Boze droom

Illustratie: Renske Herder

Hij werd wakker op zijn rug op een koude stoep. Er stak iets in zijn huid. Hij ging kreunend overeind zitten en trok een langgerekte scherf van een bierflesje tevoorschijn. Voelde hoe hij begon te bloeden. Hij klappertandde een beetje. De hemel was bewolkt. Afgezien van een glanzende Diadora-joggingbroek en witte sportsokken was hij naakt. Zijn dure gympen, zijn PSV-shirt, zijn petje en zijn sjaaltje waren gejat. Een kater als een goederentrein liep traag zijn hersens binnen. Hij kreunde nog eens. Voelde aan zijn kloppende hoofd.  Krabde aan zijn  onbehaarde borst en bekeek zijn nagels. Hij zag bloed. Een schrijnende pijn trok door zijn borst. De huid was opgezwollen, alsof honderden muggen hem hadden gestoken. Een tatoeage. Hij voelde voorzichtig aan de contouren. Het was een flinke. Een soort cirkel?  Jezus, hoe ging hij dit uitleggen aan zijn moeder? Hij probeerde zich iets te herinneren van de afgelopen nacht. Hij wist niets meer.

Hij tuurde met half dichtgeknepen kateroogjes om zich heen. Een arbeiderswijkje. Achter de ramen van tweedehands auto’s hingen voetbalvlaggetjes. Steunend en knarsetandend kwam hij overeind en liep onvast naar de dichtstbijzijnde auto. Het Feyenoord-vlaggetje achter de ruit danste voor zijn ogen. Hij bestudeerde zijn bortskas en zag fragmenten van rode en zwarte lijnen in een autospiegel. Knetterende hoofdpijn belemmerde hem in het ontcijferen. Een huis verderop ging een deur open. Een vriendelijk oud dametje begon een kleedje uit te kloppen. Hij wankelde naar haar toe om om een glas water te vragen. Het gezicht van het vrouwtje, dat vriendelijk naar hem had staan kijken, betrok zodra hij dichterbij kwam. Ze sloeg de deur dicht.

Hij hoorde honden blaffen. Een groepje mannen van in de dertig, ruwe gasten zoals hij ze kende van het supportershonk in Eindhoven, kwamen luid pratend en lachend de straat binnen lopen. Ze hadden pittbuls aan lange stalen kettingen bij zich en dronken flesjesbier. Ze bleven abrupt staan toen ze hem zagen. Hij zag hun blik veranderen. Van vrolijk naar verbaasd en van daar naar verbeten en woedend.  En in één klap, alsof iemand een plens koud water in zijn gezicht gooide, wist hij wat er op zijn borst stond. Met dat besef kwam de paniek. Een magere vent met een kop waarin je zijn schedel afgetekend zag sloeg zijn bierflesje stuk tegen een lantaarnpaal en woog grijnzend de druipende, afgebroken hals in zijn hand.

Een zure mix van frieten en bier kwam omhoog in zijn slokdarm. Hij keerde zich om en begon half kotsend te rennen. In de spiegelruit van een snackbar zag hij de gestileerde Ajaxfiguur en de zwarte letters in de rode cirkel op zijn borst. Het gehijg van de honden kwam steeds dichterbij. Hun poten roffelden op het beton. Hij voelde scherpe tanden in zijn vlees zinken en hoe de zware hondenlichamen hem omlaag trokken naar de stoeptegels, als wolven die een afgedwaalde jonge eland vellen.

———

RT @2525 Droomde vannacht dat ik op zaterdagavond verdwaalde in Rotterdam terwijl ik om onverklaarbare redenen een Ajax-shirt aan had.

12 responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *