Een vreemde in den vreemde

Een glimlach om het wetsvoorstel van staatssecretaris Klijnsma om burgers te korten op hun uitkering als ze de Nederlandse taal onvoldoende beheersen. Een glimlach omdat ik moest denken aan de (omgerekend) EUR 1500 die inburgeraars in Zweden tegemoet kunnen zien als ze hun inburgeringscursus met succes afronden. Maar ook stilletjes lachen omdat de taal goed beheersen, niet betekent dat je daadwerkelijk ingeburgerd bent.

Ik dacht aan Thamer, mijn Iraakse klasgenoot in Zweden en hoe de juf en ik met vereende krachten probeerde uit te leggen dat hij een “opiniestuk” moest schrijven. Het begrip ‘eigen mening’ veranderde zijn gezicht in een groot vraagteken. Uiteindelijk schreef hij in foutloos Zweeds over de “verdeling van huishoudelijke taken”: ik vind dat de vrouw thuis voor de kinderen moet blijven want daar is zij voor gemaakt. Daar kun je besmuikt om lachen, maar dat kun je ook niet doen.

Helemaal in mijn geval! Ik sprak dan wel een aardig woordje Japans, het was niet mijn westerse uiterlijk dat ik niet één van hen werd. In plaats van zachtjes te lachen achter mijn hand zoals Japanse vrouwen doen (probeert u het maar eens voor een ultieme Geisha-look) lach ik vooral hard en gebruik ik mijn handen alleen om mijn buik vast te houden. Hier in Zweden babbel ik er graag lustig op los wat vrij exotisch aandoet bij de gesloten Zweden. Je blijft toch een vreemde in den vreemde. Maar als ik eraan denk dat ik mij in Nederland ook weleens een vreemde voelde, lach ik. En zoals u nu weet, doe ik dat dus hard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *