Roofdier

Met de lente in aantocht, ontwaakt het jachtinstinct. Dan zie ik haar door het ongemaaide gras tijgeren. De kop naar voren, de schouders boven haar hals. Traag nadert ze haar prooi. En dan ineens… schiet ze pijlsnel uit de startblokken. Een razendsnelle korte sprint. Aarde schiet op. Ze doet een sprong. Grijpt haar prooi. Het blijkt een bloemetje.

Het bloemetje deinst geschrokken heen en weer. Onze kat loopt door alsof er net niks gebeurt is. Even verderop gaat ze zich nonchalant zitten wassen. Daarna gaat ze languit liggen. Ze fluit een onschuldig deuntje. Meestal iets van Otis Redding of Marvin Gaye.

7 responses

    • Ik ken dat lied. Geschreven vanuit de, eh…, “optiek” van de blinde wiens geleidehond ergens niet mee naar binnen mocht. Ik kan me voorstellen dat het hoog genoteerd stond in de Woestijn Top 1000 uit jouw jeugd. “No Pigs Allowed” is daar ook nog altijd een evergreen, isn’t it?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *