Selling crap

Vrouwke van Stavast woont de komende drie jaar in Parijs. Met man en kinderen. Elke week doet ze hier op Nurks verslag van haar belevenissen in dat beroemde stadje aan de Seine. Vandaag voelt ze zich, op het schoolplein, gedwongen haar vaderland te verdedigen en de rol van Wilders te bagatelliseren. Als dat maar goed gaat!

Continue reading →

Geert Wilders en het manteldier

Een roodkeelkolibrie kan met zijn breintje van minder dan een gram min of meer hetzelfde als een blauwe vinvis. Die laatste heeft blijkbaar al zijn 6 kilo hersenen nodig om zijn enorme lichaam aan te sturen. Bij ons is dat anders, zoals je vast wel weet. Onze drie pond hersens staan op ons lijf als een soort neurofysische vlag op een modderschuit.

Continue reading →

Gedempt (41)

Ik slaap de laatste weken zo slecht – ik lig er toch al nooit vóór tweeën in – dat ik veertien dagen geleden begonnen ben ’s nachts maar iets nuttigs te gaan doen. Want je kunt wel in je bed blijven woelen, maar dat is ook de oplossing niet. Ik zet dus koffie om een […]

Continue reading →

Oude vrouwtjes

Ik krijg zojuist het nieuwste broodje aapverhaal binnen. Het is weer een oud vrouwtje dat erin figureert, en het wordt verteld door iemand die het zelf heeft meegemaakt, dus hoe kun je daar nu aan twijfelen? Het verhaal speelt in de buurt van Eindhoven, in 1944. Eindhoven werd in 1944 bevrijd. Na vier jaar bezetting dus, […]

Continue reading →

Maak je borst maar nat

Ook Dirkswoud krijgt ermee te maken: een motorclub. Jaap ‘de pezer’ van Gorinchem, Kees ‘het varken’ Droesselaar en Piet ‘de hobo’ Zwart zijn bezig een oude houten schuur op het erf van boer Van Gorinchem aan de Oosterzij in te richten tot verzamelplaats voor de leden. En niets wordt vergeten! De laatste hand wordt nu […]

Continue reading →

PVV verliest twee zetels

In de nasleep van de Algemene Politieke Beschouwingen en het ‘Doe es normaal man‘-incident heeft de PVV twee zetels verloren. De twee zetels zijn een fauteuil van het merk Chesterfield en een originele Rietveld-stoel. De Chesterfield was, naast de wc van de GroenLinks-fractie, de favoriete denkstoel van PVV-lid Raymond de Roon. De Roon: “En dat […]

Continue reading →

Gedempt (40)

Ik heb net Harlan Coben’s veelgeprezen thriller Spoorloos gelezen – Coben wordt een grootmeester genoemd – en ik weet zo langzamerhand wel dat het meestal zal tegenvallen. De actie begint, bij wijze van spreken, in Tanger, gaat dan verder in Noorwegen, verplaatst zich dan tot Istanbul, gaat dan verder in Abchazië om te eindigen in Wenen. […]

Continue reading →

Laat ons hopen dat ze erin slaagt!

Karin Terheul, Carla Terheul, Karina Terheul – hoeveel namen heeft de Dirkswoudse hoogspringster al niet gekregen in Studio Sport en op de landelijke sportpagina’s. Mart Smeets sprak over ‘Neerlands sportvrouwe pur sang, Katrina! Katrina!! Katrina! Twee meter vijf en daar wipt ze eenvoudig overheen! Katrijntje Terheul, onze hoop voor Londen! Nou, maak je borst maar […]

Continue reading →

Doe zelf normaal

“De heer Cohen, voorzitter, de heer Cohen is het schoothondje van meneer Rutte. Nu blaft hij lekker, maar als de dag voorbij is, kruipt hij op de schoot van onze premier. Meneer Cohen is de bedrijfspoedel… ja u hoort het goed, meneer Cohen is de bedrijfspoedel van het kabinet.”

Continue reading →

Gedempt (39)

We kunnen vanaf vandaag met z’n allen op Google Plus! Zomaar. Zonder geïnviteerd te hoeven worden. Wat prachtig. Als ik nu lid van Google Plus zou worden, zou ik dit filmpje erop zetten, want dat filmpje kende u nog niet, maar ik word geen lid. Ik heb daar diverse redenen voor. 1. Ik heb geen tijd […]

Continue reading →

Ik ben Wubbo Ocksels II: De vorige avond

Wubbo draaide zich om en klopte de kussens in zijn rug op om beter te kunnen zitten. Zijn vrouw vervloekte klotsend en hossend de beslissing een waterbed te nemen. Zijn beslissing.
Ze had nog gewezen naar het NASA-schuim matras, maar dat was “Te duur” en hij wist toch al hoe dat voelde, omdat hij in de ruimte was geweest. Toen zij het dan maar eens wou uitproberen, voor de grap zeggend: “Dan weet ik ook hoe het is”, werd hij boos en wilde hij meteen naar huis.
Uit baldadigheid had ze een stap in de richting van het schuim-matras gezet.
“OP ZO’N STOM MATRAS LIGGEN BETEKENT ECHT NIET DAT JE WEET HOE HET IS OM IN SPACE TE ZIJN HOOR, MARY!”

Continue reading →

Crisis? What crisis?

Tegenlicht 19 sept 2011: We aanschouwen de hersenspinsels van internationale denktank The Aftermath Network, een bonte gezelschap van westerse wetenschappers en denkers bij elkaar geroepen door Manuel Castells, socioloog, en Spanjaard. Het is in Spanje menens wat de crisis betreft. In Griekenland, in gedeeltes van de VS ook, zoals in Michigan. Maar hier? Ja, er […]

Continue reading →

Seks

19 september 2011 was een interessant TV-avond. We hadden Tegenlicht dat altijd top TV is, maar we hadden ook Café de Liefde, waarin een jongen in de twintig bekent seksverslaafd te zijn. Hoe verslaafd? Hij kijkt 2 uur porno per dag en trekt zich daarbij één keer af. Tot zover ga je ervan uit dat […]

Continue reading →

Geldkanker en spaarporno

Het wereldgeldverkeer, met al zijn computers, rekencentra en glasvezelnetten, wordt ingrijpend beïnvloedt door een aantal apenmankementen die we met ons mee dragen. Ik noem er even zeven op een rij: hoogmoed, hebzucht, lust, jaloezie, gulzigheid, woede, luiheid. En een niet onbelangrijke achtste, door de Bijbel niet genoemd omdat hij de basis vormt voor de populariteit van dat boek: angst.

Continue reading →

Druk

Ondanks de hitte stapte ik stevig door, er was immers geen tijd te verliezen. Bij de school aangekomen daalde ik meteen af naar de fietsenkelder en begon zwetend de ventielen van de gestalde rijwielen los te draaien. De geluiden die daarbij vrijkwamen leken sterk op elkaar maar waren toch nooit precies hetzelfde. ‘Eenheid in verscheidenheid'; […]

Continue reading →

Ik vertrek zonder kinderen

rouwke van Stavast gaat voor drie jaar in Parijs wonen. Met man en kinderen. Elke week doet ze hier op Nurks verslag van haar belevenissen in dat beroemde stadje aan de Seine. Vandaag enige overpeinzingen omtrent het TROS-programma Ik Vertrek, waarin niet zelden het verdriet van kinderen wordt uitgebuit ten behoeve van die eeuwige kijkcijfers.

Continue reading →