Succes is voor losers: het leven van Jezus

Jezus van Nazareth. Wie kent hem niet? Weinig mensen die zoveel invloed op de loop der dingen hebben gehad als hij. Sinds zijn opmerkelijke dood, kort na het begin van onze jaartelling, is er heel veel over hem geschreven. Toch weten we niet zo heel veel over hem. Maar wat we met een beetje zekerheid over hem kunnen zeggen, dat weet de Jona Lendering.

Op aangeven van yours sincerely probeert Jona in deze aflevering van Succes Is Voor Losers een glimp op te vangen van de man achter de Messias. Wie was de historische Jezus? In wat voor wereld groeide hij op? En wat was er zo bijzonder aan zijn boodschap dat een veroordeelde misdadiger kon uitgroeien tot de inspiratie van een nieuwe religie? Vragen waarop Jona, zorgvuldig formulerend, een antwoord probeert te vinden.

En nu zult u zeggen: wie is Jona Lendering dat hij zich daartoe gerechtigd voelt? Welnu, Jona Lendering is historicus en publiceerde in 2015 het boek Israël Verdeeld. Dat gaat over het ontstaan van het Christendom, en dan vooral over de vraag hoe het Christendom en het Jodendom uit elkaar groeiden. In dat boek heeft de historische Jezus een grote rol.

Los daarvan zing ik aan het einde van de aflevering weer een liedjes. Op de wijs van een liedje dat u wellicht bekend zal voorkomen, afkomstig uit een film van Monty Python over het leven van Brian, een tijdgenoot van Jezus Christus.

3 responses

  1. Professor Bob Smalhout (1927-2015) heeft heel wat boeken over de Bijbel geschreven en speciaal ook over Jezus Christus. Daarin schreef hij bijvoorbeeld dat Jezus tijdenlang als een soft figuur werd gezien die blinden en verlamden genas, blijkbaar altijd lief en aardig bleek en niettemin geen seksuele relaties met andere vrouwen aanging.
    In werkelijkheid was Jezus in die tijd een felle klokkenluider die de machtslustige en schijnheilige Farizeeërs en Schriftgeleerden geduchtig de les gaf en hen uitmaakte voor addergebroed, huichelaars, witte graven en geloofsmisbruikers, en nog wel in het openbaar, wat zij hem niet bepaald in dank afnamen en hoe dat is afgelopen weten we natuurlijk allemaal!
    Zelfs Judas Iskariot, de ontrouwe volgeling die Jezus zou verraden voor 30 zilverlingen, werd door Smalhout beschreven als iemand die juist wilde dat zijn baas veel krachtiger optrad tegen de gevestigde orde en hoewel Jezus wist dat Judas hem uiteindelijk ging verraden heeft de eerstgenoemde dat niet eens verhinderd en Judas zelfs daarbij nog aangemoedigd ook!
    Helaas ging de zelfvervloeking van talloze joden, die Jezus eerst liefhadden en hem daarna gingen haten omdat ze in Jezus teleur waren gesteld, waarbij zij tegen Pontius Pilatus schreeuwden: “Zijn bloed komen over ons en onze kinderen!” iets te goed in vervulling toen hij was gekruisigd!
    Want dit had het antisemitisme zodanig aangewakkerd dat 2000 jaar later Adolf Hitler, tijdens WO II, meer dan 6 miljoen joden liet verhongeren, doodschieten, vergassen enz. en kwam het bloed van Jezus schijnbaar over de hoofden van al deze joden terecht!

  2. Dit blijkt ook wel uit het evangelie van Mattheus beste Jules: Matteüs is in veel opzichten een typisch Joods evangelie. Voor de schrijver, waarschijnlijk zelf een Jood, zijn de Joodse schrift en Wet onaantastbaar. Vanaf het begin presenteert hij Jezus als de Joodse Messias, die de Joodse Schrift niet afschaft maar vervult, die de Joodse Wet niet vervangt maar deze zijn uiteindelijke invulling geeft. Tegelijk bekritiseert de auteur de houding en levenswijze van de Joden in zijn dagen. De meeste van deze passages betreffen (de leiders van) de belangrijke religieuze partijen in die tijd, die volgens de auteur schijnheilig zijn, een verkeerd begrip van de Joodse religie hebben en het volk misleiden. Deze scheiding is echter niet overal zo duidelijk. Bij de veroordeling van Jezus door Pilatus vertelt Matteüs hoe uiteindelijk het hele volk roept: “Zijn bloed kome over ons, en over onze kinderen”. Met deze typisch Joodse uitdrukking, die bij de andere evangelisten niet vermeld wordt, lijkt Matteüs de schuld van het hele volk aan Jezus’ veroordeling te willen benadrukken. Hetzelfde geldt voor het detail van Pilatus die zijn handen wast om aan te geven dat de schuld van Jezus’ veroordeling niet bij hem ligt maar bij het volk. Ook deze rituele handenwassing is typisch Joods en wordt alleen door Matteüs vermeld. Het beeld van Pilatus dat we uit andere bronnen hebben is overigens niet dat van iemand die zich erg druk maakte over rechtvaardigheid en gewetenszaken. Als Pilatus al getalmd heeft alvorens Jezus ter dood te veroordelen zal dat eerder geweest zijn om de Joden te irriteren dan vanwege zijn twijfel over Jezus’ schuld.

    Het evangelie volgens Matteüs is dus het meest Joodse evangelie enerzijds en tegelijk het meest anti-Joodse evangelie anderzijds. Dit is mogelijk het resultaat van de problemen waar de schrijver en beoogde lezers van het evangelie voor gesteld werden wat betreft de relatie tussen het jodendom en het christendom, problemen die ook elders in het Nieuwe Testament regelmatig aan de orde komen. Problemen die vooral te maken hadden met het feit dat het christendom, dat in eerste instantie niet meer dan een Joodse sekte was, steeds verder van het jodendom af kwam te staan, iets wat vooral voor Joodse christenen – zoals waarschijnlijk de auteur van dit evangelie – moeilijk te begrijpen en te accepteren was.

Laat een reactie achter bij Jules Vismale Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *