Een rugzak van Eurosonic

Met mijn Eurosonic-rugzak heb ik een haat-liefdeverhouding. Liefde omdat hij handig is als je spulletjes mee wil nemen. Haat omdat het lijkt alsof ik het cool vind dat ik in 2014 op Eurosonic was. Dat vind ik niet cool. Ik ga elk jaar naar Eurosonic. Dat hoort bij mijn werk. Het is niets om stoer over te doen. Stoer doen is sowieso nogal treurig.

Om te voorkomen dat mensen ten onrechte denken dat ik het stoer vind dat ik in 2014 naar Eurosonic ben geweest, zou ik een neutrale rugzak kunnen kopen. Dat doe ik niet. Omdat ik niet van winkelen houd, omdat het zonde is van mijn geld en omdat het zonde is van het milieu. Dan loop ik liever voor lul.

Het is niet zo dat alles mij koud laat. Er is een grens. Een rugzak van Tommy Hilfiger of Dolce & Gabbana ligt onder die grens. Ik wil niet dat men denkt dat ik weet ik hoeveel geld betaald heb voor een rugzak en dus vatbaar ben voor domme commercie.

Een Pinkpop-rugzak zou ik niet dragen. Een Lowlands-rugzak ook niet. Motel Mozaïque dan weer wel. Best Kept Secret is een twijfelgeval. Het luistert allemaal nauwer dan ik zou willen.

Een tijdje geleden was het hip om met een T-shirt van Hanson of de Spice Girls rond te lopen. Zo van: zie mij eens gaaf zijn met een kutband op mijn borst. Iedereen snapte dat die T-shirts ironisch bedoeld waren. Als je echt dapper bent, draag dan een T-shirt van een band die je stom vindt, maar waarvan een reële kans bestaat dat mensen geloven dat je fan bent. The Killers of Common Linnets of zo. Maar het beste is het een T-shirt te dragen van een muzikant waar je daadwerkelijk fan van bent.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *