De scheten van prinses Lorelei

In een land, niet zo heel erg ver van hier
Woont prinsesje Lorelei von Tierelier
Zij woont daar met papa en met mama
In een fraai paleisje, Pallazzo Paardenvla
Daar krijgt zij elke dag van vier tot zes
Twee uur lang prinsessenles

Dan leert zij al wat zij moet weten
Bijvoorbeeld hoe je met servet moet eten
Of hoe je als prinsesje lopen moet
Met de ene veur d’andere voet
En dat je altijd heel keurig moet praten
En nooit een harde scheet mag laten

En dat, mijn lieve kindjes klein
Vindt Lorelei von Tierelier niet fijn
Want Loor die laat, zoals dat heet
Om de haverklap een harde scheet
Flinke winden die heel hard knallen
En keihard galmen in de paardenstallen

Maar prinsessen, die laten heel geen winden
Daar moest Lorelei dus iets op vinden
En weet je welke oplossing zij vond?
Zij deed een kurk in heur prinsessenkont
Met werkelijk verbluffend resultaat
Er is geen scheet die haar nu nog verlaat

In het begin vond iedereen dat fijn
Eindelijk kon Loor een echt prinsesje zijn
Maar na een tijdje, zonder dollen
Werd Loor wat pafferig en opgezwollen
Totdat haar buikje rond werd als een tonnetje
En zij de lucht in steeg als een ballonnetje

Zij steeg langzaam aan omhoog
Totdat zij boven alle wolken vloog
En daar zag zij, wat was dat fijn!
Dat daarboof veel meer prinsesjes zijn
Die dwarrelen heel rustig, kalm en stil
Allen met een kurkje in hun bil

Zij zit daar nu alweer zo’n dag of honderd
En elke dag geniet ze, geen enk’le uitgezonderd
Soms brengen haar ouders haar te eten
Of dacht je dat ze haar waren vergeten?
Natuurlijk niet, zij zijn dol op hun honneponnetje
Komen wat graag buurten in hun luchtballonnetje

Maar zo nu en dan, dan knalt zo’n kurk eruit
En vliegt er een prinsesje tussenuit
Die loopt dan leeg als een ballon
En suist ver weg, voorbij de horizon
Ooit komt die dag ook voor Lorelei
Maar tot die tijd is zij hier reuze blij

3 responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *