Het à la carte-kiesstelsel

- Het volk is dom
– het volk wordt gemanipuleerd door Rusland
– het volk wordt gemanipuleerd door Facebook

Blijkbaar drie redenen om de mogelijkheid tot referenda te houden over de te varen landkoers af te schaffen. Terwijl het kabinet herhaaldelijk belangrijke files achterhoudt voor de Tweede Kamer (én het volk), Reuters een ordinair particulier bedrijf is en het ANP nu ook. Alsof dat allemaal zo onpartijdig is.

Weet u wat partijdig is? Partijen!
Het is toch krankzinnig dat partij- consequent boven landsbelang gaat? In theorie werkt ons kiessysteem min of meer (“min of meer” zijnde toch, in mijn ouwe, cynisch geworden ogen, het meest haalbare inzake het fenomeen democratie). In de praktijk rijzen de haren mij regelmatig te berge wanneer de gekozen leiders, met hun handjeklap, door het volk vurig gewenste elementen schaamteloos naar de prullenbak verwijzen. Dit moet niet mogen, vind ik.

Daarom pleit ik voor een à la carte-kiesstelsel.

Op het stembiljet geen lijst van (mogelijk, en eigenlijk door de geschiedenis bewezen onbetrouwbare) personen, maar een lijst van maatregelen. Met vakjes. Die je lekker rood kan kleuren met je potloodje. Zoveel je wilt.
De biljetten worden verzameld, de vakjes geteld, knappe koppen rekenen de details uit (hoeveel vakjes, hoeveel stemmen etc). Dan gaan de ambtenaren aan het werk: een pakket van haalbare maatregelen wordt samengesteld EN UITGEVOERD.

Klaar.

Het kabinet schaffen we lekker af. Ze zijn toch echt nergens voor nodig. Ook in het huidige systeem zijn het de hoge (onzichtbare)  ambtenaren die het werk doen. U denkt toch niet dat elke 4 jaar alle protocollen op de mesthoop belanden en het wiel telkens from scratch uitgevonden wordt? Welnee. Het werk gaat door. Ministers zijn puppets, peperdure PR-dingetjes voor het volk. Om ons de illusie die we koesteren te laten houden dat we iets in de melk te brokkelen hebben. Weg ermee.

Af en toe dient het volk een nieuwe lijst van wensen in. Referenda blijven zeker bestaan, en worden echt interactief. Ze worden ingezet wanneer:
– het volk tussentijds iets te zeggen heeft over de landkoers
– de ambtenaren het niet meer weten. Ze vragen dan het volk om advies. “Zeg, volk, wat doen we nu hiermee?”

Politici als bestuurders? Niet meer van deze tijd.

2 responses

  1. Dit hele stomme kabinet in Nederland met zijn ‘glas, plas en was’ omtrent de vreselijke islamterreur doet me denken aan een vergelijking die een lezer in een regionale krant schreef. Den Haag leek toen in 2015 namelijk gewoon op Rommeldam, een stad uit het verhaal van Oliver J. Bommel, geschreven door Maarten Toonder.
    De leden daarvan waren Rutte (Burgemeester Dirk Dickerdack), Opstelten (Commissaris Bulle Bas), Dijsselbloem (Oliver J. Bommel), Samson (Tom Poes), Plasterk (Wammes Waggel), Koenders (Querulijn Xaverius, Markies de Canteclaer van Barneveldt) en degene die hen er hard afblaft is Wilders (Kapitein Wal Rus). En zoals een lezer in de Telegraaf toen aangaf is dit kabinet al tijden een ware ramp voor Nederland!
    Een andere lezer in de Telegraaf schreef echter als vergelijking omtrent managers dat een beginnende en amateuristische ballonvaarder, hij was tevensmee manager, met een heteluchtballon opsteeg naar een vriend en totaal niet wist welke kant hij op moest of naar beneden.
    Toen kwam hij later op de grond een ingenieur tegen en vroeg of deze hem kon helpen. De ingenieur vertelde alleen dat hij in zijn luchtballon 10 meter boven de grond hing op 40 graden noorderbreedte en 58 graden westerlengte.
    “Dat klopt technisch misschien wel maar ik kan helemaal niets met zulke informatie van jou omdat ik verdwaald ben,” zei de ballonvaarder..
    “Inderdaad, want jij weet zelf totaal niet eens waar je bent of naartoe gaat, doet beloftes die je nauwelijks kunt waarmaken en nou verwacht je van mij dat ik al jouw problemen oplos. En als ik dat niet kan, zelfs voor we elkaar ontmoetten in dezelfde positie, denk je zeker dat alles mijn schuld is,” antwoordde de ingenieur.
    Deze vergelijking is ook nog goed te bepalen naar aanleiding van een fabel van Aesopus omtrent de leeuw en de dolfijn. Beiden hadden vriendschap gesloten en toen vroeg de leeuw aan de dolfijn of deze hem wou helpen met het vangen van een os. De dolfijn antwoordde dat hij dat graag wou maar alleen niet kon daar hij op het land tenslotte net zo hulpeloos was als de leeuw in het water zou zijn. Helaas is dit akelige kabinet alleen NOG hulpelozer en stommer met de oplopende EU-haat en dreigende terreurdreiging en zich ooit tegen hen zal keren!

Laat een reactie achter bij Jules Vismale Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *