De fietstas

Onze dochter ging afzwemmen voor haar A-diploma. Maar toen zag ze mijn nieuwe fietstassen en sloegen de stoppen door.

Ze had een verjaardagsfeestje van een schoolvriendinnetjes achter de rug. De dag ervoor was de laatste schooldag geweest. In een vlaag van verstandsverbijstering had mijn vrouw het goed gevonden dat onze kinderen samen met een buurjongetje in een tent in de tuin zouden slapen. Als ik zoiets had verzonnen, zou mijn vrouw mij hebben vervloekt. Nu moest ze zichzelf vervloeken.

Nadat ik mijn dochter op het verjaardagsfeestje had gedropt, ging ik naar de fietsenmaker om een stel tweedehandsfietstassen te bekijken die hij voor ons op de kop had weten te tikken. Tweedehandsfietstassen met gaatjes erin, zodat er geen regenwater in zou blijven zitten. Prima fietstassen. Ik kocht ze zonder nadenken.

Toen mijn dochter de nieuwe fietstassen zag, barstte ze in huilen uit. Over een half uurtje moest ze in het zwembad liggen, we stonden op het punt ernaartoe te fietsen. Zij achterop. Maar het kon niet. Ze vond de tassen afzichtelijk. Zoiets lelijks had ze nog nooit gezien. Ze wilde onder geen beding op dat gedrocht plaatsnemen. Fietstassen horen zwart te zijn, niet spierwit. Mijn ouders kwamen binnen. Ze zouden komen kijken naar het afzwemmen. Zo woedend hadden ze hun kleindochter nog nooit gezien. Ik besloot de tassen eraf te halen.

Terwijl ik daarmee bezig was, vroeg mijn vrouw aan onze dochter waarom ze niet op de witte fietstassen wilde zitten. Zo erg was het toch niet? Maar zo erg was het wel. Ze zei dat ze zich schuldig voelde door de tassen. Ik vroeg me af of schuld erger was dan schaamte.

Een half uur later lag ze in het zwembad. Samen met een stuk of veertig andere kinderen. Boven zaten ouders, broertjes, zusjes en grootouders anderhalf uur te zweten. Alle kinderen kregen hun A-diploma. De zwemfabriek had weer goed werk geleverd.

8 responses

  1. Nee! Nee! Triple Nein! Niet doen! Witte fietstassen… Echt, de hoon en afkeer van mijn verre, heel verre, stamgenoot Sylvana valt nu al niet meer tegen te houden…

  2. En wellicht kunnen we onze lieve asielmoslims verplichten met transparante…

    (Nee, Sylvana, dat is níet hetzelfde als ‘blanke’. Godverdomme, trut, wat doe jij toch altijd moeilijk! Nou, laten we het ‘doorzichtige’ noemen dan.)

    …fietstassen rond te rijden. Lijkt me wel zo veilig.

  3. Ik weet het mensen, het is verschrikkelijk. Mijn dochter is de enige hier die haar goede smaak serieus neemt. Maar ik ga voor praktisch en goedkoop.

  4. Praktisch en goedkoop. Dat duidt op een zuinige vorm van besparing. Maakt vermelding van uw naam zonder de afsluitende h ook deel uit van dat plan?

Laat een reactie achter bij Perry Tromp Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *