Blinde vlek

Mijn vrouw en ik zijn er allebei van overtuigd dat de ander meer troep maakt. En slechter opruimt. Het mag geen verbazing wekken dat ik er vrij zeker van ben dat ik gelijk heb. Mijn vrouw is het, eigenaardig genoeg, niet met mij eens is. Sterker nog, meer dan dat ik zeker ben van mijn zaak, is zij het van de hare. Ik twijfel nog wel eens: misschien heeft ze toch gelijk. Misschien ben ik inderdaad de rotzooimaker die zij zegt dat ik ben. Misschien heb ik een blinde vlek ter grootte van Syrië, waar het, zoals bekend, ook een behoorlijk zooitje is.

Echter, juist de twijfel die ik toelaat, sterkt mij in mijn overtuiging dat ik gelijk heb. Immers, twijfel is een teken van zelfkennis. Gebrek aan twijfel is een gebrek aan zelfkennis. Haar gebrek aan twijfel verraadt mijn vrouw: ze kent zichzelf niet, dus als ze er zo stellig van overtuigd is dat ze minder troep maakt en meer opruimt dan ik, dan kan het haast niet anders dan dat ze juist veel troep maakt en weinig opruimt. Het is zij die hier de blinde vlek heeft.

Ze is nu naar Praag. Tijd om de boel te laten verslonzen.

2 responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *