Het regeringsstandpunt

Het kriebelt, natuurlijk. Wat denkt u? Natuurlijk kriebelt het. Ik was vanochtend nog op de straat, en iemand vroeg mij: kriebelt het niet bij je? Ik vroeg: wát moet er bij mij kriebelen?
Als MINISTER-PRESIDENT, schreeuwden sommige mensen. En daarop zei ik: ik ben úw minister-president, lieve mensen! En zo is het ook, natuurlijk, ha ha ha.
Ik heb me nog teruggetrokken in het Torentje, en jawel, daar heb ik mij, vanwege de eenzaamheid, eenmaal afgetrokken, misschien tweemaal, daar doe ik geen uitspraken over. Maar laat het ons maar houden op die ene keer. Jawel!
Ha ha ha!
Om op het debat van gisteravond terug te komen: ze vroegen steeds of het niet kriebelde, en ik kon ze voortdurend voorhouden: nee, het kriebelt geensweegs. Nee  hoor! Of je nu gesteund wordt door 76 betrouwbare parlementariërs of door een paar notoire criminelen – als het regeringsbeleid maar door kan gaan. Ha ha ha!

4 responses

  1. Ben! Waar staat die pastiche die Molovich over je geschreven heeft? Ik heb ‘m gelezen, maar kan ‘m niet meer terugvinden op Nurks. Dat is dat schan-daaaaaa-li-ge stuk waarin hij (Molovich dus) jou voor de deur van een kroeg buiten laat sch-. Nou ja!

  2. Het was geen pastiche die Molovich over mij schreef (ik hoop wel dat hij dat nog een keer gaat doen!), maar Wouter noemde dat stuk (Plan van Aanpak) van Molovich ‘een hoogeboompje’. Dat vind ikzelf teveel eer, want dan kun je elke dialoog die je ergens ziet staan ‘een hoogeboompje’ noemen.
    Dat schandalige stukje in de reacties was van de hand van ondergetekende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *