Tirol

De Tiroler seksfilms vielen altijd zwaar tegen. Je moest een hoop ongein doorstaan, voordat er eindelijk eens wat te zien was. En wat er te zien was, was vaak van een gigantische knulligheid. Of grappig bedoeld. En meestal zo weer voorbij. Je bleef achter met een flinke teleurstelling. Nog een geluk dat ik op een dag tijdens het fietsen naar huis een pornoblaadje vond. Het blaadje was verregend en er was een auto overheen gereden, maar dat mocht de pret niet drukken. Het blaadje miste een cover en was in het zwart-wit. Veel contactadvertenties. Er stond een meisje in dat een bord voor haar punani hield waarop fick mich stond. Op het bord, bedoel ik dan. In het bijschrift las ik dat haar vader de foto’s had gemaakt. Dat vond ik licht verontrustend, maar niet verontrustend genoeg om het blaadje weg te gooien. Het lag verstopt in een schoolbankje onder een stapel niet-pornografische tijdschriften.

4 responses

  1. Wat aardig, dat die vader die foto wilde maken. Als het daar maar bij gebleven is, want ik zie het al voor me, de uitnodiging voor een trio. Wir schaffen das…
    Altijd rare mensen geweest, die Duitsers.

      • Niet meer zo frequent, in elk geval. Wellicht dat het feit dat ik al bijna 30 jaar lang die jonge vrouw niet meer ben daaraan ten grondslag ligt. Kan die meneer van de overbodige uitvindingen niet een tijdmachientje voor me in elkaar knutselen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *