Kadovrouw

Vandaag zag ik haar voor het eerst, de Thaise achterbuurvrouw. Als ik schuin uit het raam van mijn werkkamer kijk zie ik haar elke dag, maar nu zag ik haar in het echt, in een winkel. Ze was samen met haar vriend, onze achterbuurman. Toen hij nog met zijn voormalige gezin in het huis woonde, hadden we nooit contact. Ik vermoed zelfs dat hij niet wist wie ik was. Hij gaf in elk geval geen blijk van herkenning, vanmiddag in de winkel. Hij koos een nieuw shirt, zo lang wikkend, wegend en zichzelf bekijkend dat het bijna genant was. Zij kocht een zonnebril. Hij, ik schat een jaar of 45, zij, ik schat een jaar of 20. Zij sprak geen woord Nederlands en slechts weinig Engels. De communicatie met de winkeljuffrouw verliep dan ook niet soepel. Zij sprak zacht, in gebrekkig Engels tegen hem. Hetgeen hij dan op net iets te luide en paternalistische toon in zijn eigen woorden vertaalde. Ik was niet de enige in de winkel die dacht: dit is dus zo’n man die zichzelf een vrouw kado heeft gedaan.

8 responses

    • Ze zagen er niet ongelukkig uit. Maar ze was zo jong. Zo jong dat ik dacht te zien dat de winkelmevrouw twijfelde of het zijn geadopteerde oudste dochter was, toen ze vroeg wat haar naam was voor het klantenbestand. Maar ja, dan zou ze Nederlands gesproken hebben natuurlijk.

      • Komen de kinderen uit dat voormalige gezin van de man nog wel eens op bezoek? Zo ja, dan zou ik, als ik jou was, je zoontje de opdracht geven om bevriend te raken met de kinderen van de man (aannemende dat deze kinderen ongeveer even oud zijn) om zo achter de precieze situatie te komen.

        En zou je ook een voorbeeld kunnen geven van hoe de man paternalistisch vertaalde. Zag je het Thaise vrouwtje wat smoezen in zijn oor en dat de man dan ‘OF U ‘M OOK IN HET ROOD HEB’ schreeuwde?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *