De mooie kotsende jongen

Ik stond in de rij voor de wc. Straks zou er een of andere band optreden. We bevonden ons een meter of twintig boven Reykjavik. Een jongen melde zich. Hij zag er witjes uit. Maar we bevonden ons in IJsland, er zagen er wel meer wat witjes uit. Nog één iemand voor me en ik was aan de beurt. ‘I have to puke’, zei de witte jongen met z’n slepende IJslandse accent. ‘Go ahead’, zei de man voor mij. Hij schonk de jongen een goedkeurende glimlach. ‘We’ve all been there.’ Met wat instemmend gebrom beaamde ik dat. Een paar seconden later stonden we naar de kotsende jongen te luisteren. Hij had het zwaar. De volgende dag zag ik hem in een boekhandel optreden. Hij speelde bas. Net als ik.

2 responses

  1. Wie ooit in IJsland is geweest zal zich net als ik hebben verbaasd waarom openbare toiletgelegenheden (ik heb getracht mij te beperken tot het bezoeken van die voor heren, mannen althans) slechts werden voorzien van stortplaatsen voor de kleine en grote onderlossersboodschap. In onderhavige alcoholistencultuur (veel anders is daar tijdens de vele wintermaanden niet te doen, u begrijpt dat ik weinig anders kon dan mij zo goed mogelijk aan te passen) is het bovenlossen van vergelijkbaar belang. Uit statistisch onderzoek is derhalve gebleken dat IJslandse jongeren onderling minder vaak tongen dan andere Europese jeugd. Mocht een der mannelijke lezers dezer site plannen hebben om zich aldaar door een IJslander( (m/v) oraal te laten bevredigen, dan raad ik uit ervaring het gebruik van een tegenjasje aan. De zurige lucht van een plomp zomp aan de stomp doch aplomb gevormde pomp onder de romp van de homp Tromp werd door Tromp als bijzonder lomp ervaren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *