Oneindig

In het boek van A.L. Snijders dat bij mij op de wc ligt ter verpozing tijdens het schijten, lees ik dat ons brein weliswaar gebrekkig is, maar oneindig. Ik weet niet wat ik me moet voorstellen bij een oneindig brein. Oneindigheid is natuurlijk sowieso een problematisch begrip om over na te denken. Nadenken over de […]

Continue reading →

De work-out

Die ochtend kreeg ik, samen met mijn collega’s van de Crowd, een crossfit work-out bij ‘de Box 38’. Als slogan hanteren zij: Be Brave, Push Yourself, Have fun. Dan weet je het wel, we hebben hier met sadisten te maken. We gingen twee work-outs van elk zestien minuten doen. De eerste bestond uit 40 keer op […]

Continue reading →

Where is my mind?

Je zat in de auto, op de snelweg, ergens tussen Dordrecht en Herwijnen, ter hoogte van Hardinxveld-Giesendam of zo. Het was klokslag 15.00 uur. De nieuwslezer vertelde dat er zojuist een vliegtuig in het WTC was gevlogen. Hij leek het zelf niet helemaal te geloven. ‘Dat gaat spectaculaire beelden opleveren’, zei je tegen J. die […]

Continue reading →

Geheugen

Douchend dacht ik aan Ernst van de Wetering. Die dingen gebeuren. Ik meende me te herinneren dat mevrouw Molovich zei dat hij was overleden. We zaten op onze rode bank toen ze dat vertelde. Dat wist ik nog wel. Maar wanneer ze dat vertelde, kon ik me niet herinneren. Ik wist niet eens of het […]

Continue reading →

Alles of niets, over A.L. Snijders

Op 5 december 2019 vierden wij Sinterklaasavond met mijn schoonvader. Hij kreeg ‘Doelloos kijken’ van A.L. Snijders, van wie hij nooit iets gelezen had. Nadat alle cadeautjes en chocoladeletters waren vergeven, las hij in onze stoel een paar verhaaltjes. Daarna stapte hij op de trein richting Deventer. Nog geen week later kreeg mijn schoonvader, terwijl […]

Continue reading →

Try a little tenderness

Mijn dochter kan niet slapen. Ze is bang dat een zwaan haar slaapkamer binnenvliegt. Ik zeg dat zwanen dat niet doen. Dat het onmogelijk is. Je raam is dicht. Zwanen kunnen geen ramen openen. Als een zwaan bij ons naar binnen wilt, moet hij aankloppen en vervolgens via de trap naar jouw kamer lopen. Geen […]

Continue reading →

De grote sprong

De lift was buiten gebruik. We moesten acht trappen op voordat we op de juiste verdieping waren. Het was een galerijflat. Jaren ’70 of ‘80. Alles verouderd. Het rook er naar vochtig beton. We liepen naar het huisnummer dat we hadden doorgekregen. Belden drie keer. Een klein Aziatisch vrouwtje deed open. Volgens mij had ze […]

Continue reading →

Bij de kaasboer

‘Heeft u ook oude cheddar’, vraag ik aan de vrouw van de kaasboer. De vrouw van de kaasboer loopt zwijgend naar achteren. HEBBEN WE OOK OUDE CHEDDAR’, schreeuwt de vrouw van de kaasboer naar de kaasboer die buiten mijn blikveld ergens mee bezig is. Waarschijnlijk met kaas. Ze komt weer terug en blijft zwijgend voor me […]

Continue reading →

Rust

k zit in bed en luister naar Bill Callahan die zingt dat er te veel vogels in een boom zitten. En dat de lucht vol zit met zwart schreeuwend gespuis. En dat er nog een vogel bij komt. En nog een. En nog een vogel die geen plek kan vinden om te landen. Een vogel […]

Continue reading →

Niemand anders

Samen met mijn vrouw keek ik naar Niemand Anders bij Micha Wertheim. Je moest je webcam aanzetten. De mensen keken bij ons naar binnen. Wij keken bij de mensen naar binnen. Niemand leek zich echt op z’n gemak te voelen. Micha Wertheim zat voor een lege zaal in Zwolle. Ik had er natuurlijk ook voor […]

Continue reading →

Weekend

De trein stopt bij Diemen Zuid. Ik stap over op lijn 53 en verlaat de metro één halte verder, bij de Van der Madeweg. Het is vrijdagochtend, de zon schijnt en het vriest dat het kraakt. Ik loop langs het soort flats waar original gangsters als Lange Frans en Baas B. hun roots hebben liggen. Op […]

Continue reading →

De winter van ’21

Een sneeuwstorm raast Door onze tuin Het virus door het land Twee langlaufers Vechten zich een weg Naar het hoge Sneeuwvrije Noorden Op zoek Naar voedsel Ik begin mijn barre tocht Naar de Jumbo Voor boterkoekmix Van Koopmans Een vader en zoon Bouwen een iglo Om de nacht Warm en droog Door te komen God […]

Continue reading →

Uitzicht

In Midtown Manhatten aan de Park Avenue, tussen East 56th Street en East 57th street, ligt 432 Park Avenue. Met een hoogte van 426 meter, is dit na het nieuwe World Trade Center het op één na hoogste gebouw van New York. Het is het allerhoogste gebouw ter wereld dat voornamelijk wordt gebruikt om in […]

Continue reading →

Kat in de boom

In de avond van 5 januari jongstleden, rond een uurtje of zes, was ik groente aan het grillen in het tosti-ijzer. In de oven stonden cherrytomaatjes onder de gril. Het begon wat vreemd te ruiken. Aanvankelijk dacht ik dat het afkomstig was van het tosti-ijzer. Maar dat was het niet. Het kwam van de oven. Ik […]

Continue reading →

Troost

Mijn zoon komt thuis. Jubelend. De scholen sluiten drie dagen eerder dan gepland de deuren. En blijven tot minstens 19 januari dicht. Mijn dochter komt thuis. Wenend. We mogen geen kerst bij opa en oma vieren. Ik wist niet dat ze daar zo veel om gaf. Ik zeg haar dat we waarschijnlijk wel naar opa […]

Continue reading →

Original gangster

Onze hond is een vrij enthousiast type. Dat bleek al toen mijn zoon en ik hem gingen ophalen op het vliegveld van Eindhoven. Waar andere hondjes trillend van angst met de staart tussen de benen hun verse trauma aan het verwerken waren, kwamen Poo en zijn zusje keihard kwispelend hun reisbench uit gestuiterd. Poo komt […]

Continue reading →

Wat boeit het?

Ik wandel samen met mijn dochter en onze hond door de buurt. Die hond is er pas sinds een week, mocht u zich vertwijfeld afvragen sinds wanneer wij een hond hebben. De hond heet Poo, naar de poepzakjes. Je spreekt het uit zoals je Poe uitspreekt in Edgar Allen Poe. Mijn zoon noemt hem Poo […]

Continue reading →

Dagboek van een mondkapje

Woensdag 30 september Voor het eerst naar de Jumbo sinds onze kabinet ons dringend heeft verzocht een mondkapje te dragen in openbare gebouwen. Ik voel in mijn jaszak. Helaas. Geen mondkapje. Ik ben lang niet de enige die het is vergeten. Het zit nog niet bepaald in het systeem. Ik voel een lichte afgunst en […]

Continue reading →

Podcast: de wasbeer en de verbouwing

Vorig jaar werd kreeg onze woonkamer een lichte verbouwing. Althans, dat was de bedoeling. Tijdens die periode verbleef ik samen met vrouw en kinderen in een soort blokhut op de camping aan de rand van Zwolle. Op een ochtend, terwijl iedereen behalve ik nog te slapen, kregen wij bezoek van een wasbeertje. In de loop van de dagen liep de […]

Continue reading →

Ik, algoritme

Noot van uw geliefde hoofdredacteur: dit verhaal heb ik een paar jaar geleden laten schrijven door een algoritme dat ontwikkeld is door een toenmalige vakkenvuller van onze plaatselijke Jumbo. Ik vond het niet veel soeps, daarom heb ik er niks mee gedaan. Maar nu The Guardian met veel bombarie een robot een verhaal heeft laten […]

Continue reading →

Adam

We hadden net een ijsje gehaald en keken naar het standbeeld van de aartsengel Michaël. Het is een vreemd, kitscherig standbeeld. Gemaakt van groen glas. Foeilelijk, als u het mij vraagt. En als u het mijn vrouw vraagt ook. Mijn dochter had geen mening geloof ik. Het enige aardige van het standbeeld, vind ik, zijn […]

Continue reading →