Gewoon koeien

Ik hou van kunst, vooral van moderne. Een onderzoek naar de reden van dat laatste heeft me geleerd dat het vermoedelijk met verveling te maken heeft. Want hoe fraai geschilderd mensen, dieren, landschappen, bossen bloemen enz ook kunnen zijn, op een gegeven moment  heb je het wel gehad met afbeeldingen van de zichtbare werkelijkheid. Zo […]

Continue reading →

Nooit in de Playboy

Jeanette Koudijs, hier op de foto met al haar lievelingsknuffels, heeft een belangrijk besluit genomen: ze zal nooit naakt in de Playboy verschijnen. “Al geven ze me een miljoen!” De bevallige Kaatsheuvelaar is tot deze beslissing gekomen na de nationale hoon die professioneel jurylid van televisietalentenjachten Stacey Rookhuizen ten deel viel nadat bekend werd dat […]

Continue reading →

Hoe je weet dat je ontzettend gestresst was

Na een maandenlange non-stop loopgravenoorlog met mijn buurman, zoals beschreven in mijn stukkie van vorige week, heb ik jullie wijze raad opgevolgd en ben vertrokken. Gevlucht eigenlijk. Vandaag wordt-ie ontruimd. Vanavond kan ik als het goed is weer terug naar mijn huisje. Fijn is dat. Het gekke van stress is dat je er geen idee van hebt hoe ernstig het eigenlijk is, tot het voorbij is. Ik dacht dat ik het allemaal prima aan kon. Kom kom, wat is nu een beetje lawaai? Hoe erg is het nu, af en toe midden in de nacht wakker geschreeuwd te worden? Maar ik blijk te voldoen aan alle symptomen van structurele stress, ik ben een wandelend cliché.

Continue reading →

Er gaat dus een hoop weg

De gebroeders Ger en Ber Brandsma, in 1973 oprichters van GerBer Koffiezetapparaten Dirkswoud (GBKD), hebben hun bedrijf failliet moeten laten verklaren. Jarenlang was de GerBer koffiezetautomaat een succesvol merk, en met hun reclameleus Koffie drink je met GerBer! was ook niets mis. Hoe kon het dan toch zo verkeerd gaan? Ber Brandsma over het faillissement: ‘De […]

Continue reading →

Shades of gay: Black Piet Rising

Zwarte Piet zijn gespierde zwarte lijf blonk zwetend in de zon. Mismoedig keek hij omhoog, verlangend naar vrijheid. Achter hem kwam een Hulpsinterklaas op Amerigo voorbij, een shotgun losjes in zijn rechterhand en zweet uit zijn nek weg deppend met een fluwelen zakdoek.
“Doorwerken,” snauwde hij. Zwarte Piet keek vuil om, maar geconditioneerd door de vele geweerkolven in zijn Spaanse kraag begon hij toch weer te werken.

Continue reading →

Bløfpiet

Duinen van emotie verwaaien langzaam richting kust Golvend op verlangen in een hart dat vloeit als water Hoe diep is de pijn die mij dichter brengt bij ‘t bewust de oorsprong voelend ooit, vandaag en later Dichter bij mezelf dan ooit vermoed Starend in de spiegel kijk ik verder dan gedacht Want het heldere licht, […]

Continue reading →

De laatste keer

Het hoeft natuurlijk niet meer, want er wonen niet zoveel gelovigen meer in Nederland, we zijn allemaal ongelovige heidenen, hoop ik. Maar het katholicisme wint wereldwijd terrein, lees ik. Het maakt de mensen niet uit dat de clerus van die kerk zich vergrijpt aan de kinderscharen, blijkt. Hoe daar iets aan te doen. We willen […]

Continue reading →

Gadgetpiet

Die ochtend besloot Sinterklaas om voor de verandering zijn raketlaarzen aan te doen. Had ie van de Gadgetpiet gekregen. (Sinterklaas vertrouwde het niet helemaal, want de Gadgetpiet was een koffiekleurige Piet. De Sollicitatiepiet wilde een zogenaamd gespreid beleid voeren. Naast Zwarte Pieten wilde Sollicitatiepiet dus ook Koffiekleurige Pieten, Gele Pieten (uit China), Rode Pieten (Indianen) […]

Continue reading →

U wilt uw buurman dood maken: mag dat?

Volgens de Duitse socioloog Max Weber hebben we met zijn allen afgesproken dat het geweldsmonopolie bij de staat ligt. Dat is allemaal goed en wel. Maar mijn buurman maakt die afspraak dagelijks tot een lachertje. En het staatsgeweld is nooit evenredig. Ik kan de politie niet bellen om hem midden in de nacht wakker te schreeuwen en uit zijn bed te bonken met kutmuziek. Maar er gloort hoop. Onder het huidige kabinet staat Weber op de helling.

Continue reading →