Levend opgegeten

De vork prikt en
Traag rollen de kartels van het mes
door mijn vlees

Vork naar mond
Kauwen

De wereld eet mij levend op
Stukje bij stukje
Elke dag wordt er weer wat
van mij afgeprikt

Met willekeur wordt er verorberd
Hier snijdt men in een herinnering
Daar gaat weer een stukje rug
Huid weer iets minder elastisch

Het mes snijdt in de vriendschappen
In de liefde en in de arbeid
En stukje bij stukje verdwijn ik

Ik krijg er enkel dagen voor terug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *