Adolf Hitler en de VI-kantine

APPLAUS!!! De schijnwerpers schieten aan, vliegen over het publiek, en stoppen bij het blij lachende gezicht van Dause von Kippfest, die begint te zwaaien en met een vrolijk hobbelende tred van de trap af komt, onderweg nog een paar glunderende omaatjes een hand (met vette knipoog) gevend.

“HOOOI!!!” roept hij, nog maar een keer druk zwaaiend naar de camera, en giechelend wegkijkend als de camera te lang op zijn hoofd blijft staan, om na een tijdje stiekem te kijken of de camera nog steeds op zijn hoofd staat, om dan te zien dat dit inderdaad het geval is, om dan weer giechelend weg te kijken, en dit dan herhalend tot Kippfest steeds ongemakkelijker gaat wegkijken en een beetje onbeholpen meedanst op de theme-tune en doet of hij meezingt. De camera blijft strak op zijn gezicht staan (inderdaad, cameraman zijn bij publieke evenementen IS mijn droombaan, hoe wisten jullie dat? -Red.).

Kippfest gaat zitten.
“Hoi,” zegt hij wat ernstiger, om de toon te zetten, “En welkom bij Kippfest Schuift Aan, waar Kippfest, ik dus, aan een tafel met gasten aanschuift om eens goed de actualiteiten door te bomen. En wie hebben we vandaag? Wel, het is niemand anders of minder dan… Adolf Hitler!! Applaus!!!!”

Het publiek applaudisseert als een malle, schijnwerpers en camera’s vliegen over het publiek, om uiteindelijk te stoppen bij één oud omaatje die in blijde verassing haar handen voor haar open mond doet: daar verschijnen de letters al over het beeld: de prijs-cam heeft gekozen!! Dit omaatje wint een jaarvoorraad aan vaatwastabletten!! GEFELICITEERD!!! Woah, Kippfest weet echt hoe hij een kwaliteitsprogramma in elkaar moet zetten!

“Nou meneer Hitler,” gaat Kippfest verder, de camera op hem en de stokoude dictator scherpstellend, “Het was moeilijk u te boeken haha! Dat komt natuurlijk omdat u een knettergekke fascist bent en ik maar een klein onderdeel ben van een uithongerend medium met duizenden tentakels die alles willen doen om nog maar een schijntje ophef te kunnen genereren voor reclameknaken! Haha!! Mensen houden van mij omdat ik eerlijk ben!”

Om een soort van punt te maken vallen twee bejaarde oma’s in het voor een kwart gevulde publiek dood neer. Uh oh!! Snel een uitnodiging naar Thierry Baudet en Wilders sturen!! Misschien willen ze wel over hun poesjes praten. Dan kunnen kranten daar ook weer wat over schrijven. Het ene zieke beest voert het andere, natuurlijk. Knaag aan mijn vlees, kranten. Zuig dat merg uit mijn botten. Je hebt het nodig.

“Laten we het hebben over de belangrijkste maatschappelijke kwestie van de laatste vijfhonderd jaar: u bent boos, meneer Hitler?”
“Ik ben woedend,” beaamt Hitler, “En verdrietig. Een slachtoffer boven alles.”
“Jeetje!!” zegt een geschokte Kippfest, zich omdraaiend naar het beeldscherm achter hen, “Laten we dan maar even kijken naar een fragment van wat u zo geslachtoffert heeft gemaakt!”

Op het scherm verschijnen beelden van een slap ouwehoerprogramma waar drie bejaarde boeren met een gezamenlijk IQ van 80 slap ouwehoeren.

“Ik begrijp wat u bedoelt. Het is natuurlijk verschrikkelijk dat dit bestaat,” geeft Kippfest eerlijk toe, “Wat is precies uw probleem ermee?”
“Nou meneer Kippfest,”verteld Hitler, “Ik ben blij dat u mij als slachtoffer, en dus expert, om uitleg vraagt. Nu wij hoog op de golven van de hashtag metoo surfen moeten we ons momentum pakken. Als wij mensen die wij schatrijk en machtig hebben gemaakt kunnen aanpakken op de gevolgen van hen schatrijk en machtig maken, kunnen we nu ook dit oplossen. EINDELIJK. Het gaat natuurlijk om hun anti-groot-Duitse-Rijk sentimenten.”

“Anti… Groot Duitse Rijk?” vraagt Kippfest toch een beetje verbaasd. Hij kijkt op zijn notities. Dit ging toch over iets anders? Of was hij nou gek? Nou ja maakt het uit. Het moet toch nooit gaan waar het eigenlijk over zou moeten gaan. Dit is televisie.
“Ja,” zegt Hitler, “Omdat het Joden zijn natuurlijk.”
“Joden?”

Kippfest bladert nu wat sneller door zijn notities. Joden?
“Dit ging toch over… Over… Er werden toch homo’s gekwetst? Ofzo? Door brakke mopjes? Er waren toch een hoop vrouwen en homo’s gekwetst omdat ze niet konden kijken naar drie bejaarde mannen die in hun bejaarde-mannen-clubhuis over bejaarde mannendingen praten? En het idee was toch om drie bejaarde mannen te laten doorgaan met bejaarde mannendingen (alleen dan zonder irritante bejaarde mannendingen zoals bejaarde mannendingen) zodat ook zij konden kijken naar het bejaarde mannenprogramma en ze niet naar de programma’s op driehonderd andere zenders hoeven te kijken? Toch?”

“Ja,” wijst Hitler, “En dat is nou precies dat pre-hashtag-metoo gedrag dat wij SPUUGZAT zijn. Het Duizend jarige rijk had een droom. Dat er niets onfatsoenlijks meer door de Reichskulturkammer zou komen. Alleen net gedrag waar niemand aanstoot aan kon nemen terwijl wij Oosteuropa militair aan het doodverkrachten zijn. Het is over, Kippfest. Voorbij. Dat anti-Duitse Jodengedrag moet gewoon kappen.”

“Ok,” knikt Kippfest, want hij voelt de genadige krantenkoppen alweer hem en zijn om adem happende, dertig meter onder water stikkende medium vijf minuten uitstel van executie geven. Jaja mensen als wij dit soort figuren geen aandacht zouden geven zouden er helemaal geen kwaliteitsprogramma’s zoals Kippfest Schuift Aan mogelijk zijn!!!! Denk daar maar over na!!!

“… Maar ik kan mij niet herinneren dat het Joden zijn. En zelfs als, dan zou dat toch geen probleem moeten zijn?”
Hitler sloeg met zijn vuist op tafel.
“JODEN zijn PIKKENVERMINKERS!”
“Nou…”
“GA JE MIJ NOU IETS MANSPLAINEN? FASCIST???”
“Ze verminken pikken, ja ok, niet goed. Van babies ook. Niet ok. Terwijl we hysterisch worden van clitorissen afsnijden. Heel hypocriet, geef ik toe… Maar… Nou ja er zijn toch meer facetten aan die kwestie? Mensen zijn toch niet alleen één exponent van hun wezen? Als wij Joden alleen aankijken op dat ene gedrag, op zo’n agressieve wijze, wat… Nou ja wat doet dat voor goeds?”

Hitler maakte een stop gebaar. Of een gemankeerde Hitlergroet, wie kan het zeggen. Hij wordt ook een jaartje ouder.

“Ik begrijp dat jij een mening hebt. Maar dat is fout. Kijk, Joden zijn tegen het Groot Duitse Rijk. Ben jij een Duitser, Kippfest? Nee? Misschien zou het je dan sieren als jij éven pas op de plaats maakt met jouw mening. Het is niet jouw tijd om in de schijnwerpers te staan, blanke man. Jouw mening is WAARDELOOS. Jij moet gewoon luisteren naar mensen die lijden onder het bestaan van Joden. Zoals ik. Een echte 100% blonde, geboren en getogen Duitser.”

“Ok,” knikt Kippfest, “Ik snap dat, emancipatie. Heel goed om een voorbeeld te zijn voor je mede-Duitsers om te zien: hee, heel goed, je kan opstaan tegen witte onderdrukking. En ik ben een langzaam stervend medium die niet op nuance kan overleven dus eigenlijk is het mijn schuld dat ik iemand uitnodig die niet wil praten om mee te praten, maar…”

Kippfest kijkt hem voorzichtig aan. Pas op! Niet de knettergekke fascisten in dit land te hard aanpakken! Straks kijken er geen mensen meer naar je verlamde, in de kist liggende medium, wat niet in staat is iets te doen tegen de crematie-ovens die zometeen aanschieten. Zou hij iets moeten vragen over Pick-your-battles? Over le ton qui fait la musique? Is er één vraag die hij kan stellen waardoor hij niet in een ravijn van eindeloze nachtmerries valt?

Hij schudt zijn aantekeningen tot een net stapeltje, en kijkt Hitler vriendelijk lachend aan.

“Groots en meeslepend leven – dat is toch wat jij wilt? En heb je eigenlijk al een vriendin? Wat zit je overhemd leuk. Ja Hitler, ze kunnen zeggen wat ze willen, maar stijlvol ben je wel!”

One response

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *