit. Het speelt zich allemaal af in de verte. Het gedempte gerommel, de hemel die om de halve seconde oplicht. De bommen vallen aan de andere kant van de IJssel. Eerder die avond keken we naar het D-Day Journaal. Mijn zoon en dochter aten yoghurt met bruine suiker. Bij de NOS […]

Continue reading →

De scheet

Station Etten-Leur, zondagmiddag 13.22 uur. Mijn kinderen en ik, we stappen de trein uit. Voor ons schoffelt een man. Schouders naar beneden. Broek tot halverwege zijn kont. Mijn dochter ziet het niet. Ze loopt bijna tegen hem aan. Dan laat de man een duidelijk hoorbare scheet. Tien meter verderop durft mijn dochter eindelijk iets te […]

Continue reading →

Denken denken

‘Je lichaam wordt toch aangestuurd door je hersens?’, vraagt mijn dochter ineens. We zitten aan de ontbijttafel. ‘Zeker’, zeg ik. Zo ben ik op dit moment een cracker met pindakaas aan het smeren, met dank aan mijn hersens die daartoe opdracht hadden gegeven. Andersom gebeurt natuurlijk ook: mijn vingers vertellen aan mijn hersens dat ik een […]

Continue reading →

Wind tegen

De hotelbaas had twee fietsen voor ons klaargezet. Op zijn aanraden reden we richting Franeker. Dan kregen we een mooi beeld van wat dit gebied te bieden had. Dit gebied had voornamelijk weilanden en wind te bieden. Iets na Mantgum kwamen we langs een begraafplaats. Tussen de graven stond een hoge stenen toren. Er omheen […]

Continue reading →

Het dakterras

De dag nadat ik Moeders Lichaam kocht, zaten mijn vrouw en ik op het dak van ons huis. Wij keken uit over onze wijk. Hier, onder deze barmhartige zon, waren ooit mammoeten geveld, oorlogen gevoerd en vlonders getimmerd. Van die laatste had ik er nog geen maand geleden vier gekocht. Bij de Praxis om precies te […]

Continue reading →

Moeders lichaam

De dag voordat wij op het dak zaten, had ik Moeders Lichaam van Joris van Casteren gekocht. Ik was helemaal niet van plan dat boek te kopen, maar ik moest wel. Wij liepen de boekhandel in Amsterdam Noord binnen om een cadeautje te kopen voor een jarige vriendin. Midden in de boekwinkel zat de schrijver op een […]

Continue reading →

De alleseter

Mijn zoon weet ineens dingen die ik niet weet. Dat er een man heeft bestaan die een heel vliegtuig heeft opgegeten bijvoorbeeld. Tuurlijk, zei ik sarcastisch toen hij het vertelde, ik heb zelf in mijn jeugd vier auto’s en een bouwlamp opgegeten. Nu had ik een Boeing 747 in gedachte had toen mijn zoon vertelde […]

Continue reading →

De uil van Minerva

De oude uil van Minerva spreidt zijn vleugels bij het vallen van de avond. Hij zet zich af en begint te vliegen over het land dat die dag nummer vijf bleek te staan op de ranglijst voor gelukkigste landen ter wereld. Er waren nog andere verkiezingen bezig, zag de uil. De laatste mensen lopen naar de […]

Continue reading →

Boter

In de hoop op het nieuws te komen en de woede van menig klimaatscepticus te wekken, wilden wij onze negenjarige zoon een bord laten vasthouden met de tekst: ‘Liever een katholieke priester in mijn kont, dan het klimaat naar de klote.’ Dat zou de politiek wel wakker schudden! Mijn vrouw vertelde dit de dag voor […]

Continue reading →