Zwevend

Het raam stond open. Mijn vrouw werd wakker omdat ze ineens niet meer onder een deken lag. Nu trek ik die wel vaker bij haar weg, maar nog niet eerder door de hoogte in te gaan. Ik hing halverwege ons bed en het plafond en had de deken meegenomen. Mijn vrouw probeerde mij naar beneden […]

Continue reading →

Gat

‘Je hebt een gat in je hoofd’, zei ik tegen mijn zoon. ‘Een gat?’ Mijn zoon schrok. We waren aan het voetballen terwijl mijn dochter binnen zwemles had. Om 18.25 uur moesten we weer naar binnen. Hij wilde nog één bal. Eerst hij. Daarna ik. Hij trapte, ik miste, hij won. Daarna trapte ik de […]

Continue reading →

Geen been (2)

‘Ze hebben m’n been eraf gehaald’, zei de dakloze zonder been toen ik weer eens naar de Jumbo ging. ‘Ik weet het’, zei ik, ‘wat is er gebeurd?’ Ontsteking. Z’n been was van binnenuit gaan rotten. Hij was al vaker met klachten naar de dokter geweest. Een paar jaar geleden hadden ze zijn tenen geamputeerd. […]

Continue reading →

Ruig

Op m’n vouwfietsje fietste ik richting Ruigoord. Ergens op de Noordzeeweg, vlak voor het stukje land waar de stadsnomaden hun caravans hebben staan, stond een grotere caravan met een glimmende, zwarte Mercedes ervoor. Een jongetje van een jaar of tien stond voor de Mercedes. Even later fietste hij naast me. Op het gras. Met een […]

Continue reading →

Geen been

Er zijn twee daklozenkrantverkopers bij de Jumbo met wie ik weleens een praatje maak. De dakloze met een scootmobiel, en de dakloze met een baardje. Heel erg diep gaan de gesprekjes niet. Omdat ik lang niet altijd kleingeld bij me heb, vraag ik soms of ik wat voor ze kan kopen. De eerste keer dat […]

Continue reading →

Alleen thuis

Het was de maandag in de week van de langste dag van het jaar. ’s Ochtends staakten de Nederlandse Spoorwegen. Desondanks lukte het mijn vrouw vrij eenvoudig om in Haarlem te geraken. Het was zo’n dag dat het rubber van je fietsband samensmolt met het asfalt. ’s Middags haalde ik mijn kinderen op van school. […]

Continue reading →

Kassa

‘Goedenavond, heeft u een bonuskaart?’ ‘Nee.’ ‘Spaart u Airmiles?’ ‘Nee.’ ‘Heeft u interesse in een kassakoopje? De Sportlife is in de aanbieding.’ ‘Nee hoor, ik heb alles wat ik hebben wil.’ ‘Dat is dan 21,95. Wilt u de kassabon?’ ‘Nee.’ ‘Spaart u zegels voor het luxe servies?’ ‘Nee.’ ‘En voor de messenset?’ ‘Nee, ook niet.’ […]

Continue reading →

De mooie kotsende jongen

Ik stond in de rij voor de wc. Straks zou er een of andere band optreden. We bevonden ons een meter of twintig boven Reykjavik. Een jongen melde zich. Hij zag er witjes uit. Maar we bevonden ons in IJsland, er zagen er wel meer wat witjes uit. Nog één iemand voor me en ik […]

Continue reading →

Ontroering

Er piept een piep in mijn oren. De kat spint. Op de een of andere manier klopt het niet. Het piepen en het spinnen. Dissonanten. Zojuist heb ik een band gecontracteerd. En ik weet niet eens hoe ze heten. Ik was naar Zwolle Unlimited geweest, waar de afrobeatband Koffie speelde. Heerlijke show. Voor het podium […]

Continue reading →

Opkomst van een hype

Schermafbeelding 2017-06-01 om 23.42.51

Donderdag 11 mei Er ligt een pakketje op de mat. Voor mijn kinderen. In het pakketje zitten plastic speeltjes. Een rode en een roze. Ze zien eruit als botte werpsterren. Mijn zoon legt z’n speeltje op de grond en geeft er een draai aan. ‘Een tol!’ roept hij. Later die avond komt mijn vrouw thuis. […]

Continue reading →

Ronnie Flex

Ronnie Flex is bezig met de opnames van zijn tweede album. Het valt ‘m zwaar. De onbevangenheid is weg. Hij wil laten zien wat hij waard is. Denkt veel na. Over wie hij is en wat hij wil laten horen. Hij blowt veel. De camera registreert hoe hij de ene na de andere joint opsteekt. […]

Continue reading →

The Humming Beards

Schermafbeelding 2017-05-28 om 23.23.00

The Humming Beards is een niet bestaand barbershop quintet rond altosopraan Johnny Messmayer. Ontstaan tijdens de grote kappersstakingen in 1984, ondernamen The Humming Beards een dappere poging het barbershop-genre nieuw leven in te blazen. Het experiment (zoetgevooisde stemmen x maatschappelijk engagement) viel echter niet bepaald in vruchtbare aarde. De barbershop-scene bleek te conservatief en de […]

Continue reading →

Twee minuten

‘Als we stil moeten zijn, moeten we denken aan de doden van de oorlog’, zegt mijn zoon. Ik zit met hem aan tafel. Pizza te eten. Samen met een vriendje dat blijft slapen. ‘Maar aan wie moet ik dan denken? Ik ken helemaal niemand die in de oorlog is doodgegaan.’ ‘Misschien ken je Anne Frank’, […]

Continue reading →

De grappigste man op aarde

De koning belde. Hij had de jaarlijkse ranglijst voor grappigste mensen op aarde ontvangen. Ik was voor het zoveelste jaar op rij zo’n 600 plaatsen gezakt. ‘Je staat inmiddels op plaats 12674, Max’, zei hij. En liet een stilte vallen. Ik liet de stilte stilte zijn. ‘Je begrijpt dat wij daar niet blij mee zijn.’ […]

Continue reading →

Potenrammen

Mijn buurjongen vertelde er eens over. Hij had een Kawasaki met zes versnellingen. Door een ring uit de uitlaat te verwijderen, ging de Kawasaki 90 km per uur. Dat had hem enig aanzien opgeleverd bij jongens die elke dag bij het bushokje stonden en erom bekend stonden dat ze graag gingen matten met hetzelfde soort jongens […]

Continue reading →

Snotteren

Ik kom de klas van mijn zoon binnen lopen. Mijn zoon stuitert. Hij was de dag ervoor ziek en heeft net het grote nieuws gehoord: ‘iPhone komt vanmiddag op bezoek’, zegt hij. ‘iPhone?’, zeg ik. ‘Typhoon’, zegt een vriendje. ‘Ik noem ‘m altijd iPhone’, zegt mijn zoon. Op het Instagram-account van Typhoon zie ik een […]

Continue reading →

Een man en zijn verzameling

De man verzamelde pennen. Hij had er al meer dan honderdduizend. Zijn vader was ermee begonnen. En hij was ermee door gegaan. Valerio gaf hem vier pennen, die hij allemaal nog niet had. De belangrijkste pen was een pen in de vorm van een bloem met roze blaadjes. Ik herkende de pen. Dit was dezelfde […]

Continue reading →

De geldschieter van Trump

Hij praat niet graag en geeft de voorkeur aan het gezelschap van katten boven dat van mensen. Ik vermoed dat het die katten zijn geweest die hem de volgende overtuigingen hebben bijgebracht: Een mensenleven heeft geen intrinsieke waarde, behalve dan de waarde van het geld dat hij of zij verdient. Katten hebben waarde omdat ze […]

Continue reading →

Wielerpapa’s

Eerst was het er eentje. Toen kwam er een tweede bij. Inmiddels bestaat de groep uit zo’n man of zeven. Ik heb het over vaders die hun kinderen op vrijdagochtend (een populaire ‘papadag’) naar school brengen in hun wieleroutfit. Helmpje op. Strak broekje aan. Schoenen met rare zooltjes waardoor ze met o-benen gaan lopen. Meestal […]

Continue reading →

De kunst van het zweven

Zwevend tussen hoop en vrees was ik mijn stempas kwijt. Normaal vind ik ‘m dan binnen een half uur, maar nu niet. Ik was ervan overtuigd dat ik hem een weekje eerder op de trap had zien liggen. Waarom ik er toen gewoon langs ben gelopen, zijn van die raadselen die van het leven zo’n […]

Continue reading →

De geschiedenis van mijn racisme (2)

Ik groeide op in een dorp waar je een paar Marokkanen had en een enkele Surinamer. Hun ouders werkten in de botverwerkingsfabriek even verderop. De stinkfabriek in de volksmond. Niet omdat er buitenlanders werkten, maar omdat de fabriek een niet te harden stank produceerde die ons hele dorp teisterde als de wind uit het westen […]

Continue reading →

Het leven van een goudvis

De klep van de afwasmachine stond open. Voor de klep stond een kruk. Wilde ik naar de andere kant van de keuken, dan moest ik over de klep heen stappen. Ik had natuurlijk ook de kruk kunnen verplaatsen, maar dat kostte me te veel moeite. Iemand vertelde mij dat de hedendaagse mens een aandachtspanne van […]

Continue reading →

Sjok, sjok, sjok

Ik liep samen met mijn dochter langs de kruisgang van Jezus. Even wat Joods-Christelijk cultuurgoed erin stampen, voordat we met z’n allen verplicht vijfmaal daags naar Mekka moeten buigen. Buiten stond een legertruck pontificaal op de Handschoenmarkt, naast de Onze-Lieve-Vrouwe-Kathedraal. Jonge jongens met mitrailleurs om hun schouders slenterden rond. Betonblokken vormden een blokkade voor kwaadwillende […]

Continue reading →