De Waarde van een Goed Compromis (1/2)

Ans Hitler. De combinatie beviel haar wel. Ze sloot haar ogen, knikte vriendelijk naar een imaginaire wereldleider, stak haar hand voor zich uit, en lipte de woorden: “Ans Hitler, aangenaam.”
Terwijl Ans in bed lag vertrok ze haar gezicht in een bijna minzaam plezier over de verbazing van haar denkbeeldige gesprekspartner, en lipte met een lichte fluistering verder: “Jazeker. De vrouw van Adolf. Die Hitler.”

Ze draaide zich om, en bewoog haar hoofd naar de rand van haar kussen om de slapende man aan de andere kant beter te kunnen zien. Wat een droomvangst. Al vanaf het moment dat ze hem zag, wist ze dat ze hem moest hebben. Alleen die snor al: zo’n ding kan je niet laten staan als je geen magistrale zoener bent. Geen enkele vrouw zou dat wanstaltig geval van gezichtshaar pikken. Het zou bij elke zoen voelen alsof hij een tandenborstel door je neus probeert te duwen. Dan moet je wel verdomd zeker zijn van de kwaliteit van je kuskunsten als je dat denkt te kunnen compenseren.
Ans vond het een brutaal statement, en was gelijk geïntrigeerd door die brutale man met zijn brutale snor. Abraham Lincoln, dat vond ze maar een watje. Wel een baard willen hebben, maar vervolgens de snor afscheren om zijn vrouw te mogen zoenen. Er uitzien als een clown, alleen om te behagen. Zwak. Hitler zag er ook wel uit als een clown, maar van al zijn gezichtshaar had hij alleen het allerstomste laten staan, als een… Een uitdaging?

“Uitdaging geaccepteerd,” had Ans gemompeld, haar glas champagne leegklokkend om half wankelend in een hyperbolische paraboloïde lijn op hem af te stappen.
“Ik vind je snor belachelijk,” opende ze haar gesprek, waarna ze hem vol op de bek pakte. Tong diep naar binnen. Haakje aan het touwtje en inhalen die vangst. Himmler had ernaast gestaan alsof zijn onderkaak ineens drie kilo zwaarder was. Goerring zat alleen maar dingen als “Na ja und so was aber ja was ist dasssss daaannnn” te brommen. En Hitler?

Het moment dat Ans die tong naar binnen had geduwd, was ze volledig nuchter geschrokken van haar dronken actie. Wat als die snor helemaal geen teken was van een goeie zoener? Wat als het daadwerkelijk een afschrikmiddel was? Misschien had hij gewoon een hekel aan zoenen, of erger nog, aan alle vormen van lichamelijk contact! Misschien was hij wel zwaar aseksueel. Of homo. Misschien kietelt zo’n snor wel op een seksuele manier tegen anussen! Heb je daar wel eens aan gedacht, stomme gans?!

Die vrees werd teniet gedaan door de zonder aarzeling heftig draaiende glibberende tong van Adolf Hitler. Wauw. Die man kon ECHT goed zoenen. En de mate van Ans haar angst, en daarna haar opluchting- Hoe diep het nu al zat. Dit was hem. Dit was de Ware.

… Maar.

Maar ja.

Dat Joodse Vraagstuk. Ans kon een idioot slecht lijden, en dat gedoe met die Joden… Nou ja Ans moest gewoon eerlijk zijn, ze vond het dom klinken. Joden het probleem van alles? Echt, Hitler? Denk je dat nou ECHT? Alles??

Ze duwde zich met haar ellebogen omhoog, leunde op haar kussen, en porde de slapende Reichsführer aan.
“Hitler,” fluisterde ze, “Hitler. Hee. Hitler.”
Een schok trok door Hitler heen, waarna hij zijn hoofd begroef in de dekens.
“Hitler. Hee. Hitler ben je wakker? Hitler?”

Hij smekte met zijn lippen en opende knipperend zijn ogen.
“Wass? Ich was doch aan het schlafen! Laat me met Rühe!”
Hitler draaide zich weg van Ans, en trok de dekens over zijn hoofd.
“Hitler,” zei Ans nog een keer. Zijn lijf was verdacht bewegingsloos. Hij had waarschijnlijk de ernst in haar stem gehoord, en beraadde zich nu hoe hij dit moest aanpakken.
“Schatzie, sorry, aber ik ben erg moe, ich…”
“Hitler, wat vind jij echt van de Joden?” ging Ans verder op haar ernstige toon.
“De Joden? Oh,” verzuchte hij bijna opgelucht, “Alle Untermenschen sollen uitgeroeid moeten worden, de Plaag van ons bestaan zal niet toegestaan wo…”

“Hitler.”

Hitler draaide zich om, en keek haar fronzend aan. Was dat onzekerheid in zijn ogen?
“… De Jood is als een rat, in de zin dat…”
“Hitler,” zei Ans nu echt op haar genoeg is genoegs. Je bent geen klein kind die zijn huiswerk niet heeft gedaan, Hitler. Kap met die smoesjes.
“Wat vind jij van de Joden. Echt?”

Uh oh!!! Confrontatie!! Lees maar lekker snel verder in deel II, jeej!

2 responses

Laat een reactie achter bij Oud Zeikwijf Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *