Poepen

Henk Kroezemeijer kon niet poepen. Wanneer je, op willekeurig welk tijdstip van de dag dan ook, aan Henk Kroezemeijer vroeg hoe het ging dan antwoordde hij: ‘Ik wou dat ik maar kon poepen!’
Dat het poepen Henk Kroezemeijer niet wilde lukken was niet iets dat hij alleen aan iedereen vertelde, Henk Kroezemeijer maakte ook op andere wijze luid en duidelijk kenbaar dat hij niet kon poepen.
Henk Kroezemeijer woonde zo’n beetje op het toilet, waarvan hij de deur steevast wijd open liet staan en waar hij op zeer luidruchtige toon het persen bedreef. ‘Hhhhnnnnnnnnngggggggggggggggggggggg!!!’, klonk het door de gangen en huiskamer van de Eikenboom.
Wanneer iemand het gekreun en gesteun onderbrak door te vragen of Henk Kroezemeijer al eens klaar was dan klonk een benepen: ‘Ik kan niet poepen!’, gevolgd door een wederom langgerekt: ‘Hhhhhnnnnnnggggggg!!’

Henk Kroezemeijer was ook een beetje doof, een handicap die hem goed uitkwam omdat dit de weg opende naar een standaard antwoord op iedere poging verbaal contact met hem te maken.
Vroeg iemand aan Henk Kroezemeijer of hij de melk door kon geven, dan antwoordde Henk Kroezemeijer: ‘Ik kan niet poepen!’ Wanneer een bezoeker zich voorstelde als mevrouw die-en-die, dan bracht Henk Kroezemeijer zijn linkerhand naar zijn oorschelp, trok de gast met de rechterhand iets dichterbij en schreeuwde: ‘Goed dokter, ik kan alleen niet poepen!!’

Piet, die bij Henk Kroezemeijer aan tafel zat, beet hem eens toe: ‘G-g-god-vere-domme vent!! W-w-wees b-blij dat je n-niet b-buiten h-h-hoeft te schijten! J-j-je zou n-nog een g-griep op j-je h-hol oplopen!’
‘Goed hoor!’ reageerde Henk Kroezemeijer, ‘ik kan alleen niet poepen!’

6 responses

  1. Als wij in België niet kunnen poepen dan krijgen we een blauw pilletje. Dan ga je weer als de brandweer. Het trekt alleen wel het bloed weg uit de rest van je lichaam. Niet doen als je een sprintje moet trekken naar de bus dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *