Alle duiven op de Dam: Sharia-li-sharia-la

Een paar jaar geleden, toen ik nog rookte, zag ik in een tabakswinkel, zo’n 100 meter van de plek waar het folkloristische zelotenclubje Sharia 4 Holland haar zogenaamde persconferentie hield, een wat oudere moslim het laatste vakje schoonkrassen van een kraslot. Hij had niks gewonnen en liep naar buiten. Ik kocht mijn sigaretten en liep ook naar buiten, waar de oudere moslim enigszins verweesd stond te staren naar de bij dit soort winkeltjes gebruikelijke carrousel vol met scabreuze kut-en-piemel-groetjes-uit-Amsterdam-kaarten.

Het moet zwaar zijn, bedacht ik me toen, om hier, in het libertijnse Amsterdam, aan de strenge eisen en regels te voldoen van een man die, een kleine 1400 jaar geleden alweer, beweerde de laatste profeet te zijn van een sadistische woestijngod die zijn sporen ruimschoots had verdiend in het bedenken van onrechtvaardige strafmaatregelen.

De zeepkistenzeloot van Sharia 4 Holland verwoordde het als volgt:

“Kijk om je heen, wat is dit voor maatschappij? Achter ons heb je de prostitutie, de rosse buurt. Rechts van ons de gokhallen met de gokjunkies. Links van ons hebben wij de mode-industrie met de cosmeticajunkies. (…) Dit is de as van het kwaad, waar we nu staan, het zogenaamde monument van de vrijheid. Dit is niks anders dan een monument waaromheen zich alle perversiteiten van Nederland heeft verzameld.”

Volgen nog wat ronkende woorden over de sharia als enig overgebleven systeem dat het in zich heeft de democratie ten val te brengen, zodat er een goddelijke, harmonieuze (hij zei eigenlijk hormonieuze) samenleving kan ontstaan. Daarna nog wat selectieve geschiedenis. En om het geheel af te ronden waarschuwt hij Geert Wilders, ‘deze hond van de Romeinen’ (had bedrijfspoedel Cohen die typering maar voorhanden gehad), dat, mochten de zeloten het voor het zeggen krijgen, ze met hem zullen dealen: ‘Trek lering, ook uit het geval van Theo van Gogh.’ De man laat er geen misverstanden over bestaan. Democratie is ‘wat de meerderheid wil’ en dat moeten we met z’n allen niet willen. Want dan krijg je al die decadente ellende.

Toch jammer dat nu net die onredelijke, jaloerse, sadistische woestijngod van de joden, christenen en moslims zo onverwoestbaar is gebleken. Dat de mensen in die onbarmhartige omgeving en in die onbarmhartige tijden een onbarmhartige god nodig hadden om de willekeurige wreedheden die het leven te bieden had te aanvaarden, begrijp ik. Maar hier, op een zonovergoten Dam, heeft deze God, zoals vertegenwoordigd door dit soort zelfverklaarde schriftgeleerden, niks te zoeken. Hier hebben we een wat mildere God nodig.

Dit stukje verscheen eerder op Sargasso.

2 responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *