Seriezelfmoordenaar

Jij zegt het, de jongste roman van Connie Palmen, vertelt de tragische liefde van Ted Hughes en Sylvia Plath vanuit het perspectief van de man die na de zelfmoord van de dichteres aan de schandpaal genageld werd. Een ‘soort van’ eerherstel, zeg maar. Ik pluis de recensies door. Volkskrant, Tzum, Het Parool, Atheneum etc… en verbaas me.

Nergens een verwijzing van belang naar de volgende, nog gruwelijkere tragedie in Ted Hughes kielzog: de zelfmoord van Assia Wevill die haar vierjarige dochtertje met zich meesleurde in de dood. Het was Assia met wie Ted Hughes vreemd ging toen hij nog met Sylvia Plath getrouwd was, wat in 1962 een scheiding tot gevolg had, en, in meer of minder directe wijze, in 1963 de zelfmoord van Sylvia. Zijn minnares pleegt krap 6 jaar later zelfmoord op precies dezelfde wijze (gas uit de oven), en geen haan in de Nederlandse literaire gelederen die ernaar kraait?

In het licht van de vermeende rehabilitatie van Hughes door Connie Palmen lijkt me dit toch geen feit die je als recensent over het hoofd kunt zien. Het waarom prikkelt me: was Assia soms niet beroemd genoeg?

3 responses

    • Eigenlijk denk ik dat die twee vrouwen uiteindelijk de dood boven het leven kozen. En dat Hughes de verbindende factor is (in dit geval) – ik denk dat je relaties/geliefden/vrienden toch een beetje op elkaar lijken, iets gemeenschappelijks hebben, waar je op valt, wat mekaar aantrekt. Ten goede en ten kwade.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *