Kuifje

Wat mij altijd enorm heeft gestoord aan Kuifje: hij schijnt een vooraanstaand reporter te zijn, maar in geen van de stripalbums die ik me over hem kan herinneren, doet hij ook maar iets wat met journalistiek te maken heeft. Voor zover ik weet heeft hij bijvoorbeeld nooit in zijn leven een artikel geschreven. Het enige wat hij doet, is op avontuur gaan. Niet uit journalistieke nieuwsgierigheid, maar uit een onverzadigbare zucht naar spanning en sensatie.

Zo nu en dan lees je aan het einde van een strip een krantenartikel over het avontuur dat Kuifje heeft beleefd en het complot dat hij heeft bloot gelegd. Zo’n artikel blijkt steevast geschreven door ‘een onzer verslaggevers’. Oftewel: Kuifje verslaat het nieuws niet, hij maakt het. Het kan natuurlijk dat Kuifje de anonieme verslaggever is die zijn eigen heldendaden en daarmee zichzelf in de spotlights zet. Dat zie je vaker bij journalisten die hun objectiviteit hebben laten varen. Hoe dan ook: het stinkt.

Wat ik trouwens ook niet begrijp: waarom Bianca Castafiore zo’n beroemd en geliefd zangeres is terwijl haar gezang, als ik de gelaatsuitdrukking van Kapitein Haddock zie zodra zij heur scheur opentrekt, niet om aan te horen is. Haar stem kan glas breken, maar buiten Kapitein Haddock heeft niemand daar last van. Het zou kunnen dat het stemgeluid van La Castafiore enkel op de immer benevelde hersens van Haddock een dergelijke werking heeft. Maar het stoort mij zeer dat dit nergens uitgelegd wordt. Ik weet in ieder geval niet hoe ik dit aan mijn kinderen moet uitleggen, mochten zij mij er ooit naar vragen.

17 responses

  1. Tja, stripverhalen… Ik had er nooit zoveel mee, vond het meer een puberaal pictogrammaal alternatief voor hen die het lezen minder machtig waren. Kuifje, Suske en Wiske, Lucky Luke, Bessy, Donald Duck, de Tina. Het was het nauwelijks te beteugelen orakel drs. J. Vismale die mij, al citerend, op het belang van deze literaire ondersoort wees. Grote wijsheden zouden hierin verborgen liggen. Schier onmetelijke geestelijke rijkdommen zouden voor het oprapen liggen. Vorige week, als vastgelopen forens op een stinkend stadsstation, schafte ik dan eindelijk mijn eerste stripverhaal aan. Suske en Wiske en De Glunderende Gluurder. Deze recalcitrante recensent moet toegeven: na wat aanvankelijke sociale spanning onder de hunkerende hoofdpersonen bleek tussen beide alras klevende kaften aan intermenselijke intensiteit geen gebrek. Onverwachte openbaringen. Keihard kloppende metaforen. La Sidonia nuda e bagnata… Ook qua vitale voortgang en lijfelijke logica viel er niets te klagen. En nóg een indringend inzicht maakte zich van mij meester: die van het Waarachtig Waarom de maquettes makende drs. Vismale inzake de reguliere afroming zijner hormonale noden nooit de aangeboden assistentie van melkende meisjes behoeft.

    • In een strip van Kuifje uit ‘Kuifje in Afrika’ worden de negers nogal primitief afgebeeld met rode lippen en gouden oorringen, lendendoeken, rieten rokjes en zij praten daarin steeds in telegramstijl.
      In de latere versies van Kuifje in het Midden-Oosten vernederen de blunderende detectives Jansen en Janssen echter constant de Arabieren en moslims en had ik het idee dat deze detectives dat in sommige andere verhalen ook vaker deden, net als Kapitein Haddock.
      En zelfs Stan Laurel, Oliver Hardy en James Finlayson deden dat geregeld in hun lachfilms waaronder Arabieren, die verliefd waren op een blank (!) meisje, en zij later een fort aanvielen met spijkers op de vloer zodat ze allemaal pijnlijk gingen ronddansen!

  2. Hey, Sjuul, camelgirl Cayaan zegt dat je een humorloze harlekijn bent.
    Dat neem je toch niet? Overtuig haar! Snoer haar de mond!

    Wat vind jij eigenlijk van De Glunderende Gluurder? Die wulpse Wiske laat zich daarin heel anders de mond snoeren zeg! En die lange loopse lijs – pfff! Ik ben aan het sparen voor een tweede boek. Welke raad je me aan? En welk merk tissues?

    • Daar kan ik heel kort over zijn: die Cayaan snapt blijkbaar nog steeds niet dat ik veel te preuts ben aangelegd om seks te hebben met een ander, ik naaktheid slecht verdraag, een bepaalde beperking het mij vrijwel onmogelijk maakt om een relatie te hebben en deze persoon gewoon eerst maar eens naar zijn/haar eigen fouten en tekortkomingen moet kijken eer bepaalde verhalen van mij slecht worden begrepen!
      En op dat genoemde album van Suske & Wiske terug te komen: ik ben al vanaf 2002 gestopt met het kopen van strips van deze serie, iets wat ook thans geldt voor Donald Duck, Lucky Luke, Paling & Ko, Asterix & Obelix etc., omdat het evolutieproces daarin veel te ver is doorgedraaid, er teveel bloed of naaktheid in voortkomt, de euro me daarin danig de strot uitkwam, ik GEEN ruimte meer heb voor nog meer strips en dat bepaalde vervolgen van Disney-strips totaal niet waren te vergelijken met de originele verhalen! Ik heb gezegd!

  3. Karel van het Reve heeft ook wel ‘ns zijn verbazing uitgesproken over al die figuren in die Russische romans: die reisden van landgoed naar datsja, hadden soirees, feesten en diners een boel personeel maar het was volslagen onduidelijk wat ze nou eigenlijk voor de kost deden.

    • Ik vermoed: niets. Ze waren van adel, erfden enorme landerijen die voor hen werden beheerd. Hout werd verhandeld, graan etc… De horigen op het land werkten gratis. Zie daar de kiem van de revolutie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *