Podcast: het pekdruppelexperiment

Aflevering 5 van de nog niet heel erg succesvolle podcast Succes is voor losers: het pekdruppelexperiment. Over het sloomste wetenschappelijke experiment uit de geschiedenis van de wetenschappelijke experimenten. Geserveerd op een bordje van geluidsfragmenten, verzorgd door Earforce. Met aan het eind een door uw gastheer gezongen Nederlandstalige versie van Waiting for a miracle van Leonard Cohen. […]

Continue reading →

De spannendste minuten uit mijn leven

Er mocht nu weleens een tankstation komen. We hadden voor het laatst in Luxemburg getankt. Volgens het dashboard van mijn trouwe Honda Insight kon ik toen weer zo’n 800 kilometer vooruit. Maar die inschatting was gebaseerd op mijn rijgedrag in het vlakke Nederland waar je meestal niet harder dan honderd mag. Daar rijd ik ongeveer […]

Continue reading →

Zomergasten met Inez Weski

‘Ik ga niet in op allerlei persoonlijke achtergronden’, zei Zomergast Inez Weski toen presentatrice Janine Abbring haar vroeg wat voor soort opvoeding ze had genoten. Iets eerder had ze al laten blijken dat ze de vraag hoeveel katten ze had, eigenlijk al te ver vond gaan. (Ze heeft er vijf, gaf ze na enig aandringen toe.) […]

Continue reading →

Boterkoek

Mijn oma maakte vroeger altijd boterkoek. Vond ik heerlijk. Maar van de ene op de andere dag niet meer. Was het voorbij met mijn liefde voor boterkoek. Sindsdien heb ik nooit meer boterkoek gegeten. Tot vanmiddag. Vanmiddag gingen mijn zoon en een vriendje waterijsjes bij de Jumbo halen. Ze kwamen terug met een pak aardbeienijsjes […]

Continue reading →

Beeldenstorm

Nu er hier en daar een standbeeld neergaat en er weer wat ruimte voor nieuwe standbeelden komt, zou ik graag zien dat de oesterzwam een standbeeld krijgt. Voor zover mij bekend heeft geen oesterzwam ooit aan slavenhandel of massamoord gedaan. Wellicht is er iemand ooit in een oesterzwam gestikt, maar kan de oesterzwam daar iets […]

Continue reading →

BACK TO THE ZOO

Ik ging met de dochter naar de dierentuin. Ouwehands om precies te zijn. Raampjes open, cruise control aan. ‘Waarom is zondag een rustdag’, vroeg ze. Het was maandag, maar het leek zondag. Ik vertelde over God die in zes dagen alles had geschapen. Eerst licht en donker, daarna het land en de zee, daarna alle […]

Continue reading →

het pekdruppelexperiment

In 1927 wil Thomas Parnell van de Universiteit van Queensland in Brisbane, Australië aantonen dat sommige stoffen vast lijken maar eigenlijk een vloeistof zijn. Hij stopt een zekere hoeveelheid pek in een trechter, wacht drie jaar en haalt de stop eruit. En zo begint een van de langst lopende experimenten uit de geschiedenis van de […]

Continue reading →

Hele kleine deeltjes

Het was de avond dat onze Minister-President aan ging kondigen dat de scholen weer open zouden gaan. Tijd om te wandelen. Het is uitgestorven op straat, iedereen zit aan de buis gekluisterd. Radiolab gaat vandaag over een vraag die de beroemde natuurkundige Richard Feynman zichzelf stelde tijdens een college in 1961: ‘Als in een catastrofe […]

Continue reading →

Mr. Flood

Meestal ben ik degene die denkt dat alles wel goed komt. Dit keer niet. En dat baart mijn lief zorgen. Zij hoort degene te zijn die in doemscenario’s denkt. Die vindt dat we in Piëmont moeten gaan wonen om het water voor te zijn. Maar dit keer ben ik het die tobt over wat komen […]

Continue reading →

Anderhalve meter

Ik las de laatste hoofdstukken van Hotel Savoy van Joseph Roth. Een magnetiseur komt de bar van het hotel binnen en geeft alle dames een handkus. ‘Pas toch op’, denk ik bij mezelf, ‘je weet nooit wat die vrouwen onder de ledenen hebben.’ Zover is het al: zelfs tijdens het lezen van een boek uit […]

Continue reading →

Het draaiorgel

Zaterdagmiddag stond er aan het eind van de straat ineens een draaiorgel te spelen. Het was koud en winderig, maar de zon scheen. Op de plek waar het draaiorgel stond hadden wij ’s ochtends met een paar buren koffie in het zonnetje gedronken. De stoelen op anderhalve meter afstand. We waren de hele week zo […]

Continue reading →

Tot nu toe gaat het goed

De zon komt op. Dat doet hij dagelijks, maar de laatste maanden merkte je dat zo goed als niet. Vandaag is anders. Vanaf het moment dat de eerste zonnestralen rond 6.47 uur boven de horizon hun licht op onze slaapkamer richten is het een schitterende dag. De dag ervoor was het nog grijs en koud. […]

Continue reading →

Coronaboomers

Ik denk dat het coranavirus in the end meer Chinezen zal opleveren dan zal kosten. Want ga maar na: in normale tijden heeft China dagelijks een duizelingwekkende hoeveelheid verkeersdoden. Het aantal coronadoden is een fractie daarvan. Elke Chinees die nu thuis zit (en dat zijn er nogal wat begreep ik) kan niet in het verkeer […]

Continue reading →

Berichten uit het ongerijmde

In Het Vijfde Element vertelt K. Michels dat hij in de keuken staat en op de radio de stem van Nescio hoort. De schrijver is oud en praat moeizaam. Hij leest een verhaal voor over herinneringen aan een treinreis in 1896. Bij ‘het koeren van een houtduif’ breekt de schrijver. Hij is even stil. En […]

Continue reading →

Pannenkoeken

Toen ik vanmiddag de deur uitliep om naar de Jumbo te gaan voor vijf liter schoonmaakazijn, kwam ik een buurjongetje tegen met een pak pannenkoekmix in zijn handen. ‘Ga je pannenkoeken eten?’, riep ik. ‘Ja’, zei hij. ‘Lekker’, zei ik. Tot zover niks vreemds. Ik had mijn buurjongen nog niet eerder met een pak pannenkoekmix […]

Continue reading →

Buttons

Ik luisterde naar een aflevering van Radio Lab. Over buttons. Ze behandelden drie verschillende buttons. De eerste button was het liftknopje waarmee je een liftdeur sneller denkt dicht te doen als de liftdeur per ongeluk open gaat op een verdieping waar niemand meer staat (omdat iemand al een andere lift heeft genomen, of toch liever […]

Continue reading →

In je broekje

Iemand zei dat elke boektitel beter werd als je er ‘in je broekje’ achter zet. Het is waar. De Goddelijke Komedie in je Broekje (Dante). De Aanslag in je Broekje (Harry Mulisch). Het Vreugdevuur der IJdelheden in je Broekje (Tom Wolfe). De Donkere Kamer van Damocles in je Broekje (W.F. Hermans). De Stille Kracht in […]

Continue reading →

Dagen zonder drank: dag 1

Ik dronk mijn laatste biertje op 1 januari 2020 om half twee in de nacht. De komende vijf weken zal ik geen druppel alcohol meer drinken. Mijn leverwaarden waren iets hoger dan noodzakelijk, zo wees een test uit, mijn dokter wil weten of het door de alcohol komt. Ik voel mij verder uitstekend en maak […]

Continue reading →

Afscheid (1)

Dinsdag hebben we je begraven. Je had het een mooie dag gevonden. De toespraken deden recht aan je persoonlijkheid en gaven een goed beeld van de levens die je hebt geleefd. Je kleinzoon heeft gesproken. Jammer dat we het daar niet met je over kunnen hebben. Je kleindochter heeft bijna de hele dienst huilend bij […]

Continue reading →

Omroep Nurks

Het leek me wel weer tijd voor een nieuwe publieke omroep. Vandaar: Omroep Nurks. Speciaal voor mensen die van mening zijn dat er nooit genoeg te mopperen is. De wereld is een zooitje en het leven is onrechtvaardig. Het enige wat je tegenover al die ellende kan zetten, is een beetje schoonheid. Als balsem voor […]

Continue reading →

Pijpen

‘Wat is gezonder’, vroeg mijn zoon, ‘roken of pijpen?’ ‘Ik denk dat pijpen gezonder is’, zei ik, ‘dat doe je niet over je longen.’ ‘Hoe komt het dan dat er niet zoveel meer gepijpt wordt?’, vroeg hij toen. ‘Misschien wordt er nog wel degelijk gepijpt’, zei ik, ‘maar niet in het openbaar.’ ‘Maar waarom dan?’, […]

Continue reading →

De dingen die voorbij gaan

Literair minnend Nederland in rep en roer: een of andere Neerlandica schijnt het in haar arrogante bol te hebben gehaald om Louis Couperus’ ‘Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan’ te gaan lopen hertalen. Opdat het ook leesbaar is voor een nieuwe generatie potentiële literatuurminnaars. Je zou zeggen: elke poging om dit schitterende boek aan […]

Continue reading →

Japanse woorden voor universele fenomenen

Wij Nederlanders zijn er altijd ontzettend trots op dat we met ‘gezellig’ een woord hebben dat onvertaalbaar is (hoewel ik ‘gemütlich’ best wel in de buurt vind komen). Maar is een taal die grossiert in woorden zonder equivalent in andere talen: het Japans. Een woord als ‘irusu’ bijvoorbeeld schijnt het fenomeen te omschrijven dat je […]

Continue reading →