De Demonstratie


‘Het systeem is rot, globalisatie is de grote onderdrukker en we leven in een gecontroleerde politiestaat.’ Gromde Kraker Barry teleurgesteld terwijl hij een fijne joint opstak die hij net bij de coffeeshop had gehaald. Maroc, lekker! Hij nam nog een slok van zijn uit Indonesië geïmporteerde koffie. ‘We moeten zelfvoorzienend zijn en niet andere landen laten creperen voor onze “zogenaamde” benodigdheden!’

‘Je hebt gelijk!’ bitste Kraker Michelle. ‘Weg met het kapitalisme!’ Ze ritste haar Adidas trainingsjasje dicht en knoopte de veters van haar Converse gympies. ‘Zolang er een staat is, kan er geen vrijheid zijn! Kom, we gaan naar de gemeente om te vragen of we mogen demonstreren!’
Dat vond Kraker Barry maar een wat puik plan!

‘Wij zijn Kraker Barry en Kraker Michelle en we willen protesteren tegen deze repressieve staatsvorm!’ Zei Kraker Barry tegen de gemeentebeambte. ‘Ja! En tegen racisme!’ Voegde Kraker Michelle toe.
‘Natuurlijk jongens!’ bromde gemeentebeambte Rachid vriendelijk in zijn snor. ‘Hier is jullie vergunning, veel plezier he!’

Kraker Barry ging een Facebook event aanmaken waarin hij iedereen kende aanspoorde mee te komen demonstreren tegen de globalisatie en de fascistische staat en voor een autonoom anarchistisch bestaan. Al snel hadden er al zo’n vijftig sympathisanten ge RSVP’d! Dat beloofde een fijne demo te worden!
Kraker Michelle kocht bij de HEMA een groot wit laken waar zij met zwarte verf een anarchistenteken op schilderde en ook ‘Weg met de staat! Autonomen conformeren niet!’ Het werd een prachtig spandoek, want Kraker Michelle zat al in het derde jaar van de kunstacademie.

Het volgende weekend was het zo ver! De krakers gingen de straat op, gewapend met hun spandoeken en opruiende leuzen. Ze hadden hun capuchons opgezet zodat ze niet herkend zouden worden. Langs de weg stonden wat agenten koffie te drinken en met elkaar te kletsen. ‘Weg met de politiestaat!’ riepen de krakers. En ook ‘Stop de onderdrukking!’ en ‘We leven in een verderfelijk systeem!’ Het was super gezellig! Sommige krakers hadden thermosflessen met thee meegenomen, want van al dat roepen krijg je reuze dorst! Er liepen ook wat zieke oude honden mee, en het geurde er heerlijk naar marihuana.

De krakers gingen grote stenen gooien naar de politie. ‘Hey!’ schreeuwde Politie-agent Hans. ‘Dat is niet de bedoeling he?!’ Politieagent Hans riep wat in zijn walkie-talkie en na een tijdje kwam er een M.E busje en ook een waterkanon.
Alle stenengooiende krakers kregen een nat pak! Een paar demonstranten werden bij de kladden gegrepen en moesten wel een paar uur de cel in, waar ze niets meer kregen dan een kop koffie en een broodje! Sommige hadden ham op hun broodje of kaas voor de vegetariërs. Voor de veganisten was er een plastic kuipje jam.

De volgende dag zaten Kraker Barry en Kraker Michelle samen op de Ikea bank in hun kraakpand gezellig te evalueren.
‘Zag je hoe ze ons probeerden te onderdrukken?!’ vroeg Kraker Barry. ‘Maar we lieten ons mooi niet tegenhouden he?!’
‘Nou en of niet!’ zei Kraker Michelle. ‘Wij blijven ons gewoon verzetten tegen de totalitaire regeerders! Ons krijgen ze niet klein!’ Ze waren het roerend met elkaar eens dat het een nuttige, broodnodige en vooral reuzegoeie demonstratie was geweest. Ze schreven er een fel stuk over en plakten dat goed zichtbaar voor iedereen op de buitenmuur van het kraakpand. Misschien zouden nu mensen eindelijk eens beseffen dat ze zich moesten bevrijden van het juk van het kapitalisme en dat een anarchistische autonome staat een stuk beter was voor iedereen.

‘Zullen we even op internet kijken of de zorgtoeslag al binnen is?’ vroeg Kraker Michelle. ‘Het duurt nog drie dagen tot de studiefinanciering komt en ik heb zin in zo’n lekker biologisch broodje van de Natuurwinkel.’
Nou, dat liet Kraker Barry zich natuurlijk geen twee keer vragen!

7 responses

  1. Ik vond eerst krakers helemaal niets, totdat ik die stukken over kraken las van Oud Zeikwijf. Nu heb ik een hele hoop meer begrip voor ze en vind ik ze helemaal niets en ben ik bang dat ik enge ziektes van ze krijg :-(((((

  2. Dat stuk over mij en Keet! staat een stuk beter op Fonkelhorse toch? Geïnteresseerden zijn van harte welkom om het daar te lezen. Wat niet weg neemt dat ik wellicht nog eens een stuk speciaal voor Nurks schrijf over mijn liefde voor dit wonderbaarlijke popicoon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *