Donald Duck, een Kwaadaardig Weekblad: Oom Donald’s Brievenbus

Damn, wat had ik vroeger een respect voor Oom Donald, dat hij elke keer weer enthousiast commentaar wist te geven op die stompzinnige brieven van kinderen. “Huhuhu kijk Donald Duck, dit ben ik op de foto in Australie, zie je dat, een nummerbord met DD erop! Haha ongelooflijk he toch!!”
Ik denk als ik ook maar 2 weken die baan had ik al elke brief zou beantwoorden met “Anders krijg je een leven. Of ga dood. EEN VAN DE FUCKING TWEE ALSJEBLIEFT.” waarna ik mijn shotgun zou doorladen, een paar collegae zou proberen dood te schieten om uiteindelijk maar op het toilet van het vrolijkste weekblad met me teen om de trekker me eige huilende hoofd van me romp te blazen.
Maar ja dat ben ik.

Tot ik, na intensief studeren, begreep wat het voor Donald Duck draaglijk maakte: hij weet werkelijk waar op de meest subtiele manier een ongekend venijnig gifsarcasme in zijn antwoorden te verstoppen! Werkelijk KUNSTZINNIG hoe hij die kinderen tot op het bot beledigd en zij het nooit zullen doorhebben. Ik zal een paar standaardvoorbeelden met jullie doornemen.

1. De Domme-vragen-brief

Wat een Donald zeggen kan door het juist niet te zeggen. Deze brief categorie is natuurlijk veruit het meest irritant: mensen die denken dat ze het wiel hebben uitgevonden. Niet eens opnieuw, nee, ze hadden gewoon geen idee dat het überhaupt bestond. Voorbeelden te over:
“Hee waarom zet Dagobert Duck niet al zijn geld op de bank, dan krijg je ook rente!”
Of een paar dertig jaar oude dozen die in 16 woorden een betoog proppen met de strekking “Hee als Dagobert jou meer geld geeft, dan werk je waarschijnlijk harder en het geld stop je toch terug in de economie die voornamelijk in de handen van Dagobert is, wij zijn twee afgestudeerde economen die JOU EVEN WILDE VERTELLEN HOE HET ZIT. EEN STRIPFIGUUR. EVEN UITLEGGEN WAT GRAPPIG IS. OK DONALD DUCK? ZIT JE ER KLAAR VOOR???”

Donald’s antwoord in dat soort gevallen is altijd het meest stom mogelijke. Geld op de bank? “Nou dat stel ik maar niet voor, anders moet ik het allemaal naar de bank tillen! Ha! Ha!”
Meer geld voor Donald? “Nou ik heb het gevraagd, maar Oom Dagobert zei dat als ik genoeg tijd heb om dit soort domme vragen te stellen ik al teveel geld krijg, ha! Ha! Nu heb ik nog minder salaris! Ha! Ha! Bedankt!”

Antwoorden waar, als je het serieus neemt, je brein van in de war raakt. “Maar dat antwoord slaat nergens op, Ome Donald!” hoor je ze denken. JA. NET ALS DE VRAAG.

2. De “Huh waar ben ik nou in de Donald Duck” brief.

Iedereen kent ze wel, in elke fucking Donald Duck heb je er wel eentje zitten: het verongelijkte kind dat al een miljoen brieven heeft geschreven en TOCH nooit is geplaatst. Dan stuurt het maar een briefje van 2 regels in de lijn van “Yo duckie (“yo ga dood” had mijn antwoord weer geweest maar ja DAMN die subtiele koele zelfbeheersing van Donald Duck.), ik heb je al een miljoen brieven gestuurd maar je plaatst ze nooit. Dit is de laatste keer dat ik het probeer. Groetjes Daniel van 12″

En DAN word het geplaatst. Briljant! “De aanhouder wint, Daniel! Ha! Ha!” zegt Donald Duck dan. Kankerkille opmerking. Wat hij eigenlijk zegt is natuurlijk: “Kun je nagaan hoe kankeropwekkend teennagelbijtend-tot-er-niets-meer-is-dan-bloed-en-een-hompje-voet-vreselijk kut al die tyfusbrieven van je zijn geweest dat ik deze nietszeggende betalingsherinnering WEL plaats. En de enige reden dat ik dat doe is om je blijvend te kunnen herinneren aan je belofte te kappen met verdere brieven. Kap gelijk met ademen, ok? Groetjes, Donald Duck die jouw twaalf jaar al dertien teveel vind.”

3. De weddenschap-brief

“Hee gekke duck (“Hee gekke BEK dichthouden, WAAR IS JE RESPECT KANKERKIND!!” had ik geantwoord. Hoe, Donald Duck? Hoe doe je dat? Hoe trek je het?) mijn moeder zei dat ik een abonnement krijg op de Donald Duck als ik in je weekblad kom. Ik hoop dat het lukt!! Liefs, Danielle van 12″
“Zo te zien is het gelukt, Danielle!! Ha! Ha!” is dan zijn antwoord. Damn… Tegen een fucking kind gewoon. Gewoon met niet zoveel woorden weten te zeggen: “Woah blijkbaar is het geluk aan jouw kant! Kom anders naar Oom Donalds illegale casino waar de winkansen NOG groter zijn!! En misschien win je wel zoveel dat je crystal meth kan kopen van die fijne Donald Duck! Maar anders kan je daar ook wel geld voor lenen hoor! Of verdienen met speciale k(l)usjes op speciale plaatsjes! Ha! Ha!”

Bij dit soort brieven heb ik vaak zoiets van “Nou ik ben blij dat je je sardonisch plezier hieruit kan halen Oom Donald, maar christ… Het blijven kinderen.”
Maar zelfs tegen de ouders is het potentieel wreed. Misschien dat de alleenstaande moeder op een uitkering leeft, en dacht, nou, de kans dat een brief gepubliceerd wordt is zóó klein, dat kan ik wel wagen. Dan heeft mijn arme kind tenminste nog hoop op iets moois :-(
En dan wint het kind. De moeder verscheurd tussen de pijn van het besef dat ze nooit haar belofte waar kan maken… Maar aan de andere kant, had haar dochter niet óók geluk? Misschien kan zij een kansje wagen…
BOEM die gaat ook het illegale gokcircuit in, wordt figuurlijk en daarna letterlijk uitgekleed als ze in de prostitutie komt om haar nieuw verworven gokschulden af te betalen. BEDANKT, DONALD DUCK.

Maar ja ach he, daarom mag je ook alleen een abonnement op de Donald Duck afsluiten als je 18 jaar of ouder bent. Dus als je als ouder je kind zo’n abonnement geeft, hee, je bent er zelf bij. Dan weet je wat je krijgt wanneer je vunzige eenden je kind laat opvoeden in plaats van het zelf te doen.

2 responses

  1. Niet alleen in de huidige maatschappij maar ook in een aantal strips zoals de bovengenoemde Donald Duck heb je softe ouders die hun kinderen oververwennen, verkeerd gedrag van hen naar anderen toe gedogen, constant aardig tegen hun kroost zijn, linkse opvoedkundigen die eveneens voor een anti-autoritaire opvoeding zijn en kinderen die gewoon misbruik gaan maken van deze softheid.
    Zo las ik ooit een strip over Donald Duck waarin een zekere professor Weekhart Flapperbol op het idee kwam om Donald een lesje te geven over de opvoedkunde wat Kwik, Kwak en Kwek betrof. Donald moest hen verwennen en alles van hen gedogen waardoor de neefjes zo hebberig, brutaal, ondankbaar en vernielzuchtig werden daar ze steeds maar meer, meer en meer wilden! Toch lukte het Donald om Flapperbol tot inkeer te brengen toen deze ZELF het slachtoffer werd van de kwajongensstreken van de neefjes!
    In een andere strip over Donald Duck waren het echter deze keer de neefjes die hun oom Donald (hij had zich als Kerstman verkleed daar hij hun cadeaubrief was vergeten op te sturen naar de echte Kerstman waarin zij om een speelgoedgraafmachine vroegen) gruwelijk gingen oververwennen! Ze begonnen hem, tegen zijn wil in, te vertroetelen met opgedrongen maaltijden, lieten hem niet uitpraten en wilden hem zelfs dwingen om zich te laten wegen. Deze vorm van oververwennerij werd door de neefjes alleen om drie redenengedaan en dat was eerst uit goedbedoeldheid, vervolgens uit bemoeizucht en als laatste uit eigenbelang.
    Opgedrongen oververwennerij kan kinderen en volwassen vaak doodongelukkig maken en hen zelfs figuurlijk ten gronde richten en ik weet zeker dat sommige kinderen het helemaal NIET leuk vinden om door hun ouders te worden vertroeteld! Liefde, vriendschap, geluk en blijheid kan je namelijk NOOIT kopen, afkopen of verkopen dus kortom: weg met de akelige oververwennerij!
    Trouwens: ik ben al jaren geleden gestopt met het kopen van de Donald Duck omdat de huidige verhalen steeds saaier werden of herhaald, het neuroteken op het geldpakhuis van Dagobert me de keel ging uithangen, ik geen plaats meer heb voor meer strips en het evolutieproces in sommige verhalen me iets te modern werd al lees ik soms nog wel de ingezonden brieven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *