Het draaiorgel

Zaterdagmiddag stond er aan het eind van de straat ineens een draaiorgel te spelen. Het was koud en winderig, maar de zon scheen. Op de plek waar het draaiorgel stond hadden wij ’s ochtends met een paar buren koffie in het zonnetje gedronken. De stoelen op anderhalve meter afstand. We waren de hele week zo […]

Continue reading →

Tot nu toe gaat het goed

De zon komt op. Dat doet hij dagelijks, maar de laatste maanden merkte je dat zo goed als niet. Vandaag is anders. Vanaf het moment dat de eerste zonnestralen rond 6.47 uur boven de horizon hun licht op onze slaapkamer richten is het een schitterende dag. De dag ervoor was het nog grijs en koud. […]

Continue reading →

Coronaboomers

Ik denk dat het coranavirus in the end meer Chinezen zal opleveren dan zal kosten. Want ga maar na: in normale tijden heeft China dagelijks een duizelingwekkende hoeveelheid verkeersdoden. Het aantal coronadoden is een fractie daarvan. Elke Chinees die nu thuis zit (en dat zijn er nogal wat begreep ik) kan niet in het verkeer […]

Continue reading →

Berichten uit het ongerijmde

In Het Vijfde Element vertelt K. Michels dat hij in de keuken staat en op de radio de stem van Nescio hoort. De schrijver is oud en praat moeizaam. Hij leest een verhaal voor over herinneringen aan een treinreis in 1896. Bij ‘het koeren van een houtduif’ breekt de schrijver. Hij is even stil. En […]

Continue reading →

Pannenkoeken

Toen ik vanmiddag de deur uitliep om naar de Jumbo te gaan voor vijf liter schoonmaakazijn, kwam ik een buurjongetje tegen met een pak pannenkoekmix in zijn handen. ‘Ga je pannenkoeken eten?’, riep ik. ‘Ja’, zei hij. ‘Lekker’, zei ik. Tot zover niks vreemds. Ik had mijn buurjongen nog niet eerder met een pak pannenkoekmix […]

Continue reading →

Buttons

Ik luisterde naar een aflevering van Radio Lab. Over buttons. Ze behandelden drie verschillende buttons. De eerste button was het liftknopje waarmee je een liftdeur sneller denkt dicht te doen als de liftdeur per ongeluk open gaat op een verdieping waar niemand meer staat (omdat iemand al een andere lift heeft genomen, of toch liever […]

Continue reading →

In je broekje

Iemand zei dat elke boektitel beter werd als je er ‘in je broekje’ achter zet. Het is waar. De Goddelijke Komedie in je Broekje (Dante). De Aanslag in je Broekje (Harry Mulisch). Het Vreugdevuur der IJdelheden in je Broekje (Tom Wolfe). De Donkere Kamer van Damocles in je Broekje (W.F. Hermans). De Stille Kracht in […]

Continue reading →

Dagen zonder drank: dag 1

Ik dronk mijn laatste biertje op 1 januari 2020 om half twee in de nacht. De komende vijf weken zal ik geen druppel alcohol meer drinken. Mijn leverwaarden waren iets hoger dan noodzakelijk, zo wees een test uit, mijn dokter wil weten of het door de alcohol komt. Ik voel mij verder uitstekend en maak […]

Continue reading →

Het geloof van mijn dochter

Mijn dochter vraagt of ik in elfjes geloof. Ze bedoelt engelen. Die haalt ze nogal eens door elkaar. We zijn op weg naar het ouderlijk huis van mijn moeder, sinds jaar en dag bewoond door haar broer en diens vrouw. Zij het niet voor lang meer. Woensdag komen de verhuizers. Het huis is in 1903 […]

Continue reading →

Afscheid (1)

Dinsdag hebben we je begraven. Je had het een mooie dag gevonden. De toespraken deden recht aan je persoonlijkheid en gaven een goed beeld van de levens die je hebt geleefd. Je kleinzoon heeft gesproken. Jammer dat we het daar niet met je over kunnen hebben. Je kleindochter heeft bijna de hele dienst huilend bij […]

Continue reading →

Omroep Nurks

Het leek me wel weer tijd voor een nieuwe publieke omroep. Vandaar: Omroep Nurks. Speciaal voor mensen die van mening zijn dat er nooit genoeg te mopperen is. De wereld is een zooitje en het leven is onrechtvaardig. Het enige wat je tegenover al die ellende kan zetten, is een beetje schoonheid. Als balsem voor […]

Continue reading →

Pijpen

‘Wat is gezonder’, vroeg mijn zoon, ‘roken of pijpen?’ ‘Ik denk dat pijpen gezonder is’, zei ik, ‘dat doe je niet over je longen.’ ‘Hoe komt het dan dat er niet zoveel meer gepijpt wordt?’, vroeg hij toen. ‘Misschien wordt er nog wel degelijk gepijpt’, zei ik, ‘maar niet in het openbaar.’ ‘Maar waarom dan?’, […]

Continue reading →

De dingen die voorbij gaan

Literair minnend Nederland in rep en roer: een of andere Neerlandica schijnt het in haar arrogante bol te hebben gehaald om Louis Couperus’ ‘Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan’ te gaan lopen hertalen. Opdat het ook leesbaar is voor een nieuwe generatie potentiële literatuurminnaars. Je zou zeggen: elke poging om dit schitterende boek aan […]

Continue reading →

Japanse woorden voor universele fenomenen

Wij Nederlanders zijn er altijd ontzettend trots op dat we met ‘gezellig’ een woord hebben dat onvertaalbaar is (hoewel ik ‘gemütlich’ best wel in de buurt vind komen). Maar is een taal die grossiert in woorden zonder equivalent in andere talen: het Japans. Een woord als ‘irusu’ bijvoorbeeld schijnt het fenomeen te omschrijven dat je […]

Continue reading →

Conversations with Nick Cave

Een klein half jaar geleden was ik in Tivoli Utrecht bij Conversations with Nick Cave. Drie uur lang mocht het publiek vragen stellen, drie uur lang probeerde Nick Cave zo goed en eerlijk mogelijk te antwoorden. Tussendoor zong hij liedjes, zichzelf begeleidend op de piano. Lang niet elke vraag was goed en vooral mannen van […]

Continue reading →

Pool party

Mijn zoon vierde zijn verjaardag in het zwembad. Om negentien punt nul nul uur begon het discozwemmen. Hij had acht vriendjes uitgenodigd. Negen jongetjes die alle kanten op stuiterden. Negen jongetjes die allemaal tegelijkertijd tegen mij schreeuwden dat ze een kaaskrofriketandelsoufflé bij hun friet wilden. Het was allemaal erger dan ik had kunnen bedenken. De […]

Continue reading →

Kuddedieren

We waren bij het POWOW Festival in Rotterdam en kregen een rondleiding langs speciaal voor de gelegenheid gemaakte street art in de Afrikaanderwijk. Samen met een stuk of veertig andere geïnteresseerden slenterden we door de straten. We stonden stil bij de kunstwerken en probeerden naar onze Vlaamse gids te luisteren. Die zei dingen als: ‘Met […]

Continue reading →

Vergeten vergeten groentes (nr. 28)

De vergeten vergeten groente die we deze week in de spotlight wensen te zetten is de bloemkool. Want de bloemkool ligt momenteel enorm vanzelfsprekend in de groentebakken van uw plaatselijke supermarkt, blakend van het zelfvertrouwen tussen sperzieboon, knolraap en broccoli, maar er was een tijd dat je bijzonder goed moest zoeken om een bloemkool te […]

Continue reading →

VERDWENEN

‘Waarom ben ik altijd zo bang?’, vroeg mijn dochter toen ik haar naar bed bracht. ‘Dat weet ik niet’, zei ik, ‘waarom ben je niet bang als wij boven zijn?’ ‘Omdat ik dan zeker weet dat jullie niet verdwenen zijn’, zegt ze. Op vakantie moesten we altijd mee als ze naar de wc ging. Terwijl […]

Continue reading →

Het is gezien

Iemand bij ons in de straat had zestien blauwe tonnen tegen een muurtje gezet. Van het soort waarin meestal drugsafval wordt opgeborgen. Wat bleek: de hardloopwedstrijd van afgelopen zondag trok door onze straat en je kon een straatbarbecue winnen als je op een originele manier de troepen zou aanmoedigen. De tonnen stonden daar om op […]

Continue reading →

Stagger Lee

Terwijl ik een pannetje palak paneer opwarmde, luisterde ik naar Dr. John’s Gumbo. Dr. John was de donderdag ervoor overleden, dankzij Spotify en Youtube kun je dan je hart ophalen. In het achtste nummer hoorde ik de dokter over Stagger Lee zingen. Ik keek op de titellijst en zag dat het nummer Stack-o-Lee heette. Grote kans […]

Continue reading →

Kippen

De grote klap blijft uit. Het speelt zich allemaal af in de verte. Het gedempte gerommel, de hemel die om de halve seconde oplicht. De bommen vallen aan de andere kant van de IJssel. Eerder die avond keken we naar het D-Day Journaal. Mijn zoon en dochter aten yoghurt met bruine suiker. Bij de NOS […]

Continue reading →

De scheet

Station Etten-Leur, zondagmiddag 13.22 uur. Mijn kinderen en ik, we stappen de trein uit. Voor ons schoffelt een man. Schouders naar beneden. Broek tot halverwege zijn kont. Mijn dochter ziet het niet. Ze loopt bijna tegen hem aan. Dan laat de man een duidelijk hoorbare scheet. Tien meter verderop durft mijn dochter eindelijk iets te […]

Continue reading →

Denken denken

‘Je lichaam wordt toch aangestuurd door je hersens?’, vraagt mijn dochter ineens. We zitten aan de ontbijttafel. ‘Zeker’, zeg ik. Zo ben ik op dit moment een cracker met pindakaas aan het smeren, met dank aan mijn hersens die daartoe opdracht hadden gegeven. Andersom gebeurt natuurlijk ook: mijn vingers vertellen aan mijn hersens dat ik een […]

Continue reading →