De nieuwe Ashtray!

Nadat bassist Ian McKelvin in de afkickkliniek Jehova’s getuige was geworden en drummer Brian O’ Nolan uit de band gezet was wegens excessief drankmisbruik, vreesden velen voor het voortbestaan van Ashtray [of emotion], meestal kortweg Ashtray genoemd. Maar nu ligt hun nieuwe, dertiende, album dan toch in de winkel en de fans kunnen gerust zijn: Tomorrow and tomorrow – de titel verwijst naar de beroemde speech van Macbeth – is als vanouds één lange klaagzang over [o.a.]  het menselijk tekort, de mileuverontreiniging, het smelten der ijskappen, het uitsterven van diersoorten en het verkillen der menselijke betrekkingen. De opnamen vonden plaats in de eigen No Exit studio met behulp van sessiemuzikanten en de vormgeving van de hoes werd als gebruikelijk toevertrouwd aan de Nederlandse grafisch ontwerper Ane Harting, omdat deze – aldus zanger en tekstschrijver Peter Dundy – ‘altijd precies aanvoelt wat we willen’. Huisproducer Mick Barry zorgde weer voor de bekende zware, neerdrukkende sound die naadloos aansluit bij de wanhopig vertolkte boodschappen van Dundy. Dundy: ‘Iemand van Rolling Stone vroeg me laatst waarom ik maar niet ophield over het broeikaseffect en de teloorgang van de tonijn, want dat wisten de mensen nu toch wel. Ja, ze weten het wel, maar ze blijven ondertussen gewoon doorgaan met autorijden en tonijn eten. Ikzelf ook, want ik ben dol op tonijn en heb laatst een Maserati gekocht, dus dan kan je wel nagaan hoe ernstig de situatie is!’. Toch is er ook ruimte voor humor: ‘Even the trees can’t be trusted anymore’ gaat over de failliete eigenaar van een dierenwasserij die zich wil ophangen, maar de boomtak waaraan hij het touw heeft vastgemaakt blijkt dusdanig door zure regen aangetast dat hij op het beslissende moment afbreekt.. Traditioneel is er ook een covernummer op de cd te vinden, ditmaal Dub Housing van Pere Ubu. Door gebruik te maken van cello’s en koorzang wordt er echt iets aan de song toegevoegd en klinkt de Ubu-klassieker nog indringender dan het origineel. Nee, de toekomst van de band leek aan een zijden draadje te hangen, maar na beluistering van Tomorrow and tomorrow kan maar één conclusie getrokken worden: Ashtray is springlevend en klinkt somberder dan ooit tevoren!

10 responses

  1. Ja kweenie maar twee nummers kende ik al als B-kantje van al twee (sic!) jaar terug, 1 nummer is dus van die soundtrack, ook een oudje dus, en dat duet stond ook al op die plaat van haar. En dan hebben we het nog niet eens gehad over die totaal overbodige remix van 8 minuten. Dus ja ik zou ‘m alleen kopen vanwege die Pere Ubu-cover.

  2. Gaat het hierover?

    “Ashtray is a Punk band out of Sonoma County, California – Home of Emo-kids, Vegans, Hippies and Ashtray.

    Here’s what some people have said about us:
    “Ashtray would kick your ass. They’re some nasty punk rockers out of Santa Rosa who swear and scream about hippies, emo kids, drinking and throwing up. But when they sing, you can’t hear what they’re saying anyway. They’re one of the best live bands I’ve seen in years.” – Max Golding, The San Matean “

  3. Nee, dit gaat over de Ashtray uit Ierland. Of eigenlijk Ashtray of emotion. Want zo heette de band in het begin en die naam staat ook vermeld op de eerste 7 albums. De albums 8, 9 en 10 vermelden alleen Ashtray en in die periode spande het Californische Ashtray een proces aan tegen het Ierse Ashtray omdat zij meenden eerste rechten op de naam Ashtray te kunnen laten gelden, maar de rechter achtte het bewijsmateriaal onvoldoende, stelde voor dat Ashtray of emotion weer gewoon Ashtray of emotion ging heten en veroordeelde de Californiërs tot het betalen van de proceskosten, waardoor ze gedwongen waren hun opnamestudio te verkopen. Op de laatste 3 albums van Ashtray of emotion staat weer als vanouds Ashtray of emotion.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *