Le soleil d’Austerlitz

Klassiekertje. Het monster verdwijnt in de afgrond. Je denkt: het is afgelopen. Maar dan zwiept z’n staart naar boven om de held van het verhaal naar beneden te sleuren.

Het begon afgelopen zondag. Samen met J. liep ik door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug op zoek naar De Pyramide van Austerlitz. Ik ben de laatste weken naar de podcast Napoleon van Johan Op de Beeck aan het luisteren en wilde dit eerbetoon aan de grote kleine man wel eens met eigen ogen zien.

Het viel niet tegen. Echt imposant kun je het niet noemen, maar het staat daar toch maar mooi in het midden van een bescheiden vlakte. Hebben die paar honderd soldaten iets meer dan tweehonderd jaar geleden toch maar eventjes voor mij in elkaar geflanst.

Het is een zandheuvel, lees ik op Wikipedia. Bekleed met plaggen om ’m te beschermen tegen wind. Bovenop staat een fiere obelisk. Aanvankelijk was de obelisk van hout. Maar hij ging scheef staan en is toen vervangen door eentje van steen. Die staat er nu nog. Wel weer een beetje scheef.

Nog voordat we de Pyramide hadden bereikt, kreeg ik een appje van m’n dochter: ‘Ik heb corona.’ Ik voelde direct dat ik ook iets onder de leden had. Maar enig hypochondrisch talent kan mij niet ontzegd worden, dus dat hoefde niks te betekenen. De zon scheen, mijn lichaam voelde zwaar, het was niet onaangenaam.

Toen ik in de auto terug naar Zwolle reed, was verteller Johan Op de Beeck, toevallig, aanbeland bij de Slag om Austerlitz, de slag waar het leger van Napoleon de legers van de Russen en de Oostenrijkers versloeg. Op de Beeck vertelt hoe het slagveld aanvankelijk in nevelen was gehuld. En dat Napoleon heel lang wachtte met toeslaan. En precies op het moment dat Napoleon besloot dat het moment daar was, brak de zon door en verdween de mist.

Dat was le soleil d’Austerlitz.

Afgelopen maandag begon ik me wat beroerder te voelen. Zelftest: negatief. Op de Beeck vertelde over de verschrikkingen van de veldtocht tegen Rusland. Terwijl ik in een warm bad lag, praatte hij over de brand in Moskou en over temperaturen van min veertig en over soldaten die over lijken moesten lopen om een rivier over te kunnen steken.

Een dag later liep ik door de straten van Zwolle en was Op de Beeck bij de laatste jaren van Napoleon gekomen. Hoe hij wegkwijnde op Sint Helena en zijn nalatenschap onder controle probeerde te houden. Hij wilde begraven worden aan de oevers van de Seine en gaf in zijn testament meer geld weg dan hij bezat, zodat de Franse staat nog lang na zijn dood last van ‘m had.

Terwijl Napoleon stierf, kwam ik thuis en deed ik nog maar eens zelftest. Positief. Nooit denken dat je de dans bent ontsprongen. Mijn vrouw trok een fles Port open. Ik dronk twee glazen en voelde me ter plekke opklaren. Sterker nog, ik begon mij euforisch te voelen.

Laat de zon maar komen.

2 responses

  1. Soms lijken bepaalde dictators en verderfelijke systemen hun eigen monsters te baren, gelijk aan een verbintenis tussen de verderfelijke Noorse god Loki en de reuzin Angrboða.
    Zij baarden toen drie afgrijselijke monsters waaronder Hel, de godin van de onderwereld, de reusachtige Midgaardslang en de reuzenwolf Fenrir! In een filosofische vergelijking zou de god van de oorlog WO I een verbintenis aangaan met de Russische Revolutie en hieruit een soort van “monsterkinderen”; het Stalinisme, het fascisme en het nationaal-socialisme, baren die over de ganse wereld miljoenen mensen de dood injoegen!
    In de tekenfilmserie, Bravestarr (1988),’ schiep de kwaadaardige stierdraak Stampede ooit een soort Broncotank, een robotachtige vorm van hemzelf, om daarmee zijn oude aartsvijand Shaman, de mentor van Bravestarr, te vernietigen!
    Helaas werd de Broncotank, gelijk naar het Monster van Frankenstein, te krachtig, te eigenwillig en vreselijk kwaadaardig en keerde hij zich tegen zijn schepper! Toen moest Stampede noodgedwongen met Shaman en Bravestarr samenwerken om de Broncotank te verslaan!
    En ook mensen creëren vaak hun eigen oorlogen en revoluties die niet alleen hun kinderen maar ook hun scheppers zullen vernietigen, gelijk zoals het Napoleon Bonaparte en Adolf Hitler verging!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *