Sint zonder Piet

Ik was nog eens in mijn geboortedorp en stelde mijn kleine voor om met een lampion in de sintmaartensstoet mee te stappen. In zijn geboortedorp – Antwerpen – zijn de rituelen op 11 november rond deze eindejaarsheilige onbekend, dus ik moest hem even briefen. Rijke Ridder (ja, met een sabel), witte paard (nee niet Amerigo), deelt mantel met bedelaar (een mantel is uwe jas, maar dan zonder mouwen), etc. Toen begon de zesjarige zaken door elkaar te gooien.

‘Heeft hij een mantel aan Sinterklaas gegeven?’

‘Nee, aan een bedelaar.’

‘Gaf Sinterklaas ook cadeautjes aan bedelaars?’

‘Nee, Sintmaarten gaf zijn mantel aan een bedelaar.’

‘Wat is een bedelaar feitelijk?’

‘Een bedelaar is zo arm, dat hij buiten moet slapen.’

‘Maar dan vraagt hij toch gewoon een huis aan Sinterklaas?’

Het is duidelijk dat na Sinterklaas en de Kerstman, Sint Maarten eigenlijk één heilige teveel voor hem is. Zeg nu zelf, drie heiligen binnen een goeie maand, dat is toch ook overdreven. Allemaal in het rood bovendien, en maar liefst twee op een witte schimmel. Een mens zou van minder het overzicht verliezen.

Ik dacht er daarom goed aan te doen om het verhaal van het abstracte weg te leiden naar het tastbare, en vertelde van de lampionnen en het grote vuur.

‘Waarom is er vuur?’, vroeg hij.

Dat wist ik eigenlijk zelf niet. ‘Dan kan Sint Maarten zich warmen’, zei ik uiteindelijk. Per slot van rekening had de man nog maar een halve mantel.

Ik zocht een uitweg uit het tastbare. ‘Kijk, ze steken het vuur aan’, wees ik in de donkere verte waar een stapel pallets moeizaam vlam vatte. In mijn tijd was het nog een echte vuurberg, met autobanden en afgelopen olie. Tegenwoordig mag je blij zijn dat een of andere buurtbewoner met een te hoge hypotheek de politie niet belt voor wat zeiknat dennenhout, dat na een kwartier smeulen door de brandweer wordt afgevoerd. Of zijn ze in dit dorp nog verdraagzaam en klinkt er hooguit gedempt gemopper omdat het wasgoed vol zwarte spikkels zit? Hangt er überhaupt iemand zijn was nog buiten op, in november? Anyways.

Het geknetter werd gadegeslagen door de gemeenteambtenaar die de pallets in brand stak, en Sint Maarten zelf, die er een beetje lullig bij stond.

Mijn kleine observeerde de vonken die hoog oplaaiden. ‘Papa, er vliegen kleine vuurtjes weg!’  Hij volgde een vonk helemaal over de bomen tot aan de andere kant van de brandstapel, zag toen dat Sint Maarten zich van het tafereel verwijderde en keek mij vragend aan.

‘Sint Maarten gaat even kijken of de bedelaar goed ligt’, antwoordde ik. Al zou het ook kunnen dat hij even in de struiken ging pissen, maar dat hield ik maar voor me.

‘Mag ik straks jouw schoen zetten, daar kan meer in’, zei hij plotseling. Ik loodste hem naar de wafelkraam en slikte het antwoord in dat de Sint nog niet in het land was.

Misschien is het wel een oplossing in de Zwarte Pieten-discussie.

2 responses

  1. Vicepremier Asscher (PvdA) gaf in 2015 aan dat Zwarte Piet racistisch zou zijn en waarin hij betoogt dat Zwarte Piet hiervoor moest verdwijnen. Hij vond met nadruk dat het geen staatszaak moet worden. Maar hij vond kennelijk met even veel nadruk dat hij nu wel moet zeggen wat hij daarvan vindt. Als vicepremier.
    Daarmee week hij dus af van premier Rutte die alleen met veel nadruk verklaarde dat Zwarte Piet geen staatszaak is. Dit alles na het verschijnen van een rapport van een VN-commissie, waarin Nederland voor racistisch uitgemaakt wordt en een tik op de vingers krijgt omdat veel Nederlanders op Wilders stemden.
    Asscher, de VN en de EU zijn in werkelijkheid gewoon ZELF een vreselijke bende racisten, huichelaars, oplichters, (zelf)bedriegers en (zelf)verloochenaars, net als dat vreselijke ouwe wijf van een Angela Merkel uit Duitsland daar zij (nog steeds onverbeterlijk) talloze vreemden boven haar eigen soort verkiest! Deze snertpersonen en akelige mispunten moeten ze anders blauw gaan verven als Blauwe Pieten en dan niet om de Smurfen na te doen maar omdat ze, net als de blauwe jakhals, hun eigen soortgenoten allang hebben verworpen!
    Maar ik weet ook HEEL zeker dat de vier ondeugende meiden uit Scherpenzeel (Vivian, Bianca, Esther en Simone) toen zij ooit in 1979 voor Sinterklaas en Zwarte Piet speelden voor een goedaardige student al trakteerden zij hem niet op pepernoten, marsepein of suikergoed maar op appeltaart dat ze van gestolen geld betaalden, ook liever straf hadden gekregen van Zwarte Piet of een Witte Piet. De vader van de eerstgenoemde meiden was namelijk bestolen van dat geld en hij gaf, als ware hij zelf Sinterklaas, de student de opdracht om de stoute meisjes als een soort Zwarte Piet eveneens te trakteren!
    Hun traktatie bestond echter, ironisch genoeg, NIET uit het opgenoemde snoepgoed of taart maar uit een langdurige portie billenkoek daar Vivian, Bianca, Esther en Simone om beurten bij de student over de knie werden genomen en een flink pak voor hun broek kregen maar dat leek de meiden toch erg lekker te smaken! Want als hun vriend daar al voor Zwarte Piet had gespeeld hadden de vier jongedames het vast NOG spannender gevonden en hem daarna graag omhelst, gekust en hem hartelijk bedankt voor deze pijnlijke en gevoelige “traktatie” op hun billen!
    Nou alleen nog de vreselijke zeik-, zeur- en zielepieten in het bovengenoemde artikel een vreselijke schop onder hun huichelachtige konten richting Spanje toe schoppen en hen daar tussen al de vluchtelingen neerzetten en zodra ze voor hen gaan spelen voor Sint en Piet (die kunnen totaal niet zonder elkaar) dan krijgen ze beslist een berg ondankbaarheid en geweld op hun dak en dat zal ik ze van harte gunnen!

  2. Om nog even op Sint-Maarten (die was vast en zeker niet echt een Sinterklaas) terug te komen:
    In 1966 schreef Willy Vandersteen een strip over Suske & Wiske, genaamd ‘Het rijmende paard’ waarin Professor Barabas zo ontroerd was geraakt door de naastenliefde van Sint-Maarten dat hij het beroemde schilderij ervan (waar Sint-Maarten in Amiens zijn mantel met een bedelaar deelde) in bruikleen had.
    Met behulp van een ‘Teletransor’ wilde hij Sint-Maarten tot leven wekken om de mensheid minder egoïstisch te maken maar de professor wekte toen alleen maar diens paard tot leven dat in rijmvorm sprak, kon vliegen, bloemen toverde met zijn hoeven en steeds naar zijn meester zocht, tot aan het eiland Sint-Maarten (!) toe.
    Uiteindelijk werd het paard omgeruild voor Sint-Maarten die alleen niet de macht bezat om de mensheid meer naastenliefde bij te brengen omdat in die tijd bijna 1.500.000 mensen honger leden en zij die teveel welvaart bezaten en dit niet deelden hun beschaving niet waard bleken, gelijk naar de inwoners van Stavoren die volgens een sage allemaal zo rijk en arrogant waren dat ze zelfs om graan niets meer gaven!
    Onze politici willen ons echter nog steeds in slaap sussen met de bekende uitspraak van Meneer de Uil van de Fabeltjeskrant: “Oogjes dicht en snaveltjes toe! Slaap lekker!” maar wij hebben thans allemaal gewoon hoofdpijn gekregen van die stinklui (dat ze maar eens Zwarte Pieten, gewapend met roe’s, achter zich aan krijgen!) dat we haast niet eens meer fatsoenlijk kunnen slapen!
    Maar de EU-elite kan godzijdank evenmin fatsoenlijk meer slapen door de puinhoop die ze in Europa hebben aangericht en zich ooit tegen hen gaat keren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *