Heimwee

Freddy_Quinn zw

Bij de psycholoog, de oorzaak van mijn heimwee achterhalend, liep het gesprek vast toen ik begon over mijn verlangen naar de Duitse TV van de jaren 70 en 80. De ijzige glimlach die standaard op zijn quasi begripvolle gezicht gebeiteld stond, verstrakte. Dit was duidelijk geen veel voorkomende zin in het heimwee repertoire. Zoals altijd herhaalde hij mijn laatste opmerking, maar dan met een vraagteken achter de zin. “Weemoed naar Duitse TV programma’s uit de jaren 70 en 80?” Gevolgd door de standaard follow up: “Kun je daar eens wat meer over vertellen?”.

Waar moest ik beginnen? Eerst maar eens uitleggen dat in Limburg destijds niemand naar de Nederlandse zenders keek. Wij keken thuis standaard ARD, ZDF en WDR. “Goh…”. Dit werd lastig. Ik voelde een cultuurkloof die al snel de afmetingen van het dal van de Lorelei aannam toen ik toelichtte: “De TV stond altijd aan. Wij keken tijdens het eten, tijdens de afwas en in de avond. Hoogtepunten van de week waren Disco mit Ilja Richter en die Hitparade met Dieter Thomas Heck. Schlagers. Veel Schlagers: van Jürgen Marcus, Heino, Vicky Leandros… En elke dag Werbung natuurlijk. Ik ken nog steeds alle bekende TV reclames uit mijn hoofd. Der Persilmann was mijn surrogaat vader. En ik betrap mezelf erop dat ik nog regelmatig de tune van Allianz Versicherungen neurie. O ja en natuurlijk zou ik het liefst een scheutje Bärenmarke zum Kaffee doen. Mijn jeugd was totaal verweven met de Duitse TV”.

“Je jeugd was verweven met de Duitse TV?” Stilte…. Ik wachtte op de vervolgvraag: ‘kun je daar eens wat meer over vertellen’. Ja, dat zou ik nu echt ‘ns leuk vinden. Maar hij stelde die vraag niet. Hij vroeg: “en hoe voelde je je daarbij?” Huh? Dat waren altijd al lastige vragen, maar zeker in dit geval. “Kun je die vraag even toelichten, zei ik”. “Zeker” –pauze- “Hoe voelde je je bij die altijd aanwezige TV, die Duitse programma’s die maar door en door gingen?”. Owww… shit, het was dus fout. Foute boel, die Duitse TV. Mijn moeder die niet met mij sprak, maar mijn opvoeding overliet aan Meister Proper en die Sendung mit der Maus. De Mainzelmännchen waren mijn vertrouwenspersonen. Geen wonder dat ik terugverlangde naar die tijd, naar die TV.

Was dit wat de psycholoog bedoelde? Hij knikt. “Als dit bij je opkomt, is dit wat er bij je opkomt. De tijd is om. Misschien kun je de komende week gebruiken om wat dieper na te denken over de rol van je moeder, in die tijd”. Wat? Alweer een week nadenken over de rol van mijn moeder? Dat moest ik ook al toen we ‘het hechtingsvraagstuk’ doorgrondden. En niet te vergeten na die sessie over mijn ‘faalangst’. Ik was er zo klaar mee. De enige die nooit aan de beurt kwam, alleen omdat ie overleed toen ik 3 was, was mijn vader. De man was en is een raadsel voor me. Het enige dat ik weet is dat zijn lievelingsliedje ‘Junge komm bald wieder’ was.

Wacht ‘ns, het enige dat ik weet is dat ie van een Duitse Schlager hield. Godverdomme… ik deed daar gewoon een ontdekking in de auto op weg naar huis. Mijn heimwee, mijn sentiment, mijn voorkeur voor Duitse TV programma’s heeft weinig met mijn moeder te maken, maar alles met mijn vader. Voor volgende week zal ik dan ook niet nadenken over de rol van mijn moeder, maar een fraaie compilatie van Freddy Quinn voorbereiden voor de psycholoog. En daarna zal ik melden dat mijn tijd om is. Ik ga eens een paar maanden nadenken over de rol van mijn vader. Doe ik zelf. Achter elke zin die ik in gedachten uitspreek zet ik een vraagteken en dan laat ik een pauze vallen. De herinneringen komen dan vanzelf. Zeker op een rustige zondag.

9 responses

  1. Iedere week op de bank bij de psych. We kunnen dus wel stellen dat Operatie Social Climbing succesvol is verlopen.

  2. Vanaf zo’n beetje drie jaar begint het geheugen te werken -ik vroeg me af, heb je je vader ooit gezien? Dat je dat nog weet?

  3. Psycho-analyse is een beetje uit de tijd. Tegenwoordig doen we Verhaltenstherapie. Rechttoe rechtaan, snel, achtergronden interesseren niet, alleen resultaten tellen.

    Alleen resultaten tellen, vertel daar eens wat meer over? Godgloeiende, zo kan ik ook mijn geld verdienen.

    • Daar heb je ook heel veel coaches voor die ‘dat doen’. Ik hoorde vanmiddag op de radio de volgende commercial: “Kun jij goed luisteren? Wil jij mensen helpen? Schrijf dan in voor onze opleiding tot gercertificeerd lalablablawawa (geen idee wat) coach en ga meteen aan de slag. Yuk. Overigens, dit stukkie staat onder de noemen ‘non ficitie’ maar in werkelijkheid heb ik al in geen jaren meer een shrink gezien. Hoewel de conversaties die ik met de ‘m had erg dicht bij bovenstaande tekst in de buurt kwamen.

  4. You’re so interesting! I do not believe I’ve truly read through a single thing like that
    before. So great to discover somebody with some genuine thoughts on this
    topic. Seriously.. thanks for starting this up.
    This website is something that’s needed on the web,
    someone with some originality!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *