Zomergasten volgens Oud Zeikwijf: Lilian Gonçalves

[Waarschuwing vooraf: dit artikel bevat gruwelijke beschrijvingen] Het is een dun koordje waar je op balanceert als presentator van een kwaliteitsprogramma als Zomergasten: aan de ene kant wil je de kijker iets te bieden geven. Je verkoopt hem geen knollen voor citroenen. Het moet body hebben, intellectuele uitdaging oproepen, de hersencellen laten kraken. Tegelijkertijd moet […]

Continue reading →

Daar houdt hij van

Ik spreek hem aan met ‘meneer’ Kramer, want ik krijg zijn voornaam (Angel) niet uit mijn keel. Die Angel is niet een hengelonderdeel, maar wordt op zijn Engels uitgesproken, dus u begrijpt me misschien. Meneer Kramer is de enthousiaste, ietwat roodneuzige en pafferige uitbater van Slijterij Kramer & Zn., die vroeger van zijn vader was. […]

Continue reading →

Zomergasten (4) – Lilian Gonçalves-Ho Kang You

Alweer de vierde Zomergast van 2011: Lilian Gonçalves-Ho Kang You. Juriste en mensenrechtenactiviste. ‘Ze liet na bijna elke vraag een stilte van een paar seconden vallen om haar antwoord te wegen. Maar die antwoorden waren altijd intelligent en getuigden van een wijsheid die ze deels van nature bezat en die deels was gevormd door een leven dat een aantal zeer dramatische momenten heeft gekend.’

Continue reading →

Ik schaak een beetje

De Dirkswoudenaar Piet Brachtsma ziet eruit als een boekhouder (in mijn middelbare schooljaren zei ik eens: toon mij een foto van een leraar, en ik zeg je welk vak hij geeft, het maakt niet uit: wiskunde, natuurkunde, geschiedenis, maatschappijleer, Nederlands, Latijn), en hij is ook boekhouder. Hij werkt bij Aannemingsbedrijf Ter Laan te Dirkswoud en schijnt […]

Continue reading →

De jacht op Bin Laden

In de zeer uitgebreide reconstructie van de operatie Getting Bin Laden van The New Yorker, dat is vertaald en geplaatst door Vrij Nederland, lezen we dat die Seals helemaal geen camera’s op hun helmen hadden. De enige beelden die er te zien waren, waren afkomstig van een ‘ongewapende RQ 170-drone die op meer dan vijf kilometer boven Abbottabad vloog’.

Continue reading →

Het bureau

Toen ik nog werkte als zetter in een drukkerij (‘Dat is toch een veel te lage baan voor jou,’ zei iemand eens, waarop ik antwoordde: ‘Wat moet ik dan anders gaan doen?’ ‘Maar je leest zoveel!’ ‘Ja, maar dat doe ik voor mijn plezier,’ zei ik) waren er twee dingen waar ik me mee bezig […]

Continue reading →

Taartje

Taartje. Ze kwam uit Hamburg en heette eigenlijk B., maar kreeg die misleidende bijnaam van K., een goede vriend van me met wie ze op een blauwe maandag trouwde. Dat ze een enorme pot was, en hij 30 jaar ouder dan zij, mocht niet baten. Het huwelijk werd voltrokken doch nimmer geconsumeerd. Ik ontmoette haar toen ik op mijn terugkomst van Tokyo op bezoek ging bij hem. Zij bleek inmiddels op zijn boot te wonen.

Continue reading →

Muggenwater en soevereine wanbetalingen

We kunnen wel met z’n allen panikeren over het naderende einde der tijden nu zo ongeveer gans het zogenaamde vrije westen in economisch zwaar weer terecht is gekomen, maar de vraag of dit nu wel nodig is. Grrrits relativeert: ‘Soevereine staten verschillen hierin van een gemiddeld gezin, dat je geen deurwaarder kunt sturen om ze hun land uit te zetten. En staten hebben nog een voordeel: ze betalen geen huur of hypotheek over dat land, want ze hebben het ooit zelf ‘ontdekt’.

Continue reading →

Waarom Amy Winehouse lijkt op Anders Breivik

anders breivik

Op 23 juli voltooide Amy Winehouse haar levenswerk: project zelfdestructie Amy Winehouse. Anders Breivik deed een dag daarvoor hetzelfde met zijn tot dan toe onbekende levenswerk: project zelfdestructie Anders Breivik. Breivik deed het alleen ingewikkelder. En dat is logisch. Want waar Winehouse net als haar voorganger Kurt Cobain manisch depressief was, is Breivik, ik neem maar vast een voorschotje op de diagnose, paranoïde schizofreen.

Continue reading →

Wat de liefde betekent

Ik ben een man van bijna 58 jaar, ik lijd aan hartfalen, een ziekte waar ze nog niets tegen hebben gevonden, maar waartegen ik sinds 2002 een zevental medicijnen slik (Cardura, Carvedilol, Isosorbide mononitraat, Fosinoprilnatrium o.a.), waarbij ik me redelijk wel bevind. Ik heb etalagebenen, ik heb een herseninfarct gehad, in 2002 (geen blijvende schade […]

Continue reading →

Zomer in Amsterdam

17 uur. Het is windstil. De stad ligt verdoofd in afwachting van de hoosbui die komen gaat. Het licht is minder – geen vuurwerk van de zon op het water dit keer – maar het geluid maakt veel goed. Het geluid wordt gecoat, het stadslawaai ingepakt in een wollig omhulsel. De meeuwen, de eenden, de klok van de kerk klinken mooier, als losse belletjes die zachtjes in je oor kruipen. Zelfs het geblèr van de scooters die over de brug sjezen bereiken je in afgezwakte vorm.

Continue reading →

Honger

De NRC kwam donderdag met een zeer harde voorpagina over de honger in de Hoorn van Afrika. Een paginabrede foto van een stervend kind, met daaronder de kop: ‘Veertien redenen om niet te geven’. Instinctief voelde ik wel aan wat de bedoeling was. Confronteren. Met de onrechtvaardigheid in de wereld, met mijn eigen hypocrisie, met de realiteit. Toch zat het mij niet helemaal lekker.

Continue reading →

Vreemde zinnen

‘Ooit had de aarde twee manen, totdat een van hen een fatale fout maakte en op haar grote zus knalde’, lees ik in het artikel ‘Aarde had eerst twee manen‘ op nrc.nl. Ik vind dat een eigenaardige zin. Alsof een brok steen, die zich te houden heeft aan zeer basale natuurwetten, bewust fouten maakt. Alsof […]

Continue reading →

Klein leed van een miljonair

Die ochtend, rond een uur of elf, liep ik over de Kerkstraat van onze geliefde hoofdstad. Om precies te zijn tussen het Amstelveld en de Vijzelstraat. Vlakbij de Vijzelstraat ging tergend traag een deur van een garage open. Niet veel later stak daar de vuurrode punt van een Ferrari uit. Een gloednieuwe Ferrari. Met luid […]

Continue reading →

De uitslover

Was u gister bij het zwembad en zag u een uitslover vreselijk afgaan? Dat was ik. Als voormalige wedstrijdzwemster dook ik geroutineerd van het startblok en borstcrawlde ik me een weg naar de overkant, in sprinttempo. Bij 3/4 aangekomen verdronk ik. Niet echt, uiteindelijk, maar het scheelde weinig. De resterende 10 meter heb ik in […]

Continue reading →

Een briljant idee

Toen hem werd meegedeeld dat zijn ouders bij een vliegtuigcrash om het leven waren gekomen en het onmiddellijk en zeer duidelijk tot hem doordrong dat hij, zijnde de enige erfgenaam, voortaan voor honderd procent verantwoordelijk zou zijn voor het immense landhuis dat zij bewoond hadden, kreeg Jochem U. een briljant idee: hij zou het huis, dat werkelijk een ode aan de schoonheid was, een historische buitenplaats bovendien, zeventiende-eeuws, en nog onlangs door zijn vader voorgesteld als Nederlandse kandidaat voor de Werelderfgoedlijst, tot op de grond toe afbranden en daarna een reusachtige schadeclaim indienen bij de verzekering. Maar eerst, eerst zou hij het helemaal leeghalen.

Continue reading →

Spannende verhalen

Ik was afgelopen weekend met vakantie gegaan (met mijn éénpersoons tentje) naar Camping ‘Gedroomd Paradijs’ te Dirkswoud. Ik begreep al niet waarom dat niet gewoon ‘Het Paradijs’ mocht heten, maar goed. Ik had mijn laptop bij me, want ik controleer, ook tijdens mijn vakantie, graag het verkeer. Zo zag ik vanavond op Discovery een oude aflevering […]

Continue reading →

Mijn belevenissen in Groet

Ik ben weer veilig terug uit Groet. Van een bomaanslag heb ik niks vernomen. Groet leek mij een keurig dorp. De mensen waren vriendelijk. Wel een beetje dom. Op zo’n manier dat je aan je eigen intelligentie gaat twijfelen. Zo hadden wij op zondagochtend op het terras van restaurant Lekker Puh een kopje koffie genoten met een appeltaart.

Continue reading →