VERDWENEN

‘Waarom ben ik altijd zo bang?’, vroeg mijn dochter toen ik haar naar bed bracht. ‘Dat weet ik niet’, zei ik, ‘waarom ben je niet bang als wij boven zijn?’ ‘Omdat ik dan zeker weet dat jullie niet verdwenen zijn’, zegt ze. Op vakantie moesten we altijd mee als ze naar de wc ging. Terwijl […]

Continue reading →

Het is gezien

Iemand bij ons in de straat had zestien blauwe tonnen tegen een muurtje gezet. Van het soort waarin meestal drugsafval wordt opgeborgen. Wat bleek: de hardloopwedstrijd van afgelopen zondag trok door onze straat en je kon een straatbarbecue winnen als je op een originele manier de troepen zou aanmoedigen. De tonnen stonden daar om op […]

Continue reading →

Stagger Lee

Terwijl ik een pannetje palak paneer opwarmde, luisterde ik naar Dr. John’s Gumbo. Dr. John was de donderdag ervoor overleden, dankzij Spotify en Youtube kun je dan je hart ophalen. In het achtste nummer hoorde ik de dokter over Stagger Lee zingen. Ik keek op de titellijst en zag dat het nummer Stack-o-Lee heette. Grote kans […]

Continue reading →

Kippen

De grote klap blijft uit. Het speelt zich allemaal af in de verte. Het gedempte gerommel, de hemel die om de halve seconde oplicht. De bommen vallen aan de andere kant van de IJssel. Eerder die avond keken we naar het D-Day Journaal. Mijn zoon en dochter aten yoghurt met bruine suiker. Bij de NOS […]

Continue reading →

De scheet

Station Etten-Leur, zondagmiddag 13.22 uur. Mijn kinderen en ik, we stappen de trein uit. Voor ons schoffelt een man. Schouders naar beneden. Broek tot halverwege zijn kont. Mijn dochter ziet het niet. Ze loopt bijna tegen hem aan. Dan laat de man een duidelijk hoorbare scheet. Tien meter verderop durft mijn dochter eindelijk iets te […]

Continue reading →

Denken denken

‘Je lichaam wordt toch aangestuurd door je hersens?’, vraagt mijn dochter ineens. We zitten aan de ontbijttafel. ‘Zeker’, zeg ik. Zo ben ik op dit moment een cracker met pindakaas aan het smeren, met dank aan mijn hersens die daartoe opdracht hadden gegeven. Andersom gebeurt natuurlijk ook: mijn vingers vertellen aan mijn hersens dat ik een […]

Continue reading →

Wind tegen

De hotelbaas had twee fietsen voor ons klaargezet. Op zijn aanraden reden we richting Franeker. Dan kregen we een mooi beeld van wat dit gebied te bieden had. Dit gebied had voornamelijk weilanden en wind te bieden. Iets na Mantgum kwamen we langs een begraafplaats. Tussen de graven stond een hoge stenen toren. Er omheen […]

Continue reading →

Het dakterras

De dag nadat ik Moeders Lichaam kocht, zaten mijn vrouw en ik op het dak van ons huis. Wij keken uit over onze wijk. Hier, onder deze barmhartige zon, waren ooit mammoeten geveld, oorlogen gevoerd en vlonders getimmerd. Van die laatste had ik er nog geen maand geleden vier gekocht. Bij de Praxis om precies te […]

Continue reading →

Moeders lichaam

De dag voordat wij op het dak zaten, had ik Moeders Lichaam van Joris van Casteren gekocht. Ik was helemaal niet van plan dat boek te kopen, maar ik moest wel. Wij liepen de boekhandel in Amsterdam Noord binnen om een cadeautje te kopen voor een jarige vriendin. Midden in de boekwinkel zat de schrijver op een […]

Continue reading →

De alleseter

Mijn zoon weet ineens dingen die ik niet weet. Dat er een man heeft bestaan die een heel vliegtuig heeft opgegeten bijvoorbeeld. Tuurlijk, zei ik sarcastisch toen hij het vertelde, ik heb zelf in mijn jeugd vier auto’s en een bouwlamp opgegeten. Nu had ik een Boeing 747 in gedachte had toen mijn zoon vertelde […]

Continue reading →

De uil van Minerva

De oude uil van Minerva spreidt zijn vleugels bij het vallen van de avond. Hij zet zich af en begint te vliegen over het land dat die dag nummer vijf bleek te staan op de ranglijst voor gelukkigste landen ter wereld. Er waren nog andere verkiezingen bezig, zag de uil. De laatste mensen lopen naar de […]

Continue reading →

Boter

In de hoop op het nieuws te komen en de woede van menig klimaatscepticus te wekken, wilden wij onze negenjarige zoon een bord laten vasthouden met de tekst: ‘Liever een katholieke priester in mijn kont, dan het klimaat naar de klote.’ Dat zou de politiek wel wakker schudden! Mijn vrouw vertelde dit de dag voor […]

Continue reading →

Leven is loslaten (2)

Ik ging mijn zoon ophalen om hem naar gitaarles te brengen. Hij kwam net naar buiten met zijn beste vriend. Die ging de stad in om naar zijn vriendinnetje te gaan. ‘Heb je een vriendinnetje?’, vroeg ik. Dat bleek dus niet helemaal duidelijk. Het vriendinnetje had het uitgemaakt, zo werd beweerd. De beste vriend van […]

Continue reading →

Joggingbroek

Een paar dagen geleden kreeg mijn vrouw ineens het idee om te gaan tennissen. Ooit tenniste ik regelmatig. Maar toen vloog mijn knie een paar keer uit de kom en tenniste ik nooit meer. Bij de sportwinkel kocht ik een blik ballen. Toen we terug naar huis liepen vroeg mijn vrouw naar mijn kloffie. Ik […]

Continue reading →

Spreeuwenwolk

Is er een mooier natuurfenomeen dan een spreeuwenwolk? Het zou kunnen, maar ik ken het niet. Ze scheren momenteel elke dag rond de avondschemering over de daken van mijn straat. Ze rekken zich uit over honderden meters. Krimpen weer in elkaar. Houden hun vleugels tegelijkertijd stil. Duiken naar beneden. Maken een scherpe bocht naar links. […]

Continue reading →

Tip: word lesbisch

‘Stellen gelukkiger als mannen kostwinner is’ las ik in De Volkskrant. Socioloog Niels Blom had deze conclusie in zijn proefschrift getrokken. Daarvoor heeft hij de antwoorden van vragenlijsten geanalyseerd die waren voorgelegd aan heteroseksuele koppels uit Australië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. De stellen waren tussen de 24 en 65 jaar oud, werden tussen de […]

Continue reading →

Kattenluikje

Onze kat gromt zachtjes. Ze kijkt naar buiten. Staat op scherp. Oren gespitst. Rechterpootje omhoog. Staart dik. Buiten sluipt een zwarte kat door onze tuin. Als ik opsta om de deur open te doen, ontsnapt er een luide miauw aan haar. Ze rent de keuken in. Ze vlucht, denk ik. Maar nee, ze slaat vier […]

Continue reading →

Klimaatspijbelen

Mijn zoon moest een nieuwsartikeltje uitzoeken om voor te lezen aan de klas. Ik stelde voor dat hij iets over klimaatspijbelen zou doen. Dat zou zijn klasgenoten toch wel moeten aanspreken. Stiekem hoopte ik natuurlijk dat het klimaatspijbelvirus op hen en de rest van de klas zou overslaan, zodat wij hen als een soort menselijk […]

Continue reading →

Elementaire deeltjes

‘Als je denkt de quantummechanica te begrijpen, heb je het niet begrepen.’ Met deze uitspraak van natuurkundige Richard Feynman opende regisseur David Kleijwegt zijn documentaire De Race, een portret over nano-wetenschapper Leo Kouwenhoven. Ik vroeg me af of je het om kan draaien: als je niks van quantummachanica begrijpt, heb je het begrepen. Mocht dat […]

Continue reading →

Dekhengst

Gerrit-Jan Konijnenberg werd aangekondigd als de enige Nederlander die in de jaren ’80 op redelijk hoog niveau aan schansspringen deed en daardoor de enige Nederlander die Matty Nykänen van dichtbij had meegemaakt. Het was in de dagen dat de springers hun ski’s nog naast elkaar hielden. Konijnenberg was geschokt door de dood van de legendarische […]

Continue reading →

Leven is loslaten

Ik had een puist. Een flinke jongen. Hij zat aan de achterkant van mijn rechterbovenbeen. Een kleine anderhalf jaar geleden was ik ermee naar de dokter gegaan. Het was een ongevaarlijke puist. Goedaardig. Begonnen als een ingegroeid haartje dat tot een ontstoken talgklier leidde. Of iets in die trant. Het is me verteld, maar ik […]

Continue reading →

Vrijheid

‘Horen die kinderen bij u’, zei de mevrouw achter de balie van De Fundatie. Ja, die kinderen hoorden bij mij. Alle vier. Mijn dochter van zeven, mijn zoon van negen en twee buurjongetjes (B. van negen en J. van tien). Het was zondag, alle sneeuw was verdwenen, het regende: dit was het ideale moment om […]

Continue reading →

Kuifje

Wat mij altijd enorm heeft gestoord aan Kuifje: hij schijnt een vooraanstaand reporter te zijn, maar in geen van de stripalbums die ik me over hem kan herinneren, doet hij ook maar iets wat met journalistiek te maken heeft. Voor zover ik weet heeft hij bijvoorbeeld nooit in zijn leven een artikel geschreven. Het enige […]

Continue reading →

Hoogzwanger

Die nacht toen ik mijn bed instapte vroeg ik mijn vrouw of zij wist dat John F. Kennedy twee maanden voor zijn eigen dood vader was geworden van een kind dat 39 uur had geleefd. Ik had aflevering drie en vier over de Kennedy-dynastie gezien. Mijn vrouw zei dat ze sliep. De volgende dag lopen […]

Continue reading →

Bevoorrecht

Afgelopen vrijdag zag ik de tweede aflevering van ´De Kennedy´s, een Amerikaanse Dynastie´, een documentaireserie over De Kennedy´s. Eind jaren ´90 van de vorige eeuw was ik erg geïnteresseerd in de moord op JFK. Met dank aan Oliver Stone’s JFK, Don Delillo’s Liber en met name James Ellroys American Tabloid. In die laatste was Joseph […]

Continue reading →