Voorbeeld

Ik heb mijn leven lang gehouden van Nabokov, maar hij is nooit een voorbeeld geweest voor mijn eigen schrijverij. Nabokov staat te hoog boven mij, zo goed kan ik nooit schrijven. De andere Russen vanaf Poesjkin staan weer te ver van me af. Nabokov heeft wel het beste korte verhaal ter wereld geschreven. Het heet […]

Continue reading →

Blue monday

Gisteren was het Blue Monday, de meest depressieve dag van het jaar. Dat vertelde mijn tandarts me. De feestdagen zijn voorbij. De kater van de feestdagen is voorbij. De opluchting dat de feestdagen voorbij zijn is voorbij. De opluchting dat de kater van de feestdagen voorbij is, is voorbij. En er zit niks leuks aan […]

Continue reading →

De macht van de panterlegging

Al heb ik modieuze genen, ze komen niet of nauwelijks tot uitdrukking. Sinds jaar en dag loop ik in dezelfde cargobroek, die ik een keer per 5 jaar per 10 tegelijk bij C&A insla, om van het vreselijke karwei dat shoppen heet af te zijn. Een Surinaams-Hindoestaanse vriendin is dat een doorn in het oog. Na jaren te hebben geroepen dat ik naar zus en zo voor winkel moest gaan, gooide ze het over een andere boeg: nu geeft ze me kleren cadeau.

Continue reading →

Barbarous

George Orwell schreef in 1947 in Politics and the English language dat er zes regels van taalgebruik waren ‘that one can rely on when instinct fails’. De eerste vijf regels zeggen simpelweg: gebruik je moers taal. Regel zes luidt: ‘Break any of these rules sooner than say anything barbarous’. Onze heer Wilders heeft die regel […]

Continue reading →

BBC

Wat voor tv-uitzending vind ik het mooist? Het snooker op de BBC. Snooker is al een geweldige sport, want je hoeft er niet bij te zweten en alleen goed bij te richten, dus dat alleen al maakt het een aangenaam kijkspel. Bij de BBC heb je er bovendien het voortreffelijke commentaar bij van voormalige wereldkampioenen. […]

Continue reading →

België

Dit is een herinnering uit ongeveer 1972. In een Alkmaarse nachtclub, waar ik nooit eerder was geweest, trad een stripteaseuse op. Ze kwam daarna naast me aan de bar zitten. Ik begreep: nu gaat het me geld kosten. Ik vroeg haar: ‘Wat zal het zijn, schoonheid?’ Want schoon was ze. ‘Doe mij maar een sinas,’ […]

Continue reading →

Scelsi

Ik ben op Giacinto Scelsi (1905-1988, Italiaans componist van adellijke afkomst) gekomen door mijn zoektocht naar werken van Oestvolskaja op het internet. Scelsi was een rare figuur die eerst geloofde in Jezus en Maria en die later meer de oosterse kant opging, waar hij weer andere lieden ontdekte. Zijn werken heten ook Uaxuctum of Pfhat. […]

Continue reading →

Bach en het getal

Het boek uit 1985 Bach en het getal van Van Houten en Kasbergen heeft veel kwaad gedaan. Bach zou bijvoorbeeld zijn eigen naam in zijn composities verstopt hebben, en dat zou hij hebben gedaan met het simpelste numerologische systeem van a=1, b=2 enz. Dan levert de naam b-a-c-h dus het getal 14 op, en daarmee […]

Continue reading →

Het achterhoofd van Frans Bauer

Op bovenstaande foto ziet u de achterkant van het hoofd van Frans Bauer, ook wel het achterhoofd van Frans Bauer genoemd. Ik weet niet hoe dat met u zit, maar ik had het achterhoofd van Frans Bauer nog nooit gezien. Of misschien had ik het wel gezien, maar had ik me nooit gerealiseerd dat ik het zag. Wellicht kwam dat doordat ik het achterhoofd van Frans Bauer nooit van dichtbij had gezien. En nu dus wel.

Continue reading →

Anti-Alice-in-Wonderlandclub

Er bestaat, niet alleen bij Carroll, een soort afspraak dat je de kunstenaar los moet denken van het kunstwerk. Dat komt de Carroll-kunde erg goed uit, want behalve die mensen die het over de Carroll myth hebben, vindt iedereen hem op zijn minst een rare snijboon. Maar zijn boeken beschouwen de meeste lezers als meesterwerken. Ik ben op zoek naar mensen die met mij zeggen: Carroll deugde niet, maar zijn boeken ook niet.

Continue reading →

Saki

Ik weet nog hoe gelukkig ik was, toen ik in 1976 of ’77, bij Boekhandel Zwaan te Alkmaar, The complete Saki vond. Saki (pseudoniem van Hector Hugh Munro, 1870-1916) was me aanbevolen door een stel Engelse schrijvers, onder wie Evelyn Waugh en Kingsley Amis, in wier mening ik altijd veel vertrouwen had. Vervolgens ga ik […]

Continue reading →

Zwagermans belofte

Joost Zwagerman verlaat het land als hij wordt verkozen tot Nationale Zondebok van 2011. De ex-schrijver is het zat om het mikpunt te zijn van pesterijen. Dat blijkt uit een telefoongesprek met zijn moeder, waarvan een opname in bezit is van de redactie van dit magazine. Op de opname is een hevig geëmotioneerde Zwagerman te […]

Continue reading →

Hendrik Roeten

Boven zijn bed hing slechts één foto. Het was een zwart-wit foto van een straat ergens in Hilversum met in die straat een opengebroken put. Boven die put, de voeten aan weerszijden van het gat, stond een man. Ondanks dat hij diep voorovergebogen stond, waardoor zijn kalende kruin goed zichtbaar was, kon je ook de […]

Continue reading →

Inktspotprijs

Peter van Straaten wint de Inktspotprijs 2010, de prijs voor de beste politieke prent van 2010, met zijn tekening van een biddend jongetje uit wiens naakte billen een kruisbeeld steekt. Kruisverkrachting, heet de prent. De jury noemt de tekening ‘treffend, pijnlijk komisch en wrang’. Dat kan wel zijn, maar ik vind ‘m een beetje fantasieloos. […]

Continue reading →

Oestvolskaja

Hoe komt het toch dat er zo weinig vrouwelijke componisten zijn? Een moeilijke vraag, net zo moeilijk als de vraag waarom er zo weinig vrouwelijke astronauten zijn, of zo weinig sterke vrouwelijke schakers. Als je de lijst met vrouwelijke componisten zoekt op Wikipedia, kom je op die lijst maar drie geweldige componisten tegen: Hildegard von […]

Continue reading →

Waarheid

Gisteren was Hero Brinkman te gast bij Pauw und Witteman. Ik heb het niet gezien, ik zag het aan mijn timeline op Twitter. De mensen in mijn timeline waren unaniem. Hero Brinkman maakte zichzelf volkomen belachelijk. Zo noemde hij Peter Siebelt, die iets over Wikileaks en Gonggrijp had gezegd, ‘een van de beste onderzoeksjournalisten van […]

Continue reading →