Donald Duck, een Kwaadaardig Weekblad: Dagobert Duck

DAGOBERT DUCK: EEN BESCHOUWING

Dagobert Duck, verreweg het grootste mysterie van Duckstad. Velen hebben geprobeerd de vele dieptes van hem te peilen, waarvan Keno Don Rosa’s levensverhaal van Dagobert Duck een van de meest veelomvattende was.
Maar kan dit echt gezien worden als een accurate poging dit enigma te ontleden? Tuurlijk, we kunnen allemaal zien hoe Dagobert ogenschijnlijk aan zijn eerste gouden nugget is gekomen, of aan zijn kasteel in de schotse hooglanden. Maar wat de man nu denkt, wat hem drijft… Een mysterie. Een die ik zal pogen op te lossen.

Dagobert Duck is een homo die niet uit de kast durft te komen. Daar, dat was het. Hij gaf als kind al hand- en mondwerk aan de arbeiders die uit de fabrieken kwamen, en kreeg daar goed geld voor. Geld waar hij zich voor schaamde, en toch was het een symbool voor alles wat hij fantastisch vond.

Ok, hard op het dak, ik kan begrijpen dat u nu vraagt om uitleg. Wel, laten we om te beginnen eens kijken naar zijn levensverhaal. Een nugget zo groot als een voetbal vinden door in de grond te hakken “die zo koud was dat zelfs vuur bevroor”? Anekdotes waar Dagobert vertelde dat het zo hard regende dat hij vissen voorbij zag zwemmen?
Klinkt bijna te goed om waar te zijn, niet? En Occam’s scheermes langs de keel halend moeten we concluderen dat het ook niet waar kan zijn. Vissen zwemmen niet in regenwater, hoe hard het ook regent. Vuur bevriest gewoon niet. Dat is onzin.
“Maar… Hij heeft een pakhuis vol geld,” zullen jullie aarzelend zeggen. Precies! Vandaar het betere mond- en trekwerk.

En waarom is dit nooit naar voren gekomen in de strips? Wel, het Schotland van de eervorige eeuw was, zoals waarschijnlijk alle plekken in die tijd, niet bijster homovriendelijk. Tuurlijk, als je het discreet deed zou niemand je echt narren, maar het kweekte bij de jonge Dagobert natuurlijk wel een gevoel dat hij iets deed waarvoor hij zich moest schamen. Maar godverdomme, hij vond het maar wat gaaf, dat aftrekken van vreemde mannen. Voor geld.

Uiteindelijk neem ik aan dat de situatie te onhoudbaar werd voor hem in Schotland, dat zijn schaamte hem de baas werd. Dat hij herkend werd op straat, de fluisteringen hoorde in zijn achterhoofd: “Dat is die geile eend. Eenden schijnen een kurketrekker als penis te hebben, nou dat weet ik niet, maar zijn mond beheerst hij wel als eentje.”

Hij vertrok naar Amerika, waar hij veel mannen pijpte en aftrok, en gezien dat hij wat harder werd in de omgang (hij veranderde immers langzaam in een gierige vrek die zijn neven nog net niet fysiek mishandeld), gok ik dat hier pas zijn anale ontmaagding plaatsvond.
Nu, wat voor homo was het? Ik denk een dominante teef. Maar voordat ik daarover verder ga, eerst wat achtergrondinformatie over zijn vroege tijd in Amerika.

Hij heeft het hele land doortrokken- werkend op een Mississippi rivierboot, cowboy in Arizona, goud zoeken in Alaska…
Wat zegt dit ons? Nou, hij zocht allereerst ruige gebieden op. Alaska, het wilde westen… Hier zitten alleen ruwe bonken, echte mannen, een plek waar weinig behoefte was aan nog een butch tussen de butches, en waar een simpel teefje binnen twee weken dood in een greppel zou liggen.
Een manteef, in dat eenzame van vrouwen verstoken gebied, ja daar was wel vraag naar- maar overleven doe je het niet. En wat zijn een paar feiten rond zijn tijd daar?

– Hij is daar geweest (bevestigd door vele figuren die hem later opzoeken om hem geld af te troggelen)
– Hij heeft het overleefd, en…
– Hij is er rijk geworden.

Dagobert wist dondersgoed wat zijn eendenkont waard was, en niets gaf hem meer plezier dan een dikke pik tussen die verenmassa te laten proppen. Maar vergis je niet: Dagobert is de baas. Dagobert bepaalt wat er gebeurd, hoe diep, en tegen wel tarief. Hij was zijn eigen pooier. Als je ziet hoe onbevreesd hij het als oude man opneemt tegen meerdere zware jongens tegelijkertijd, zie je dat homo-pit nog duidelijk gloeien.

Maar waarom toch voor geld? Waarom kon hij niet gewoon gelukkig zijn in een relatie? Hij had lef genoeg om schijt te hebben aan sociale normen (ook te zien in zijn houding naar goede doelen).
Dit is duidelijke een geval van doorwerkend trauma. Van kinds af aan voelde hij niets dan schaamte. En uiteindelijk wilde hij toch geaccepteerd worden. Dan is homofilie misschien beschamend, maar geld zeker niet. En daar komt ook weer het dominante manteef aspect: geld is macht, succes!!
De liefde die hij niet durfde te geven aan een man kon hij wel zonder schroom kwijt in zijn muntjes. Elk muntje een symbool van alle mannen die hij verleid had. Hij zegt het zelf ook: aan elke munt kleeft een herinnering.

Zo hongerig naar cock, heeft hij uiteindelijk de hele wereld afgereisd, waarschijnlijk uit rusteloosheid veroorzaakt door zijn schaamte. Maar wat moest hij doen toen de wereld op was? Vluchten kon niet meer, moest hij hebben beseft. Hier word het verhaal echt interessant.

SNEL VERDER!

Wat waren de opties van Dagobert Duck? Uit de kast komen, natuurlijk. Hij was schatrijk, hij kon schijt hebben aan iedereen. Maar goed, zoals alle lezertjes van de Donald Duck weten: dit heeft hij niet gedaan.
Wat wel?

Een leven van kwelling, kan ik u verzekeren. Zijn homofiele gevoelens compleet weggedrukt in faveure van geld is hij nu geobsedeerd- omdat een muntje, hoe glimmend het ook is, nooit liefde terug kan geven.
Om zijn neven te misleiden zegt hij dat die vrouwtjeseend uit Alaska zijn “Ware liefde” is geweest, en verklaart dat hij het te druk heeft met “geld verdienen” om tijd te maken voor nieuwe liefde.
In pockets zien we nog wel eens het figuur Brigitta langskomen die hem probeert te verleiden, waarop hij reageert met een mengeling van walging en toch een soort van affectie. Lezertjes denken dat die ouwe viespeuk stiekem wel wat van haar zou willen sabbelen, maar nee. Ik denk dat hij haar genegenheid waardeert voor wat het is (gezien dat zijn homofiele leven een liefdeloos geheel van betaalde seks is), en haar geslacht minacht voor dat wat dat is.

Natuurlijk is al dit ontkennen niet gezond. Hij sleept zijn neven mee op gestoorde, levensgevaarlijke avonturen. Het gevoel van adrenaline om het gemis van liefde goed te maken.

En dan zijn omgang met die familie! Donald Duck word altijd afgeblaft, niet gewaardeerd, vernederd met leningen en salarissen die nog te laag zouden zijn voor een hond. Maar Kwik Kwek en Kwak… Die kunnen niet stuk bij hem. Zijn hele erfenis wordt als een wortel voor HUN neus gehouden, niet die van Donald.

Nu zou ik nooit zonder gedegen bewijs enige pedofilie bij Dagobert willen impliceren. Het zou heel goed kunnen dat hij gewoon gierig is en Donald gewoon een mislukkeling vindt. Niet vreemd gezien het een mislukkeling is.

Maar toch, zijn emotionele groei is gestopt en weggemoffeld van kinds af zijn, wie weet? Diep van binnen is hij waarschijnlijk nog een kind, verstrikt in de tentakels van de kanker die de huidige Dagobert is. Een kind smachtend naar homofiele liefde.

Hoe hij hier mee omgaat weten we allemaal: meer zelfdestructie. Weer komen we terug naar het geld, dat vervloekte symbool van de synergie tussen zijn lust en schaamte. Ik gok dat hij er op een dag niet meer tegen kon, dood wou, en zich te pletter stortte op zijn keiharde muntenmassa. Oh maar de goden zijn wreed: dood ging hij niet. Nee, gekwelde Dagobert is voor eeuwig gedoemd baantjes te trekken door zijn geld, een volgens mij immens zware en pijnlijke oefening om daarna huilend en vermomd in donkere steegjes vroegrijpe kinderen af te trekken, voor meer, steeds meer vreselijk geld.

Of niet natuurlijk.
Tot slot, nogmaals, ik wil niets impliceren, maar mij valt wel op dat in het begin Kwik Kwek en Kwak een stel ondeugden waren, jeugdige schelmen met een hard van goud! Maar sinds ze Dagobert hebben ontmoet zijn ze langzaam veranderd in vroegwijze, verzorgende pseudovolwassenen. Een al te bekend fenomeen in gezinnen waar kinderen worden misbruikt. Ik zal het bloed van Occam’s scheermes vegen om het aan u te geven: zegt u het maar. Wetende wat u al weet van dit perverse weekblad. Deze zieke familie. ZEGT U HET MAAR.

One response

  1. Dagobert Duck zie ik feitelijk als een grootkapitalist die zijn ziel en zaligheid al jaren heeft verkocht aan Mammon, de afgod van het geld en daarom is hij ook zo gierig, vrekkig, hebzuchtig, egoïstisch, tiranniek en soms ook erg gemeen . Dat zijn geldpakhuis vol met massa’s geld, zijn geluksdubbeltje en sprookjesachtige schatten in de vorm van goud, zilver, edelstenen etc. Dagobert totaal niet gelukkig maken bewijst dat hij constant wordt belaagd door vijanden als de Zware Jongens, Govert Goudglans, Rockerduck, Zwarte Magica, Venijn Mc Snekkie etc. die hem willen beroven, overtroeven of bedriegen en daarbij geweld, list en oplichterij niet schuwen.
    Ook Dagobert kan vaak de verleiding niet weerstaan om anderen, waaronder zelfs zijn neven Donald Duck, Guus Geluk, Kwik, Kwak, Kwek, Oma Duck en Willie Wortel te chanteren, bedriegen, op te lichten en te vernederden alhoewel ze dat soms ook wel andersom doen en zelfs nog onder elkaar.
    Dat Dagobert ook niet altijd over voldoende mensen (eenden)kennis bezit bewijzen sommige verhalen waarin hij altijd het verkeerde personeel in dienst heeft. Zo had hij bewakers en veiligheidsagenten in dienst die alleen maar computerspelletjes deden of aan het luieren waren, slijmerige en vlijende reclamemakers die overal ja en amen op zeiden en gewoon nietsnutten waren, detectives die Zwarte Magica in de gaten moesten houden en zij zich alleen maar bezig hielden met tafeltennissen, eten, luieren en kranten lezen en als extreem voorbeeld laf, slap en onbetrouwbaar personeel, waaronder ook Donald Duck en Juffrouw Eugenia, die zich door twee nepovervallers (door Dagobert ingehuurde acteurs) braaf en vrijgevig lieten beroven en daarin zo enthousiast te werk gingen alsof geld en bezit hen niets konden schelen!
    Nadat dit stomme rotpersoneel met hun akelige schapengezichten en meer op grote kinderen leken zich lieten kaalplukken probeerden ze zelfs het geld en geluksdubbeltje van Dagobert aan de “overvallers” te plegen en gingen zij er, na een zogenaamde brand, als kippen zonder kop vandoor!
    Ik kreeg toen na Dagobert (hij gedroeg zich gewoon als de jonge schaapsherder uit een fabel die constant vals alarm sloeg als er een wolf bij de schapen opdook) een gruwelijke hekel aan dit akelige personeel en gooide de strip waar het in stond jaren geleden mijn huis uit! En nog even op Dagobert terug te komen: hij is eveneens te vergelijken met de Vrouwe van Stavoren die geld, juwelen, goud en goed meer beminde dan een schip vol graan of als de rijke vrek die een goudklomp in de aarde begroef en er zich alleen maar aan verlustigde hoewel deze vrek er niet in kon zewemmen, gaten als een mol erin groef of in de lcht gooide om het op zijn kop te laten kletteren. Zou Dagobert namelijk een klomp goud op zijn hoofd krijgen dan hield hij hiermee alleen maar grote bulten aan over!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *