Nurkse Kunstkritiek

“Opvallend hoe onzichtbaar Nederlandse kunstcritici zijn op het internet (alle ter zake doende Nederlandse kunstblogs worden door kunstenaars gemaakt).”NP op Trendbeheer

Lo, en het was alsof ik dwalende was in de oneindige leegte van space, met niets dan een vacuum als mijn omhulsel, totdat ik het roepen hoorde van mijn naam. Kunstcriticus… Dat heb ik nog nooit geprobeerd te zijn! Plus dat ik er geen fluit van begrijp! Zodra zo’n brogum begint over “dystopische dissonantie” klakt zo’n beetje alles boven me onderkaak naar achter behalve me oogleden want die klappen dicht HAHA omdat ik slaap snap je? Omdat het zo saai is?

Anyhoo, kunststromingen. Dat is een woord met wel zes medeklinkers achter elkaar: nststr. Niet slecht, al zeg ik het zelf. Ik heb een woord uitgevonden: “Herfstschroom”. Die heeft er acht. Rfstschr. Dus ik win.
Maar ik dwaal af: kunststromingen, nou, daar zijn er nogal wat van! Zeg! En zeg nou zelf: van impressionisme naar expressionisme naar modernisme naar postmodernisme, poeh poeh, dat is nogal wat! En allemaal net een beetje belachelijker dan de vorige. Dus heb ik maar een nieuwe uitgevonden: incohoism. Das afgeleid van het latijnse woord voor “beginnen”, omdat ik pleit voor “opnieuw beginnen” en omdat mijn latijn te slecht is om allebei die woorden te vertalen. Ik heb daar ook helemaal geen zin in. Kut op met je dode kut-taal. Dat is het eerste wat we schrappen in Incohoism, dat stomme latijn gebruiken om slim te lijken.

Maar goed dus oftewel en vanwege, opnieuw beginnen. Niet kijken naar het verleden en zuchten “Oh maar dat is al gedaan, het moet gekker gekker gekker” nee fok dat! Gewoon lekker doen waar je zin in hebt! Fuck ook technieken! Man die lijden alleen maar af. Al die bagage. Verzin je eige! Verse start! Wiel hup opnieuw uitvinden! Nou, en wat is er dus beter dan ik die aan kunstkritiek ga doen? Verse blik! De stem van de onwetende! De dove die luistert naar de luide man, en zegt, hee, dit begrijp ik ervan gast! En dat die luide man dan beseft dat sommige mensen doof zijn, en gebarentaal leert ofzo, of die dove een pestklap verkoopt. Want weet jij wat hij wil zeggen? Nee. Soms zijn we allemaal doof. Dat is een leermomentje, dat mag je opschrijven.
Hoe dan ook of en wel, ik ga dus een mooie reeks maken waar ik kunstwerken ga bespreken. Die haal ik allemaal van Trendbeheer want denk je dat ik GODVERDOMME NIETS BETERS TE DOEN HEB? KUNST BEKIJKEN. Godverdomme.
Deze week gaan we het hebben overrrrrrrr:

Marius Lut! Klikklikklikklikklikkk!

Wauw. Nou, daar heb je wel je best op gedaan, he, Marius Lut? Nou- Nou, rustig, rustig, opbouwend blijven. Laten we beginnen met die naam: waarom maak je er niet Marius Kut van? Misschien omdat kut rijmt op lut, dat heb ik scherp gezien. Of: M-anius Kut. Of Anus Kut. Snap je? Omdat ik het zo kut vind? Zo kut dat er een anus voor staat? Ik laat die vraag open. Om jou onafhankelijk te laten nadenken. Want wat vind jij ervan? Kijk maar even. Of doe maar niet. KAPPEN. KAPPEN GODVERDOME ALLEEN HET IDEE DAT ER NAAR GEKEKEN WORDT MAAKT ME GEK MET WOEDE!! GEK!!!! MET JE FUCKING KUTVAZEN AAN DE MUUR?? Hee Anus Kut, laat me wat vertellen, een woord verdelen als de wijze Salomon: niemand wil bloemen zien. Een vaas met bloemen? Hee denk na. Een vaas zonder bloemen? Veelzeggende stilte. Een omhoog verfronste wenkbrauw. Ruimte om te hopen op nadenken. Twintig dezelfde vazen? Zonder diepte perspectief?? Met nog veel meer vraagtekens??? Hee, Anus Kut, de stilte die ik nu nog laat is uit pure, zwaar bevochten beleefdheid. Rot op. Ga nu weg nu. ROT OP VAN MIJN INTERNET!!!!!!

Nee. Ik moet opbouwend zijn. Ik wil je gezicht opeten. Nee rustig blijven nu. Het blijft een maand hangen in die galerie. Dus terwijl Amsterdamse studenten dood gaan van de kou en honger, hangen 20 dezelfde vazen in een kamer die doet alsof hij de clip van John Lennon’s Imagine is. WAAR IS DIE PIANO DAN, KUT? Hee, maar leuk, alles zwart wit. Net als FUCKING CHARLIE CHAPLIN!!! DIT IS DE TOEKOMST, ANUS KUT!!! Hee nee, maar rustig nu, ik begrijp het, je wilt “teruggrijpen naar oude waardes” zoals zwart wit, ja, en “contrast” ik snap het WE ZIJN NIET ALLEMAAL ZO HE? JE HOEFT NIET IEDEREEN ALLES ZO PEDANT UIT TE LEGGEN HE KUT MET JE KUTVAZEN?? M<aar nee weet je als ik de baas van Nederland was dan zou ik galerieen dwingen hee ok, hee ok! Je wilt een galerie zijn? PRIMA. Maar dan ben je 1 meter breed. Hee wees maar lekker lang enzo maar ik heb het GEHAD met AL DIE GIGANTISCHE DRIEDIMENSIONALE RUIMTE DIE WORDT OPGESLORPT DOOR EEN PAAR KUTSCHILDERIJTJES AAN DE MUUR. JA LEKKER ZWART WIT HOOR. GOED GEDAAN. MET JE KUTMUSEA “oeh oeh het is musea en niet museums” LEKKER MET jullie PENEA SPELEN FLIKKERS. EFFE DAT KUUB ZAND UIT JE VAGINAE DREGGEN. HORKEN. AFFAKKELEN DIE KANKERZOOI!!

Nou jongens dat was deel 1! Blijf moed houden Meneer Kut, volgende keer lukt het vast wel! Maarrrr de volgende keer gaan wij weer een heel ander stuk bespreken! want van spreken leren wij. DOOEEEIIIII!!!!

9 responses

  1. Marius Lut heeft, lijkt het, een urnen-muur geschilderd. Niet echt het zonnetje in huis dus. Ik zie ook geen bezoekers rondlopen op die foto’s. Maar ik vind het wel jammer en vaak een gemiste kans: kunst is vaak wel interessant en leuk, maar die kunstkritiek is vaak niet door te komen zo erg.

  2. Kunstcriticus is zowaar geen slecht beroep. Je hoeft zelf niets te kunnen en toch vang je bakken met geld over de rug van mensen die wel talent hebben. “Dystopische dissonantie”. gebruik dat in elke recensie en je krijgt vanzelf een trouwe aanhang die bereid zijn geld neer te leggen voor je gelul. Ik zou alleen niet afsluiten met “DOEEEIIII!!!!”. In de kunsten doen mensen niet aan DOEEEIII maar meer aan “leuk je weer gesproken te hebben Kipppfest!” om je vervolgens achter je rug om voor hypocriete nonseculaire minkukel uit te maken. Whatever the fuck dat zou moeten zijn. Maar hey, voor gratis geld zou ik dat op de koop toe nemen natuurlijk.

  3. Met deze ben je denk ik snel klaar. De locatie is verkeersknooppunt Binderslebener Knie en de sculptuur heeft de vorm van een knie. Schematisch weliswaar, maar volgens mij is het toch wel degelijk een knie. De rode kleur zal wel symbolisch zijn voor de drukte op het knooppunt: drukte = warmte = rood.
    Een kind kan de was doen. Zelf had ik geen knie gekozen, maar een elleboog [speels grapje] of een gigantische, vergulde kinderwagen. Maar ja, ik ben dan ook een genie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *