Cyclus

Voorgoed zwijgend
Drijft de rat in
Het water.

De buik omhoog
Een nieuwsgierige vlieg
Landt op hem
Kruipt wat rond
En begint zijn
Eitjes te leggen.

Zo valt er van alles
Wel iets te maken
De cyclus vind je overal.

Maar mijn hoofd staat
Niet naar zweverige zinnen
Over het wonder dat
Leven heet.

Ik denk enkel
Getver.

5 responses

  1. Verrek, een gastdicht van ‘onze’ hoofdredacteur.
    Zo treft men nog eens iemand, in de virtuele huiskamer van ‘n ander.
    ‘t Dichtje is trouwens allesbehalve ‘t slotwoord ervan..

  2. Ook Gottfried Benn had wel ‘ns een dode rat in het water zien drijven…

    Mooie jeugd

    De mond van een meisje dat lang in het riet had gelegen,
    zag er zo afgeknabbeld uit.
    Toen men haar borstkas openbrak, zat haar slokdarm zo vol gaten.
    Tenslotte vond men in een prieel onder het middenrif
    een nest met jonge ratten.
    Hun kleine zusje was aldood .
    De rest leefde van lever en nieren,
    dronk het koude bloed en had
    hier een mooie jeugd achter de rug.
    En mooi en snel kwam ook hun dood:
    men wierp ze allemaal het water in.
    Hoe de kleine snuiten piepten!

    -Gottfried Benn-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *